ପ୍ରଭୂତୋଷ୍ମଲନିଶ୍ଵାସପ୍ରସରାକଂପିତାଂବୁଧିଃ
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ତାପ୍ତ ଶ୍ୱାସରେ ସମୁଦ୍ର କମ୍ପିଉଛି।
ଵର୍ତ୍ତତେ ଖୁରଵିକ୍ଷିପ୍ତପୁଷ୍କଲାଵର୍ତଵାରିଦଃ
ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଦଢ଼ିଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଖୁରରେ ମେଘମାନେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଘୂର୍ଣ୍ଣିରେ ପରିଣତ ହୁଅନ୍ତି।
ଇନ୍ଦ୍ରାଦଯୋ ଽନେକଭେଦା ଦିଶାମଷ୍ଟକଦେଵତାଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ, ଆଠ ଦିଗର ଦେବତା।
ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚାପ୍ସରସଶ୍ଚୈଵ ସ ଚତୁଷ୍ଷଷ୍ଟିକୋଟଯଃ
ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ, ଚଉଷଠି କୋଟି ସଂଖ୍ୟାରେ।
ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ମଯଶ୍ଚୈଵ ମାତରଶ୍ଚ ବଲୋନ୍ନତାଃ
ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ମୟା ଓ ମାତୃମାନେ, ଶକ୍ତିରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ।
କ୍ରନ୍ଦଞ୍ଚିରକ୍ଷସାଂ ନାଥା ରାକ୍ଷସା ବହଵସ୍ତଥା
ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ନାଥମାନେ ଦୀର୍ଘ ହାହାକାର କରୁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଅନେକ ଅନ୍ୟ ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟ।
ଵିଶ୍ଵାଵସୁପ୍ରଭୃତଯୋ ଵିଖ୍ଯାତାସ୍ତତ୍ପୁରୋଗମାଃ
ବିଶ୍ୱାବସୁ ଓ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅଟନ୍ତି,
ଵିଦ୍ଯାଧରାଃ କିନ୍ନରାଶ୍ଚ ମାରୁତେଶ୍ଵର ଏଵ ଚ
ବିଦ୍ୟାଧର, କିନ୍ନର ଏବଂ ପବନଦେବତା ମଧ୍ୟ,
ତୁଂବୁରୁର୍ନାରଦୋ ଯକ୍ଷଃ ସୋମୋଯକ୍ଷେଶ୍ଵରସ୍ତଥା
ତୁମ୍ବୁରୁ, ନାରଦ, ଯକ୍ଷ ସୋମ ଏବଂ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ମଧ୍ୟ,
ଈଶାନଶ୍ଚ ଜଗଚ୍ଚକ୍ରଭକ୍ଷକଃ ଶୂଲଭୀଷଣଃ
ଈଶାନ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଗ୍ରସଣ କରୁଥିବା ଏବଂ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ ଭୟଙ୍କର ଦେବତା,
ଧନ୍ଵନ୍ତରିଶ୍ଚ ଭଗଵାନଥାନ୍ଯେ ଗଣନାଯକାଃ
ଭଗବାନ୍ ଧନ୍ୱନ୍ତରି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗଣପତିମାନେ,
ଅନନ୍ତୋ ଵାସୁକିସ୍ତକ୍ଷଃ କର୍କେଟଃ ପଦ୍ମ ଏଵ ଚ
ଅନନ୍ତ, ବାସୁକି, ତକ୍ଷ, କର୍କେଟ ଏବଂ ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟ,
ଏତେ ନାଗେଶ୍ଵରାଶ୍ଚୈଵ ନାଗକୋଟିଭିରାଵୃତାଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ନାଗମୁଖ୍ୟମାନେ ଅନେକ ନାଗମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା,
ପୂର୍ଵାଦିଦିଶମାରଭ୍ଯ ପରିତଃ କୃତମନ୍ଦିରାଃ
ପୂର୍ବ ଦିଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ନିଜ ଘର ବନାଇଛନ୍ତି,
ଆଶ୍ରିତ୍ଯ କିଲ ଵର୍ତନ୍ତେ ତଦଧିଷ୍ଠାତୃଦେଵତାଃ
ସେଠାରେ ଏହି ସ୍ଥାନମାନଙ୍କର ଅଧିପତି ଦେବତାମାନେ ବସିଛନ୍ତି,
ତସ୍ଯୈଵ ପର୍ଵଣଃ ପ୍ରାନ୍ତେ କିରିଚକ୍ରସ୍ଯ ଭାସ୍ଵତଃ
ସେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପର୍ବତମାଳାର ଶେଷ ସୀମାରେ,
ପାତାଲତଲଜଂବାଲବହୁଲା କାରକାଲିମା
ସେଠାରେ ତଳଭୂମିର ଜମ୍ବାଳା ଦ୍ୱାରା ଭରିଥିବା ଘନ ଅନ୍ଧକାର ଅଞ୍ଚଳ ଅଛି,
ଭିନ୍ଦନ୍ଡମରୁକଧ୍ଵାନୈ ରୋଦସୀକନ୍ଦରୋଦରମ୍
ଉଁଡା ଢୋଲ ଓ ବାତାସର ଶବ୍ଦରେ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟର କୁହୁଡ଼ା ଗୁଞ୍ଜନ ହେଉଛି,
କ୍ଷେତ୍ରପାଲଃ ସଦା ଭାତି ସେଵମାନଃ କିଟୀଶ୍ଵରୀମ୍
ସେଠାରେ କ୍ଷେତ୍ରପାଳ ସଦା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ରହନ୍ତି, କିଟିମାନଙ୍କର ରାଣୀଙ୍କୁ ସେବା କରୁଛନ୍ତି,
ଯମା ରୁହ୍ଯ ପ୍ରଵଵୃତେ ଭଣ୍ଟାସୁରବଧୈଷିଣୀ
ସେଠାକୁ ଚଢ଼ି, ଯମାରୁ ଭଣ୍ଟାସୁରଙ୍କ ବିନାଶ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟମ କଲେ,
ତସ୍ଯୈଵ ପର୍ଵଣୋ ଽଧସ୍ତାଦ୍ଦଣ୍ଡନାଥାସମତ୍ଵିଷଃ
ସେଇ ପର୍ବତର ତଳେ ଦଣ୍ଡନାଥମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ,
ଶମ୍ଯାଃ କ୍ରୋଡାନନାଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରରେଖୋତ୍ତଂସିତକୁନ୍ତଲାଃ
ତାଙ୍କ ହାତରେ ଦାମି, ବନ୍ଦର ମୁହଁ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ପରି ଉଠିଥିବା କେଶ ଅଛି,
ଲଲିତାଦ୍ରୋହିଣାଂ ଶ୍ଯାମାଦ୍ରୋହିଣାଂ ସ୍ଵାମିନୀଦ୍ରୁହାମ୍
ଲଳିତା, ରୋହିଣୀ ଓ ରୋହିଣୀଙ୍କ ମାଲିକାମାନଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁତା କରୁଥିବା,
ନିଜଭକ୍ତଦ୍ରୋହକୃତା ମନ୍ତ୍ରମାଲାଵିଭୂଷଣାଃ
ମନ୍ତ୍ରମାଳା ପିନ୍ଧି, ନିଜ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ଧୋକା ଦେଇଥିବା,
ଅଖଣ୍ଡରକ୍ତଵିଚ୍ଛର୍ଦୈର୍ବିଭ୍ରତ୍ଯୋ ଵକ୍ଷସି କ୍ରଜଃ
ତାଙ୍କର ଛାତି ଉପରେ ଅଖଣ୍ଡ ରକ୍ତ ଧାରା ଶୋଭା ପାଉଛି।
ସହସ୍ରଂ ଦେଵତାଃ ପ୍ରୋକ୍ତାଃ ସେଵମାନାଃ କିଟୀଶ୍ଵରୀମ୍
ହଜାର ଦେବତାମାନେ କୀଟମାତାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ସହସ୍ରନାମାଧ୍ଯାଯେ ତୁ ଵକ୍ଷ୍ଯନ୍ତେ ନାଧୁନା ପୁନଃ
ହଜାର ନାମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ସେମାନଙ୍କ ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି, କିନ୍ତୁ ଏଠି ପୁଣି କହାଯିବ ନାହିଁ।
ଵାହନଂ କୃଷ୍ଣସାରଙ୍ଗୋ ଦଣ୍ଡିନ୍ଯାଃ ସମଯେ ସ୍ଥିତଃ
ଦଣ୍ଡିନୀଙ୍କର ଯୋଗ୍ୟ ସମୟରେ କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗ ତାଙ୍କର ଯାନ ଭାବେ ଦଢ଼ିଆ ଅଛି।
କ୍ରୋଶପ୍ରମାଣାପାଦଶ୍ଚ ସଦା ଚୋଦ୍ଧୃତଵାଲଧିଃ
ତାହାର ପାଦର ଆକାର ଏକ କ୍ରୋଶ ଏବଂ ତାଲ ଯେମିତି ସଦା ଉଠାଇ ରହିଛି।
ହସନ୍ମାରୁତଵାହସ୍ଯ ହରିଣସ୍ଯ ପରାକ୍ରମମ୍
ହସୁଥିବା ଏହି ହରିଣ ବାୟୁକୁ ବୋହି, ନିଜ ପ୍ରଭାବ ଦେଖାଏ।