ଧର୍ମ୍ମଯୁକ୍ତେ ଚ ତେ କାର୍ଯେ ଏକସ୍ମିଂସ୍ତୁ ଦୁରାସଦେ
ତୁମର କାମ ଧର୍ମ ସହିତ ଯୋଗ ହେବାବେଳେ, ଗୋଟିଏ କଠିନ ସ୍ଥିତିରେ,
ତସ୍ମାତ୍ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସୁରୈର୍ଯଜ୍ଞେ ନ ତ୍ଵାଂ ଯକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏହିକାରଣରୁ, ଦେବତାମାନେ ସହିତ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ତୁମକୁ ପୂଜିବେ ନାହିଁ।
ଇହୈଵ ଵତ୍ସ୍ଯସି ତଥା ଦିଵଂ ହିତ୍ଵା ଯୁଗକ୍ଷଯାତ୍
ଏହିଠାରେ ତୁମେ ରହିବ, ଯୁଗ ଶେଷରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଛାଡ଼ି ଦେବ।
ତତୋ ଽଭିଵ୍ଯାହୃତୋ ଦକ୍ଷୋ ରୁଦ୍ରେଣାମିତତେଜସା
ତାପରେ ଅସୀମ ତେଜସ୍ୱୀ ରୁଦ୍ର ଡକ୍ଷଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସ୍ଵାଯଂଭୁଵୀଂ ତନୁଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଉତ୍ପନ୍ନୋ ମାନୁଷେଷ୍ଵିହ
ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ଦେହକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ଏଠାରେ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସମସ୍ତେନେହ ଯଜ୍ଞେନ ସୋ ଽଯଜଦ୍ଦୈଵତୈଃ ସହ
ଏଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯଜ୍ଞ କରି, ସେ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ପୂଜା କଲେ।
ମେନାଯାଂ ତାମୁମାଂ ଦେଵୀଂ ଜନଯାମାସ ଶୈଲରାଟ୍
ପାହାଡ଼ର ରାଜା ମେନାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ସେଇ ଦେବୀ ଉମାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ସଦା ପତ୍ନୀ ଭଵସ୍ଯୈଷା ନ ତଯା ମୁଚ୍ଯତେ ଭଵଃ
ଏହି ଦେବୀ ସଦା ଭବଙ୍କ ଜୀବନ ସାଥୀ; ଭବ ତାଙ୍କୁ କେବେ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ।
ଯଥା ନାରାଯଣଂ ଶ୍ରୀଶ୍ଚ ମଘଵତଂ ଶଚୀ ଯଥା
ଯେପରି ନାରାୟଣଙ୍କ ପାଖରେ ଶ୍ରୀ, ମଘବନ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ଶଚୀ ଅଛନ୍ତି,
ନୈତାସ୍ତୁ ଵିଜହତ୍ଯେତାନ୍ ଭର୍ତୄନ୍ ଦେଵ୍ଯଃ କଦାଚନ
ଏହି ଦେବୀମାନେ କେବେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ।
ଏଵଂ ପ୍ରାଚେତସୋ ଦକ୍ଷୋ ଜଜ୍ଞେ ଵୈ ଚାକ୍ଷୁଷେଂଽତରେ
ଏଭଳି, ପ୍ରାଚେତସ ପୁତ୍ର ଡକ୍ଷ ଚାକ୍ଷୁଷ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଜଜ୍ଞେ ତଦାଭିଶାପେନ ଦ୍ଵିତୀଯ ଇତି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍
ସେଇ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ସେ ତେବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଏହିପରି ଦ୍ୱିତୀୟ ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ ଆମେ ଶୁଣିଛୁ।
ଆଦ୍ଯେ ତ୍ରେତାଯୁଗେ ପୂର୍ଵଂ ମନୋର୍ଵୈଵସ୍ଵତସ୍ଯ ଚ
ପ୍ରଥମ ତ୍ରେତାଯୁଗରେ, ବୈବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ,
ଇତ୍ଯେଷୋ ଽନୁଶଯୋ ହ୍ଯାସୀତ୍ତଯୋର୍ଜାତ୍ଯନ୍ତରାନୁଗଃ
ଏହିପରି ଅନୁତାପ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ବଂଶ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସହିତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ତସ୍ମାନ୍ନାନୁଶଯଃ କାର୍ଯୋ ଵୈରେଷ୍ଵିହ କଦାଚନ
ସେଥିପାଇଁ, ଏଠାରେ କେବେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ରଞ୍ଜିସା ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଖ୍ଯାତିଂ ନ ମୁଞ୍ଚତେ ଜନ୍ତୁସ୍ତନ୍ନ କାର୍ଯଂ ଵିପଶ୍ଚିତା
ଜୀବମାନେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଖ୍ୟାତିକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ, ତେଣୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଏପରି କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଯା ଦକ୍ଷମଧିକୃତ୍ଯେହ ତ୍ଵଯା ପୂର୍ଵଂ ପ୍ରଚୌଦିତା
ଏଠାରେ ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ଡକ୍ଷ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପଚାରିଥିଲ,
ପିତୄଣାମାନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ଦେଵାନ୍ଵକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯତଃ ପରମ୍
ମୁଁ ଏବେ ପିତୃମାନେ ପରେ ଦେବମାନେ କେଉଁଠି ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ନାମ କ୍ରମକ୍ରମେ କହିବି।
ଦେଵାଯାମା ଇତି ଖ୍ଯାତାଃ ପୂର୍ଵଂ ଯେ ଯଜ୍ଞସୂନଵଃ
ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଯଜ୍ଞର ସନ୍ତାନ ଭାବେ ଦେବୟାମା ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ,
ପୁତ୍ରାଃ ସ୍ଵାଯଂଭୁଵସ୍ଯୈତେ ଶକ୍ତା ନାମ ତୁ ମାନସାଃ
ଏହେମାନେ ସ୍ୱାୟଂଭୁବଙ୍କ ପୁଅ, ମନରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଶକ୍ତ ନାମକ।
ଛନ୍ଦଜାସ୍ତୁ ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରିଂଶତ୍ସର୍ଗେ ସ୍ଵାଯଂଭୁଵସ୍ଯ ହ
ସ୍ୱାୟଂଭୁବଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିରେ ତେତିସି ଜଣ ଚିନ୍ତାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପୁଅ ଥିଲେ।
ଵିଭାସଶ୍ଚ କ୍ରତୁଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଯାତିର୍ଵିଶ୍ରୁତୋ ଦ୍ଯୁତିଃ
ବିଭାସ, କ୍ରତୁ, ପ୍ରୟାତି, ବିଶ୍ରୁତ ଏବଂ ଦ୍ୟୁତି,
ଅସମଶ୍ଚୋଗ୍ରଦୃଷ୍ଟିଶ୍ଚ ସୁନଯୋ ଽଥ ଶୁଚିଶ୍ରଵାଃ
ଅସମ, ଉଗ୍ରଦୃଷ୍ଟି, ସୁନୟ ଏବଂ ଶୁଚିଶ୍ରବା,
ତୁରୀଯ ଇଦ୍ରଯୁକ୍ଚୈଵ ଯୁକ୍ତୋ ଗ୍ରାଵଜିତସ୍ତୁ ଵୈ
ତୁରୀୟ, ଇଦ୍ରୟୁକ୍ତ, ଯୁକ୍ତ ଏବଂ ଗ୍ରାବଜିତ,
ଜରୋ ଵିଭୁର୍ଵିଭାଵଶ୍ଚ ସ ଋଚୀକୋ ଽଥ ଦୁର୍ଦିହଃ
ଜର, ବିଭୁ, ବିଭାବ, ଋଚୀକ ଏବଂ ଦୁର୍ଦ୍ଦିହ,
ଆସନ୍ସ୍ଵାଯଂଭୁଵସ୍ଯୈତେ ଚାନ୍ତରେ ସୋମପାଯିନଃ
ଏହେମାନେ ସ୍ୱାୟଂଭୁବଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସୋମପାନ କରୁଥିବାମାନେ ଥିଲେ।
ତେଷାମିନ୍ଦ୍ରସ୍ତଦ୍ଦା ହ୍ଯାସୀତ୍ପ୍ରଥମେ ଵିଶ୍ଵଭୁକ୍ତ ପ୍ରଭୁଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ମହାପ୍ରଭୁ ଥିଲେ, ସବୁଠୁ ପ୍ରଥମେ ସମସ୍ତ ଭୋଗ କରୁଥିଲେ।
ସୁପର୍ଣଯକ୍ଷଗନ୍ଧର୍ଵାଃ ପିଶାଚୋରଗରାକ୍ଷସାଃ
ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ପିଶାଚ, ନାଗ ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନେ,
ସ୍ଵାଯଂଭୁଵେନ୍ତରେ ଽତୀତାଃ ପ୍ରଜାସ୍ତାସାଂ ମହସ୍ରଶଃ
ସ୍ୱାୟଂଭୁବଙ୍କ ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ସମୟରେ, ଏହି ପ୍ରକାରର ଅନେକ ପ୍ରଜା ଅତିତ ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି।
ଵିସ୍ତରାଦିହ ନୋଚ୍ଯନ୍ତେ ମାପ୍ରସଂଗୋ ଭଵେଦିହ
ଏଠାରେ ସେମାନଙ୍କ ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଉନାହିଁ, ଯେହেতୁ ଅନ୍ୟ କଥାକୁ ଆସିପାରେ।