ଧାରଯନ୍ତୀ ଘନଶ୍ଯାମା ଚକାରାତିମନୋହରମ୍
ଘନଶ୍ୟାମା ତାଙ୍କୁ ଧରି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
କଦଂବିନୀଵ ରୁରୁଚେ କଦମ୍ବଚ୍ଛତ୍ରକାର୍ମୁକା
କଦମ୍ବ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ଧନୁଷ ସହ କଦମ୍ବିନୀ ପରି ତାଙ୍କର ଅପୂର୍ବ ଚମକ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଉଲ୍ଲସନ୍ଦକ୍ଷିଣେ ପାଣୌ ଵିଲଲାସ ଶିଲୀମୁଖଃ
ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଡାହାଣ ହାତରେ ଏକ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଚମକୁଥିଲା।
ତଦ୍ଵଚ୍ଛ୍ଯାମଲଶୋଭାଢ୍ଯା ଦେଵ୍ଯୋ ବାଣଧନୁର୍ଧରାଃ
ଏଭଳି ଘନଶ୍ୟାମ ରୂପରେ ଦେବୀମାନେ ମଧ୍ୟ ବାଣ ଓ ଧନୁଷ ଧରି ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
ଆପୂରଯନ୍ତ୍ଯଃ କକୁଭଂ କଲୈଃ କିଲିକିଲାରଵୈଃ
ସେମାନେ ତାଙ୍କର ମଧୁର କିଲିକିଲି ଶବ୍ଦରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିଲେ।
କଲନିକ୍ଵଣଦ୍ଵଲଯମୈକ୍ଷ୍ଵଂ ଧନୁର୍ଦଧତୀ ପ୍ରଦୀପ୍ତକୁସୁମେଷୁପଞ୍ଚକା
ମୃଦୁ ସ୍ୱରର କଙ୍କଣ ପିନ୍ଧିଥିବା ସେ, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଙ୍କ ଧନୁଷ ଧରିଥିଲେ, ଯାହାରେ ପାଞ୍ଚଟି ଜ୍ୱଳନ୍ତି ପୁଷ୍ପବାଣ ଥିଲା।
କିରତୀ ଦିଶାସୁ ଵଦନସ୍ଯ କାନ୍ତିଭିଃ ସୃଜତୀଵ ଚନ୍ଦ୍ରମଯମଭ୍ରମଣ୍ଡଲମ୍
ସେ ଶିକାରିଣୀ, ତାଙ୍କର ମୁହଁର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଚାନ୍ଦ୍ରମା ଆଲୋକର ଏକ ବୃତ୍ତ ଛଡ଼ାଉଥିବା ପରି ଲାଗୁଥିଲେ।
ଧଵଲାତପତ୍ରଵଲଯେନ ଭାସୁରା ଶଶିମଣ୍ଡଲସ୍ଯ ସଖିତାମୁପେଯୁଷା
ଧଳା ଛତାର ମାଳାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ସେ, ଚନ୍ଦ୍ରମାଣ୍ଡଳର ସାଙ୍ଗ ହେବାକୁ ପହଞ୍ଚିଥିଲେ।
ନଵଚନ୍ଦ୍ରିକାଲହରିକାନ୍ତିକନ୍ଦଲୀଚତୁରେଣ ଚାମରଚତୁଷ୍ଟଯେନ ଚ
ନୂତନ ଚାନ୍ଦ୍ରିକା ଓ ହରିତ ଆଭାରେ ଚମକୁଥିବା ଚାରିଟି ଚାମର ଦ୍ୱାରା ସେ ଶୋଭିତ।
ସଂଗୀତଵାଦ୍ଯରଚନାଭିରଥାମରୀଣାଂ ସଂସ୍ତୂଯମାନଵିଭଵା ଵିଶଦପ୍ରକାଶା
ସ୍ୱରଗୀୟ ନାରୀମାନେ ସଙ୍ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟର ମାଧ୍ୟମରେ ତାଙ୍କର ମହିମାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଵାଚାମଗୋଚରମଗୋଚରମେଵ ବୁଦ୍ଧେରୀଦୃକ୍ତଯା ନ କଲନୀଯମନନ୍ଯତୁଲ୍ଯମ୍
ଏପରି ଦୃଶ୍ୟ କଥାରେ ବା ବୁଦ୍ଧିରେ ଧରିପାରିବା ନୁହେଁ, ଏହା ସମାନ କିଛି ନାହିଁ, ଏହାକୁ ଚିନ୍ତା କରିପାରିବା ଯାଏଁ ନୁହେଁ।
ଆବଦ୍ଧଭକ୍ତିଵିପୁଲାଞ୍ଜଲିଶେଖରାଣାମାରାଦହଂପ୍ରଥମିକା କୃତସେଵନାନାମ୍
ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ହାତ ଯୋଡ଼ି ଶିର ଉପରେ ରଖନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ସର୍ବପ୍ରଥମେ ପୂଜ୍ୟ।
ଉଦ୍ଦୀପ୍ତପୁଷ୍ପଶରପଞ୍ଚକତଃ ସମୁତ୍ଥୈଜ୍ଯୋତିର୍ମଯଂ ତ୍ରିଭୁଵନଂ ସହସା ଦଧାନା
ପାଞ୍ଚଟି ଜ୍ୱଳନ୍ତି ପୁଷ୍ପବାଣର ତୁଣୀ ସହିତ, ସେ ଏକାକାରେ ତିନି ଭୁବନକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକରେ ଭରିଦେଲେ।
କାମେଶ୍ଵରୀପ୍ରଭୃତିଭିଃ କମନୀଯଭାଭିଃ ସଂଗ୍ରାମଵେଷରଚନାସୁମନୋହରାଭିଃ
କାମେଶ୍ୱରୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଆକର୍ଷକ ରୂପର ଦେବୀମାନେ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅପୂର୍ବ ପୋଶାକରେ ଶୋଭିତ।
ଶ୍ରୀଚକ୍ରନାମତିଲକଂ ଦଶଯୋଜନାତିତୁଙ୍ଗଧ୍ଵଜୋଲ୍ଲିଖିତମେଘକଦଂବମୁଚ୍ଚୈଃ
ଶ୍ରୀଚକ୍ରର ମୁକୁଟମଣି, ଦଶ ଯୋଜନାଠାରୁ ବେଶି ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱଜରେ, ମେଘମାଳାକୁ ଛୁଇଁଉଥିଲା।
ପ୍ରୋଦ୍ଯତ୍ପିଶଙ୍ଗରୁଚିଭାଗମଲାଂଶୁକେନ ଵୀତାମନୋହରରୁଚିସ୍ସମରେ ଵ୍ଯଭାସୀତ୍
ଉଦୟମାନ ପିତାମ୍ବର ଆଭାର ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପୂର୍ବ ଚମକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉଥିଲେ।
ସଂସ୍ତୂଯମାନା ଲଲିତା ମରୁଦ୍ଭିଃ ସଂଗ୍ରାମମୁଦ୍ଦିଶ୍ଯ ସମୁଚ୍ଚଚାଲ
ଲଳିତା, ପବନମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିବା, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ଲଲିତାପରମେଶାନ୍ଯା ଦେହି କର୍ଣରସାଯନମ୍
ହେ ଲଳିତା ପରମେଶ୍ୱାନୀ, ମୋ କାନକୁ ତୁମ ମଧୁର କଥାର ଅମୃତ ଦିଅ।
ଚାପିନୀ ତ୍ରିପୁରା ଚୈଵ ମହାତ୍ରିପୁରସୁନ୍ଦରୀ
ସେ ଧନୁର୍ଧାରିଣୀ, ତିନିପୁରା ଓ ମହାତିନିପୁରାସୁନ୍ଦରୀ।
ଚକ୍ରେଶ୍ଵରୀ ମହାଦେଵୀ କାମେଶୀ ପରମେଶ୍ଵରୀ
ସେ ଚକ୍ରେଶ୍ୱରୀ, ମହାଦେବୀ, କାମେଶୀ, ପରମେଶ୍ୱରୀ।
ମହାଵିଦ୍ଯା ଶିଵାନଙ୍ଗଵଲ୍ଲଭା ସର୍ଵପାଟଲା
ସେ ମହାବିଦ୍ୟା, ଶିବ ଓ ଅନଙ୍ଗଙ୍କ ପ୍ରିୟା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା।
ଶୃଙ୍ଗାରନାଯିକା ଚେତି ପଞ୍ଚଵିଂଶତିନାମଭିଃ
ସେ ଶୃଙ୍ଗାର ନାୟିକା, ଏହି ପঁଚବିଂଶତି ନାମରେ ପରିଚିତ।
ତେ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ସୌଭାଗ୍ଯମଷ୍ଟୌ ସିଦ୍ଧୀର୍ମହଦ୍ଯଶଃ
ସେମାନେ ଭାଗ୍ୟ, ଅଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି ଓ ବଡ଼ ଖ୍ୟାତି ପାଇଥାନ୍ତି।
ଭଣ୍ଡାସୁରଂ ପ୍ରତି କ୍ରୁଦ୍ଧା ଚଚାଲ ଲଲିତାଂବିକା
ଭଣ୍ଡାସୁରଙ୍କୁ ଦେଖି ରୁଷ୍ଟ ହେଇ ଲଳିତାମ୍ବିକା କମ୍ପିଗଲେ।
ଦେଵତା ପ୍ରକଟାଭିଖ୍ଯାସ୍ତାସାମାଖ୍ଯାଂ ନିଵେଦଯ
ଖୋଲା ଭାବରେ ପରିଚିତ ଦେବୀମାନଙ୍କର ନାମ ମୋତେ କୁହ।
ଆଯୁଧାନି ଚ ଦିଵ୍ଯାନି କଥଯସ୍ଵ ହଯାନନ
ହୟାନନ, ସେମାନଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ବିବରଣା କର।
ତଶ ପ୍ରୋକ୍ତା ସିଦ୍ଧିଦେଵ୍ଯସ୍ତାସାଂ ନାମାନି ମଚ୍ଛୃଣୁ
ଏବେ ସିଦ୍ଧି ଦେବୀମାନେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କର ନାମ ମୋଠୁ ଶୁଣ।
ଈଶିତା ଵଶିତା ଚୈଵ ପ୍ରାପ୍ତିଃ ସିଦ୍ଧିଶ୍ଚ ସପ୍ତମୀ
ଈଶିତା, ବଶିତା, ପ୍ରାପ୍ତି ଓ ସିଦ୍ଧି ସପ୍ତମୀ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି।
ଏତାଦେଵ୍ଯଶ୍ଚତୁର୍ବାହ୍ଵ୍ଯୋ ଜପାକୁସୁମସଂନିଭାଃ
ଏହି ଦେବୀମାନେ ଚାରିଟି ହାତ ଥିବା, ଜପା କୁସୁମ ପରି ରଙ୍ଗିନ।
ଦଧାନା ଦଯଯା ପୂର୍ଣା ଯୋଗିଭିଶ୍ଚ ନିଷେଵିତାଃ
ସେମାନେ ଦୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବିଭିନ୍ନ ଦ୍ରବ୍ୟ ଧରିଥିବା, ଯୋଗୀମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସେବନ କରନ୍ତି।