ସର୍ଵାଗେଭ୍ଯୋ ଵିନିଃସୃତ୍ଯ ଵହ୍ନିସ୍ତାଂ ଭସ୍ମସାତ୍କରୋତ୍
ସେ ଦେହର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ଭସ୍ମ କରିଦେଲା।
ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଚ ଋଷୀଣାଂ ଚ ଚୁକୋପ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭୁ ଦକ୍ଷ ଏବଂ ଋଷିମାନେ ଉପରେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ତଂ ସଦା ଧାରଯିଷ୍ଯାମି ନିଦେଶାତ୍ପରମେଷ୍ଠିନଃ
ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁଁ ସେଉଁଠି ସଦା ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିବି।
ତାନହଂ ଧାରଯା ମୀହ ସତତଂ ଚ ତଦାଜ୍ଞଯା
ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁଁ ଏଠାରେ ସେମାନୋକୁ ସଦା ଧାରଣ କରୁଛି।
ନାହଂ ତୈଃ ସହ ଭୋକ୍ଷଯେ ଵୈ ତତୋ ଦାସ୍ଯନ୍ତି ତେ ପୃଥକ୍
ମୁଁ ସେମାନେ ସହ ଭୋଜନ କରିବି ନାହିଁ; ତେଣୁ ସେମାନେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବେ ଦେଇବେ।
ପ୍ରଶସ୍ତାଶ୍ଚେତରାଃ ସର୍ଵାଃ ସ୍ଵସୁତା ଭର୍ତୃଭିଃ ସହ
ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କର ଜଣେ ପତି ଏବଂ ସନ୍ତାନ ସହିତ ପ୍ରଶଂସିତ।
ଉତ୍ପତ୍ସ୍ଯନ୍ତେ ଦ୍ଵିତୀଯେ ଵୈ ମମ ଯଜ୍ଞ ହ୍ଯଯୋନିଚାଃ
ଦ୍ୱିତୀୟ ଚକ୍ରରେ, ମୋର ଯଜ୍ଞରେ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇନଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବେ।
ଅଭିଵ୍ଯାହୃତ୍ଯ ସର୍ଵାଂସ୍ତାନ୍ ଦକ୍ଷଂ ଚୈଵାଶପତ୍ପୁନଃ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ବିଷୟରେ କହି, ପୁଣି ଡକ୍ଷଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ପ୍ରାଚୀନବର୍ହିଷଃ ପୌତ୍ରଃ ପୁତ୍ରଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଚେ ତସାମ୍
ପ୍ରାଚୀନବର୍ହିଷଙ୍କର ନାତି ଓ ପୁଅ ସେଇ ଝିଅମାନେଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
କନ୍ଯାଯାଂ ଶାଖିନାଂ ତ୍ଵଂ ଵୈ ପ୍ରାପ୍ତେ ଵୈଵସ୍ଵତେଂଽତରେ
ଶାଖିନ୍ ବଂଶର ଝିଅରେ, ବୈବସ୍ବତ ମନ୍ବନ୍ତର ଆସିଲେ, ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେବ।
ଧର୍ମ୍ମଯୁକ୍ତେ ଚ ତେ କାର୍ଯେ ଏକସ୍ମିଂସ୍ତୁ ଦୁରାସଦେ
ତୁମର କାମ ଧର୍ମ ସହିତ ଯୋଗ ହେବାବେଳେ, ଗୋଟିଏ କଠିନ ସ୍ଥିତିରେ,
ତସ୍ମାତ୍ସାର୍ଦ୍ଧଂ ସୁରୈର୍ଯଜ୍ଞେ ନ ତ୍ଵାଂ ଯକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଵୈ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଏହିକାରଣରୁ, ଦେବତାମାନେ ସହିତ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ତୁମକୁ ପୂଜିବେ ନାହିଁ।
ଇହୈଵ ଵତ୍ସ୍ଯସି ତଥା ଦିଵଂ ହିତ୍ଵା ଯୁଗକ୍ଷଯାତ୍
ଏହିଠାରେ ତୁମେ ରହିବ, ଯୁଗ ଶେଷରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଛାଡ଼ି ଦେବ।
ତତୋ ଽଭିଵ୍ଯାହୃତୋ ଦକ୍ଷୋ ରୁଦ୍ରେଣାମିତତେଜସା
ତାପରେ ଅସୀମ ତେଜସ୍ୱୀ ରୁଦ୍ର ଡକ୍ଷଙ୍କୁ କହିଲେ।
ସ୍ଵାଯଂଭୁଵୀଂ ତନୁଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଉତ୍ପନ୍ନୋ ମାନୁଷେଷ୍ଵିହ
ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ଦେହକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ଏଠାରେ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ସମସ୍ତେନେହ ଯଜ୍ଞେନ ସୋ ଽଯଜଦ୍ଦୈଵତୈଃ ସହ
ଏଠାରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯଜ୍ଞ କରି, ସେ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ପୂଜା କଲେ।
ମେନାଯାଂ ତାମୁମାଂ ଦେଵୀଂ ଜନଯାମାସ ଶୈଲରାଟ୍
ପାହାଡ଼ର ରାଜା ମେନାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ସେଇ ଦେବୀ ଉମାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ସଦା ପତ୍ନୀ ଭଵସ୍ଯୈଷା ନ ତଯା ମୁଚ୍ଯତେ ଭଵଃ
ଏହି ଦେବୀ ସଦା ଭବଙ୍କ ଜୀବନ ସାଥୀ; ଭବ ତାଙ୍କୁ କେବେ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ।
ଯଥା ନାରାଯଣଂ ଶ୍ରୀଶ୍ଚ ମଘଵତଂ ଶଚୀ ଯଥା
ଯେପରି ନାରାୟଣଙ୍କ ପାଖରେ ଶ୍ରୀ, ମଘବନ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ଶଚୀ ଅଛନ୍ତି,
ନୈତାସ୍ତୁ ଵିଜହତ୍ଯେତାନ୍ ଭର୍ତୄନ୍ ଦେଵ୍ଯଃ କଦାଚନ
ଏହି ଦେବୀମାନେ କେବେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ।
ଏଵଂ ପ୍ରାଚେତସୋ ଦକ୍ଷୋ ଜଜ୍ଞେ ଵୈ ଚାକ୍ଷୁଷେଂଽତରେ
ଏଭଳି, ପ୍ରାଚେତସ ପୁତ୍ର ଡକ୍ଷ ଚାକ୍ଷୁଷ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଜଜ୍ଞେ ତଦାଭିଶାପେନ ଦ୍ଵିତୀଯ ଇତି ନଃ ଶ୍ରୁତମ୍
ସେଇ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ସେ ତେବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଏହିପରି ଦ୍ୱିତୀୟ ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ ଆମେ ଶୁଣିଛୁ।
ଆଦ୍ଯେ ତ୍ରେତାଯୁଗେ ପୂର୍ଵଂ ମନୋର୍ଵୈଵସ୍ଵତସ୍ଯ ଚ
ପ୍ରଥମ ତ୍ରେତାଯୁଗରେ, ବୈବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ,
ଇତ୍ଯେଷୋ ଽନୁଶଯୋ ହ୍ଯାସୀତ୍ତଯୋର୍ଜାତ୍ଯନ୍ତରାନୁଗଃ
ଏହିପରି ଅନୁତାପ ଦୁଇଜଣଙ୍କ ବଂଶ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସହିତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ତସ୍ମାନ୍ନାନୁଶଯଃ କାର୍ଯୋ ଵୈରେଷ୍ଵିହ କଦାଚନ
ସେଥିପାଇଁ, ଏଠାରେ କେବେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ରଞ୍ଜିସା ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଖ୍ଯାତିଂ ନ ମୁଞ୍ଚତେ ଜନ୍ତୁସ୍ତନ୍ନ କାର୍ଯଂ ଵିପଶ୍ଚିତା
ଜୀବମାନେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଖ୍ୟାତିକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ, ତେଣୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକେ ଏପରି କାମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଯା ଦକ୍ଷମଧିକୃତ୍ଯେହ ତ୍ଵଯା ପୂର୍ଵଂ ପ୍ରଚୌଦିତା
ଏଠାରେ ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ଡକ୍ଷ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପଚାରିଥିଲ,
ପିତୄଣାମାନୁପୂର୍ଵ୍ଯେଣ ଦେଵାନ୍ଵକ୍ଷ୍ଯାମ୍ଯତଃ ପରମ୍
ମୁଁ ଏବେ ପିତୃମାନେ ପରେ ଦେବମାନେ କେଉଁଠି ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ନାମ କ୍ରମକ୍ରମେ କହିବି।
ଦେଵାଯାମା ଇତି ଖ୍ଯାତାଃ ପୂର୍ଵଂ ଯେ ଯଜ୍ଞସୂନଵଃ
ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଯଜ୍ଞର ସନ୍ତାନ ଭାବେ ଦେବୟାମା ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ,
ପୁତ୍ରାଃ ସ୍ଵାଯଂଭୁଵସ୍ଯୈତେ ଶକ୍ତା ନାମ ତୁ ମାନସାଃ
ଏହେମାନେ ସ୍ୱାୟଂଭୁବଙ୍କ ପୁଅ, ମନରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଶକ୍ତ ନାମକ।