ଅଶ୍ଵାନନ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ ଯେଷୁ ମେ କୌତୁକଂ ମହତ୍
ଅଶ୍ବମୁଖ ଜ୍ଞାନୀ, ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୋର ବଡ ଆଗ୍ରହ ଅଛି।
ପଞ୍ଚମୀ ଦଣ୍ଡନାଥା ଚ ସଂକେତା ସମଯେଶ୍ଵରୀ
ପଞ୍ଚମୀ, ଦଣ୍ଡନାଥା, ସଂକେତା ଓ ସମୟେଶ୍ୱରୀ—
ଵାର୍ତାଲୀ ଚ ମହାସେନାପ୍ଯାଜ୍ଞା ଚକ୍ରେଶ୍ଵରୀ ତଥା
ବାର୍ତାଳୀ, ମହାସେନା, ଆଜ୍ଞା ଓ ଚକ୍ରେଶ୍ୱରୀ ମଧ୍ୟ—
ସଂକଟେ ଦୁଃଖମାପ୍ନୋତି ନ କଦାଚନ ମାନଵଃ
ସଂକଟ ସମୟରେ ମଣିଷ କେବେ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବାକୁ ପଡେନାହିଁ।
ତେଷାମନୁଗ୍ରହାର୍ଥାଯ ପ୍ରଚଚାଲଚ ସା ପୁନଃ
ସେମାନଙ୍କୁ କୃପା ଦେବା ପାଇଁ ସେ ପୁନି ଚଳିଗଲେ।
ନିର୍ଯାଣସୂଚନକରୀ ଦିଵି ଦଧ୍ଵାନ କାହଲୀ
ଆକାଶରେ କାହଳୀ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିଲା, ଯାତ୍ରାର ସୂଚନା ଦେଲା।
ଵୀଣାସଂଯତପାଣୀନାଂ ଶକ୍ତୀନାଂ ନିର୍ଯଯୌ ବଲମ୍
ବୀଣା ଧରିଥିବା ଶକ୍ତିମାନେ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ନେଇ ଚାଲିଗଲେ।
ଵୀଣାଵେଣୁମୃଦଙ୍ଗାଦ୍ଯାଃ ସଵିଲାସପଦକ୍ରମାଃ
ବୀଣା, ବାଂଶୀ, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାଦ୍ୟ ନେଇ, ସଉଜ୍ୟ ଚାଲିରେ ଆଗେ ଆଗେ ଗଲେ।
ମଯୂରଵାହନାଃ କାଶ୍ଚିତ୍କତିଚିଦ୍ଧଂସଵାହନାଃ
କିଛି ମୟୂର ଉପରେ ଯାଇଥିଲେ, କିଛି ହଂସ ଉପରେ।
ସର୍ଵାଶ୍ଚ ଶ୍ଯାମଲାକାରାଃ କାଶ୍ଚିତ୍କର୍ଣୀରଥସ୍ଥିତାଃ
ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେହ ଶ୍ୟାମଳ ଥିଲା; କିଛି ହାତୀ ଚାଳିଥିବା ରଥରେ ଦଉଡିଥିଲେ।
ମନ୍ତ୍ରନାଥାଂ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ସଂପ୍ରଚେଲୁଃ ପୁରଃ ପୁରଃ
ମନ୍ତ୍ରନାୟିକାଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ସମସ୍ତେ ପ୍ରତିକ୍ରମା କରି ଆଗେ ଆଗେ ଚାଲିଗଲେ।
ବାଲାର୍କଵର୍ଣକଵଚା ମଦାଲୋଲଵିଲୋଚନା
ବାଳ ଆର୍କ ରଙ୍ଗର କବଚ ପିନ୍ଧି, ଅଭିମାନରେ ମଦ ଭରା ଚକ୍ଷୁ ଥିଲା।
ପ୍ରେକ୍ଷଯନ୍ତୀ କଟାକ୍ଷୌଧୌଃ କିଞ୍ଚିଦ୍ଭ୍ରୂଵଲ୍ଲିତାଣ୍ଡଵୈଃ
ସେମାନେ କିଛି ଦୃଷ୍ଟି ଫେଙ୍ଗି, ଭୃକୁଟି କିଛି ନୃତ୍ୟ ଭଙ୍ଗିରେ ଉଠାଇଥିଲେ।
ପିଚ୍ଛତ୍ରିକୋଣଚ୍ଛତ୍ରେଣ ବିରୁଦେନ ମହୀଯସା
ମୟୂର ପିଚ୍ଛା ଲଗା ତିନିକୋଣା ଛତା ଓ ବଡ ଝଣ୍ଡା ନେଇଥିଲେ।
ନିର୍ଜଗାମ ଘନଶ୍ଯାମଶ୍ଯାମଲା ମନ୍ତ୍ରନାଯିକା
ଘନ ନୀଳ ରଙ୍ଗର ମନ୍ତ୍ରନାୟିକା ଚମକି ବାହାରିଆସିଲେ।
ତାନି ଷୋଡଶନାମାନି ଶୃଣୁ କୁଂଭସମୁଦ୍ଭଵ
ହେ କୁମ୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଏହି ଷୋଡଶ ନାମ ଶୁଣ।
ମନ୍ତ୍ରିଣୀ ସଚିଵେଶୀ ଚ ପ୍ରଧାନେଶୀ ଶୁକପ୍ରିଯା
ସେ ମନ୍ତ୍ରିଣୀ, ପ୍ରଧାନ ପରାମର୍ଶଦାତ୍ରୀ, ମୁଖ୍ୟ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଥିବା ଏବଂ ଶୁକପକ୍ଷୀଙ୍କର ପ୍ରିୟା।
ନିପପ୍ରିଯା କଦଂବେଶୀ କଦଂବଵନଵାସିନୀ
ସେ ନିପାଙ୍କର ପ୍ରିୟା, କଦମ୍ବ ଗଛମାନଙ୍କର ରାଣୀ ଏବଂ କଦମ୍ବ ଜଙ୍ଗଲରେ ବସୁଥିବା।
ତସ୍ଯ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମଖିଲଂ ହସ୍ତେ ତିଷ୍ଠତ୍ଯସଂଶଯମ୍
ତାଙ୍କର ହାତରେ ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରହିଛି।
ତତ୍ରତତ୍ର ଗତାଶଙ୍କଂ ଶତ୍ରୁସୈନ୍ଯଂ ପତତ୍ଯଲମ୍
ସେ ଯେଉଁଠି ଯାଆନ୍ତି, ଶତ୍ରୁ ସେନା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଆଶା ହାରାଇ ଭାଙ୍ଗିପଡ଼େ।
ଶକ୍ତୀନାମପି ଚର୍ଚା ଯା ସା ସର୍ଵତ୍ର ଜଯପ୍ରଦା
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିମାନ୍ତ ନାମ ମାତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ସବୁଠାରେ ବିଜୟ ମିଳେ।
ନିର୍ଜଗାମ ଧନୁର୍ଵେଦୋ ଵହନ୍ସଜ୍ଜଂଶରାସନମ୍
ଧନୁର୍ବେଦ ତାଲି ଧରି, ତିର ଓ ଧନୁଷ ନେଇ ବାହାରିଲା।
ନମସ୍କୃତ୍ଯ ପ୍ରଧାନେଶୀମିଦମାହ ସ ଭକ୍ତିମାନ୍
ସେ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ପ୍ରଧାନ ନେତ୍ରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଅତସ୍ତଵ ମଯା ସାହ୍ଯଂ କର୍ତଵ୍ଯଂ ମନ୍ତ୍ରିନାଯିକେ
ଏହିକାରଣରୁ, ମୋତେ ତୁମକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ଅଛି, ମନ୍ତ୍ରିଣୀ ନାୟିକା।
ଗୃହାଣ ଜଗତାମଂବ ଦାନଵାନାଂ ନିବର୍ହଣମ୍
ହେ ଜଗତ୍ ମାଆ, ଦାନବମାନଙ୍କର ବିନାଶକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ଗୃହାଣ ଦୈତ୍ଯନାଶାଯ ମମାନୁଗ୍ରହହେତଵେ
ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କର ନାଶ ଏବଂ ମୋତେ ତୁମର କୃପା ଦେବା ପାଇଁ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ଅର୍ପିତାଂଶ୍ଚାପତୂଣୀରାଞ୍ଜଗ୍ରାହ ପ୍ରିଯକପ୍ରିଯା
ପ୍ରିୟକଙ୍କର ପ୍ରିୟା ଦିଆଯାଇଥିବା ତୁଣୀଗୁଡ଼ିକୁ ଉଠାଇଲେ।
ଵିସ୍ଫାରଂ ଜନଯାମାସ ମୌର୍ଵୀମୁଦ୍ଵାଦ୍ଯ ଭୂରିଶଃ
ସେ ଧନୁଷର ତାନ ବାରମ୍ବାର ଟାଣି, ଗଞ୍ଜା ଧ୍ୱନି ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।
ନାକାଲଯାନାଂ ଚ ମନୋନ ଯନାନନ୍ଦସଂପଦା
ଦେବମାନେ ମନରେ ଆନନ୍ଦ ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଶୁକଂ ଵୀଣାଂ ଚ ସହସା ଵହନ୍ତ୍ଯୌ ପରିଚେରତୁଃ
ଶୁକପକ୍ଷୀ ଓ ବୀଣାକୁ ଧରି, ଦୁଇ ଦାସୀ ଏକାସାଥିରେ ସେବା କଲେ।