ତୁଷ୍ଯନ୍ତୀ ଵୀଵୀଥିଵୀଥୀଷୁ ମନ୍ଦମନ୍ଦମଥାଯଯୌ
ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଗଲି ଗଲି ରାସ୍ତାରେ ହଲୁକ ଚାଲିଥିଲେ।
ଅଵରୁହ୍ଯ ଵିମାନଗ୍ରାତ୍ପ୍ରଵିଵେଶ ମହାସଭାମ୍
ଦିବ୍ୟ ରଥରୁ ଅବତରି, ସେ ବଡ଼ ସଭାଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସର୍ଵଜ୍ଞା ସାକ୍ଷିପାତେନ ତତ୍ତତ୍କାମାନପୂରଯତ୍
ସବୁକିଛି ଜଣା, ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଇଚ୍ଛାକୁ ସାକ୍ଷାତ୍କାର ଦ୍ୱାରା ପୂରଣ କଲେ।
କାମାକ୍ଷୀତି ତଦାଭିଖ୍ଯାଂ ଦଦୌ କାମେଶ୍ଵରୀତି ଚ
ତାପରେ ସେ କାମାକ୍ଷୀ ଓ କାମେଶ୍ୱରୀ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ।
ମହାର୍ହାଣି ଚ ଵସ୍ତୂନି ଦିଵ୍ଯାନ୍ଯାଭରଣାନି ଚ
ସେ ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତୁ ଓ ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର ପାଇଲେ।
ପ୍ରତିଵେଶ୍ମ ତତସ୍ତସ୍ଥୁଃ ପୁରୋ ଦେଵ୍ଯାଜଯାଯ ତେ
ତାପରେ, ଦେବୀଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୃହରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ କଲେ।
ସର୍ଵକାମାର୍ଥସଂଯୁକ୍ତା ହୃଷ୍ଯନ୍ତଃ ସାର୍ଵକାଲିକମ୍
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଓ ଭୋଗବିଲାସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ଆନନ୍ଦରେ ରହିଲେ।
ଅନ୍ଯେ ଦିଶାମଧୀଶାସ୍ତୁ ସକଲା ଦେଵତାଗଣାଃ
ଅନ୍ୟ ଦିଗର ଅଧିପତିମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଗଣ ମିଶି,
ମହର୍ଷଯଶ୍ଚ ମନ୍ଵାଦ୍ଯା ଵଶିଷ୍ଠାଦ୍ଯାସ୍ତପୋଧନାଃ
ମହାର୍ଷିମାନେ, ମନୁ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାତ୍ମା, ବଶିଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟ ତପସ୍ୱୀମାନେ,
ଦିଵି ଭୂମ୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷେଷୁ ସସଂବାଧଂ ଵସଂତି ଯେ
ଯେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ ଓ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଏକାଠି ରହୁଛନ୍ତି,
ତେ ସର୍ଵେ ଚାପ୍ଯସଂବାଧଂ ନିଵସଂତି ସ୍ମ ତତ୍ପୁରେ
ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସେହି ପୁରରେ ଅଠାଉଥିବା ଭିଡ଼ ଛଡ଼ି ସୁବିଧାରେ ରହିଲେ।
ତୋଷଯାମାସ ସତତମନୁରାଗେଣ ଭୂଯସା
ସେ ସଦା ଅଧିକ ଭଲପାଇବା ସହିତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଖୁସି କରିଥିଲେ।
ରାଜ୍ଞୀ ଦୁଦୋହାଭୀଷ୍ଟାନି ସର୍ଵଭୂତଲଵାସିନାମ୍
ରାଣୀ ପୃଥିବୀରେ ରହୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କର ଆଶା ଏବଂ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିଥିଲେ।
ଦଶଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଯଯୁଃ କ୍ଷଣ ଇଵାପରଃ
ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପରି ଉଡ଼ିଗଲା।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ପରମାଂ ଶକ୍ତିଂ ପ୍ରୋଵାଚ ଵିନଯାନ୍ଵିତଃ
ସେ ପରମ ଶକ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର କରି, ବଡ଼ ନମ୍ରତାରେ କହିଲେ।
ମଦସଦ୍ଭାଵସଂକଲ୍ପଵିକଲ୍ପକଲନାତ୍ମିକା
ତୁମେ ମଦ, ଅସ୍ତିତ୍ୱ, ନିଶ୍ଚୟ, ସନ୍ଦେହ ଓ କଳ୍ପନାର ମୂଳ।
ପ୍ରଵୃତ୍ତିସ୍ତଵ କଲ୍ଯାଣି ସାଧୂନାଂ ରକ୍ଷଣାଯ ହି
ତୁମର କାର୍ଯ୍ୟ, ମଙ୍ଗଳମୟେ, ସଦ୍ଜନମାନେ ରକ୍ଷା ପାଇଁ।
ତ୍ଵଯୈକଯୈଵ ଜେତଵ୍ଯୋ ନ ଶକ୍ଯସ୍ତ୍ଵପରୈଃ ସୁରୈଃ
ତୁମକୁ ଏକା ଜିତିବାକୁ ପଡ଼ିବ; ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ।
ତ୍ଵଦାଜ୍ଞଯା ଗମିଷ୍ଯନ୍ତି ସ୍ଵାନିସ୍ଵାନି ପୁରାଣି ତୁ
ତୁମର ଆଜ୍ଞାରେ ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପୁରାତନ ଘରକୁ ଫେରିଯିବେ।
ସ୍ଵସ୍ଵଵାସନିଵାସାଯ ପ୍ରେଷଯାମାସ ଚାମରାନ୍
ସେ ଚାମରମାନେକୁ ତାଙ୍କର ନିଜ ନିବାସକୁ ପଠାଇଦେଲେ।
ଯଥାର୍ହଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ତୁ ପ୍ରେଷଯାମାସ ଚାଂବିକା
ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ପୂଜା କରି, ଅମ୍ବିକା ସେମାନେକୁ ପଠାଇଦେଲେ।
ସ୍ଵସ୍ଵାଂଶୈଃ ଶିଵଯୋଃ ସେଵାମାଦିପିତ୍ରୋରକୁର୍ଵତ
ସେମାନେ ନିଜ ଅଂଶରେ ଶିବ ଓ ତାଙ୍କର ସହଧର୍ମିଣୀ, ପ୍ରଥମ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ସେବା କରିଥିଲେ।
ଆଵିର୍ଭାଵଂ ମହାଦେଵ୍ଯାସ୍ତସ୍ଯା ରାଜ୍ଯାଭିଷେଚନମ୍
ମହାଦେବୀଙ୍କର ପ୍ରକଟ ହେବା ଓ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ,
ଜପେଦ୍ଧନସମୃଦ୍ଧଃ ସ୍ଯାତ୍ସୁଧାସଂମିତଵାଗ୍ଭଵେତ୍
ଏହି ଜପ କରିଥିବା ଲୋକ ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବେ ଓ ଦେବତାମାନେ ପରି ମଧୁର ଭାଷା କହିପାରିବେ।
ଯଶଃ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଵିପୁଲଂ ସମାନୋତ୍ତମତାମପି
ସେ ବହୁତ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରେ, ନିଜ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିଯାଏ।
କଦାଚିନ୍ନ ଭଯଂ ତସ୍ଯ ତେଜସ୍ଵୀ ଵୀର୍ଯଵାନ୍ଭଵେତ୍
ସେ କେବେ ଭୟ ଅନୁଭବ କରେନାହିଁ; ତାଙ୍କର ତେଜ ଓ ପ୍ରଭାବ ଥାଏ, ଶୂରତାରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଅନ୍ତି।
ତ୍ରିସଂଧ୍ଯଂ ଯୋ ଜପେନ୍ନିତ୍ଯଂ ଧ୍ଯାତ୍ଵା ସିଂହାସନେଶ୍ଵରୀମ୍
ଯେ କେହି ଦିନର ତିନି ସମୟରେ ସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ଇଶ୍ୱରୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି ନିତ୍ୟ ଜପ କରେ,
ଷଣ୍ମାସାନ୍ମହତୀଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାଜ୍ଜାପକୋତ୍ତମଃ
ସେ ଉତ୍ତମ ଜପକାରୀ ଛଅ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯକଣ୍ଟକଂ ଭଣ୍ଡଂ ଦୈତ୍ଯଂ ଜେତୁଂ ଵିନିର୍ଯଯୌ
ତିନି ଲୋକର କଣ୍ଟକ ଭଣ୍ଡ ଦେମନକୁ ଜିତିବା ପାଇଁ ସେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ।
ପ୍ରଭୂତମର୍ଦ୍ଦଲଧ୍ଵାନୈଃ ପୂରଯାମାସୁରଂବରମ୍
ଅନେକ ମୃଦଙ୍ଗର ଗଞ୍ଜନ ଶବ୍ଦରେ ସେ ଆକାଶକୁ ପୂରିଦେଲେ।