ପପାତ କଣ୍ଠଦେଶେ ହି ତଦା କାମେଶ୍ଵରସ୍ଯ ତୁ
ସେତିବେଳେ ମାଳା କାମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗଳାରେ ପଡିଲା।
ଵଵୃଷୁଃ ପୁଷ୍ପଵର୍ଷାଣି ମନ୍ଦଵାତେରିତା ଘନାଃ
ମୃଦୁ ପବନରେ ଉଡୁଥିବା ମେଘମାନେ ଫୁଲର ବର୍ଷା କରିଲେ।
କର୍ତଵ୍ଯୋ ଵିଧିନୋଦ୍ଵାହସ୍ତ୍ଵନଯୋଃ ଶିଵଯୋର୍ହରେ
ଏହି ଦୁଇଜଣ—ଶିବ ଓ ହରିଙ୍କର ବିବାହ ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ଵଦ୍ରୂପା ହି ମହାଦେଵୀ ସହଜଶ୍ଚ ଭଵାନପି
ମହାଦେବୀ ତୁମ ରୂପର, ଏବଂ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱଭାବରେ ସେଇ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଦେଵଦେଵସ୍ତ୍ରିଵିକ୍ରମଃ
ସେ କଥା ଶୁଣି ଦେବଦେବ, ତ୍ରିବିକ୍ରମ—
ଦେଵର୍ଷିପିତୃମୁଖ୍ଯାନାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଦେଵଯୋଗିନାମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରମୁଖ ଦେବ, ଋଷି, ପିତୃ ଓ ଦେବଯୋଗୀମାନେ—
ଉପାଯନାନି ପ୍ରଦଦୁଃ ସର୍ଵେ ବ୍ରହ୍ମାଦଯଃ ସୁରାଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଉପହାର ଦେଲେ।
ତଯୋଃ ପୁଷ୍ପାଯୁଧଂ ପ୍ରାଦାଦମ୍ଲାନଂ ହରିରଵ୍ଯଯମ୍
ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହରି ଅମର ପୁଷ୍ପାୟୁଧ ଦେଲେ।
ଅଙ୍କୁଶଂ ଚ ଦଦୌ ତାଭ୍ଯାଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ଵିଶାଂପତିଃ
ବିଶ୍ବକର୍ମା, ଶିଳ୍ପୀମାନଙ୍କର ମହାପତି, ସେମାନେଙ୍କୁ ହାତୀ ଚାଳାଇବା ପାଇଁ ଅଙ୍କୁଶ ଦେଲେ।
ନଵରତ୍ନମଯୀଂ ଭୂଷାଂ ପ୍ରାଦାଦ୍ରତ୍ନାକରଃ ସ୍ଵଯମ୍
ରତ୍ନାକର ନିଜେ ସେମାନେଙ୍କୁ ନବରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଏକ ଅଳଙ୍କାର ଦେଲେ।
ଚିନ୍ତାମଣିମଯୀଂ ମାଲାଂ କୁବେରଃ ପ୍ରଦଦୌ ତଦା
କୁବେର ତାପରେ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ମଣିରେ ତିଆରି ଏକ ମାଳା ଦେଲେ।
ଗଙ୍ଗା ଚ ଯମୁନା ତାଭ୍ଯାଂ ଚାମରେ ଚନ୍ଦ୍ରଭାସ୍ଵରେ
ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ସେମାନେଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ଭଳି ଦୁଇଟି ଚାମର ଦେଲେ।
ସ୍ଵାନିସ୍ଵାନ୍ଯାଯୁଧାନ୍ଯସ୍ଯୈ ପ୍ରଦଦୁଃ ପରିତୋଷିତାଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ନିଜ-ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଦଦୁର୍ଵଜ୍ରୋପମାକାରାନ୍ସାଯୁଧାନ୍ସପରିଚ୍ଛଦାନ୍
ସେମାନେ ବଜ୍ର ସଦୃଶ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ସହାୟକ ଦେଲେ।
ଅଥାକରୋଦ୍ଵିମାନଂ ଚ ନାମ୍ନା ତୁ କୁସୁମାକରମ୍
ତାପରେ ସେ କୁସୁମାକର ନାମରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥ ତିଆରି କଲେ।
ଦିଵି ଭୁଵ୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷେ ଚ କାମଗଂ ସୁସମୃଦ୍ଧିମତ୍
ସେ ରଥ ଦିବି, ଭୂମି ଓ ଆକାଶରେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଚାଲିପାରିଥିଲା, ଏବଂ ବହୁତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା।
ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ନଶ୍ଯନ୍ତି ମନୋହ୍ଲାଦକରଂ ଶୁଭମ୍
ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଶୁଭ ଜିନିଷଗୁଡିକ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲା।
ଚାମଖ୍ଯାଜନଚ୍ଛତ୍ରଧ୍ଵଜଯଷ୍ଟିମନୋହରମ୍
ଚାମର, ଛତା, ପତାକା ଓ ଦଣ୍ଡ ସହିତ, ଦେଖିବାକୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ।
ସେଵ୍ଯମାନା ସୁରଗଣୈର୍ନିର୍ଗତ୍ଯ ନୃପମନ୍ଦିରାତ୍
ଦେବମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ସମୟରେ, ସେ ରାଜାଙ୍କର ମହଲ ଛାଡି ଚାଲିଗଲେ।
ପ୍ରତିହର୍ମ୍ଯାଗ୍ରସଂସ୍ଥାଭିରପ୍ସରୋଭିଃ ସହସ୍ରଶଃ
ହଜାର-ହଜାର ଅପ୍ସରା ମୁଖ୍ୟ ସେବିକା ଭାବେ ସାଥି ହେଲେ।
ତୁଷ୍ଯନ୍ତୀ ଵୀଵୀଥିଵୀଥୀଷୁ ମନ୍ଦମନ୍ଦମଥାଯଯୌ
ସେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଗଲି ଗଲି ରାସ୍ତାରେ ହଲୁକ ଚାଲିଥିଲେ।
ଅଵରୁହ୍ଯ ଵିମାନଗ୍ରାତ୍ପ୍ରଵିଵେଶ ମହାସଭାମ୍
ଦିବ୍ୟ ରଥରୁ ଅବତରି, ସେ ବଡ଼ ସଭାଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ସର୍ଵଜ୍ଞା ସାକ୍ଷିପାତେନ ତତ୍ତତ୍କାମାନପୂରଯତ୍
ସବୁକିଛି ଜଣା, ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଇଚ୍ଛାକୁ ସାକ୍ଷାତ୍କାର ଦ୍ୱାରା ପୂରଣ କଲେ।
କାମାକ୍ଷୀତି ତଦାଭିଖ୍ଯାଂ ଦଦୌ କାମେଶ୍ଵରୀତି ଚ
ତାପରେ ସେ କାମାକ୍ଷୀ ଓ କାମେଶ୍ୱରୀ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ।
ମହାର୍ହାଣି ଚ ଵସ୍ତୂନି ଦିଵ୍ଯାନ୍ଯାଭରଣାନି ଚ
ସେ ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତୁ ଓ ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର ପାଇଲେ।
ପ୍ରତିଵେଶ୍ମ ତତସ୍ତସ୍ଥୁଃ ପୁରୋ ଦେଵ୍ଯାଜଯାଯ ତେ
ତାପରେ, ଦେବୀଙ୍କ ପୂର୍ବରୁ ସେମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଗୃହରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ କଲେ।
ସର୍ଵକାମାର୍ଥସଂଯୁକ୍ତା ହୃଷ୍ଯନ୍ତଃ ସାର୍ଵକାଲିକମ୍
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ଓ ଭୋଗବିଲାସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ଆନନ୍ଦରେ ରହିଲେ।
ଅନ୍ଯେ ଦିଶାମଧୀଶାସ୍ତୁ ସକଲା ଦେଵତାଗଣାଃ
ଅନ୍ୟ ଦିଗର ଅଧିପତିମାନେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାଗଣ ମିଶି,
ମହର୍ଷଯଶ୍ଚ ମନ୍ଵାଦ୍ଯା ଵଶିଷ୍ଠାଦ୍ଯାସ୍ତପୋଧନାଃ
ମହାର୍ଷିମାନେ, ମନୁ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାତ୍ମା, ବଶିଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟ ତପସ୍ୱୀମାନେ,
ଦିଵି ଭୂମ୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷେଷୁ ସସଂବାଧଂ ଵସଂତି ଯେ
ଯେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ ଓ ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଏକାଠି ରହୁଛନ୍ତି,