ମମାନୁରୂପଚରିତୋ ଭଵିତା ତୁ ମମ ପ୍ରିଯଃ
ମୋ ଚରିତ୍ର ଅନୁସାରେ ଯେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ, ସେ ମୋର ପ୍ରିୟ ହେବ।
ଉଵାଚ ଚ ମହାଦେଵୀଂ ଧର୍ମାର୍ଥସହିତଂ ଵଚଃ
ସେ ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ଧର୍ମ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହିତ କଥା କହିଲେ।
ନାରୀପୁରୁଷଯୋରେଵମୁଦ୍ଵାହସ୍ତୁ ଚତୁର୍ଵିଧଃ
ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷଙ୍କର ବିବାହ ଚାରି ପ୍ରକାରର ହୁଏ।
ଗନ୍ଧର୍ଵୋଦ୍ଵାହିତା ଯୁକ୍ତା ଭାର୍ଯା ସ୍ଯାତ୍ପିତୃଦତ୍ତକା
ଗନ୍ଧର୍ବ ବିଧିରେ ବା ବାପା ଦେଇଥିବା ଭାବରେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଠିକ୍ ଭାବେ ବିବାହିତ ହୁଏ।
ଯଦଦ୍ଵୈତଂ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସଦସଦ୍ଭାଵଵର୍ଜିତମ୍
ଯେଉଁ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ପରମ ବ୍ରହ୍ମା, ଯାହା ଅସ୍ତି ଓ ନାସ୍ତି ଭାବରୁ ମୁକ୍ତ।
ତ୍ଵମେଵାସୀଚ୍ଚ ତଦ୍ବ୍ରହ୍ମ ପ୍ରକୃତିଃ ସା ତ୍ଵମେଵ ହି
ତୁମେ ଏହି ବ୍ରହ୍ମା ଥିଲା, ଏବଂ ପ୍ରକୃତି ମଧ୍ୟ ତୁମେ।
ତ୍ଵାମେଵ ହି ଵିଚିନ୍ଵନ୍ତି ଯୋଗିନଃ ସନକାଦଯଃ
ସନକ ଆଦି ଯୋଗୀମାନେ ତୁମକୁ ଏକା ଖୋଜନ୍ତି।
ତ୍ଵାମେଵ ହି ପ୍ରଶଂସଂତି ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମସ୍ଵରୂପିଣୀମ୍
ପଞ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମାର ରୂପ ଥିବା ତୁମକୁ ଏକା ଗୁଣଗାନ କରନ୍ତି।
ଭଜସ୍ଵ ପୁରୁଷଂ କଞ୍ଚିଲ୍ଲୋକାନୁଗ୍ରହକାମ୍ଯଯା
ଲୋକମାନଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ କିଛି ପୁରୁଷଙ୍କୁ ପୂଜା କର।
ସ୍ରଜମୁଦ୍ଯମ୍ଯ ହସ୍ତେନ ଚକ୍ଷେପ ଗଗନାନ୍ତରେ
ସେ ହାତରେ ମାଳା ଉଠାଇ ଆକାଶକୁ ଛାଡିଦେଲେ।
ପପାତ କଣ୍ଠଦେଶେ ହି ତଦା କାମେଶ୍ଵରସ୍ଯ ତୁ
ସେତିବେଳେ ମାଳା କାମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗଳାରେ ପଡିଲା।
ଵଵୃଷୁଃ ପୁଷ୍ପଵର୍ଷାଣି ମନ୍ଦଵାତେରିତା ଘନାଃ
ମୃଦୁ ପବନରେ ଉଡୁଥିବା ମେଘମାନେ ଫୁଲର ବର୍ଷା କରିଲେ।
କର୍ତଵ୍ଯୋ ଵିଧିନୋଦ୍ଵାହସ୍ତ୍ଵନଯୋଃ ଶିଵଯୋର୍ହରେ
ଏହି ଦୁଇଜଣ—ଶିବ ଓ ହରିଙ୍କର ବିବାହ ବିଧି ଅନୁଯାୟୀ କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ଵଦ୍ରୂପା ହି ମହାଦେଵୀ ସହଜଶ୍ଚ ଭଵାନପି
ମହାଦେବୀ ତୁମ ରୂପର, ଏବଂ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱଭାବରେ ସେଇ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵଚନଂ ତସ୍ଯ ଦେଵଦେଵସ୍ତ୍ରିଵିକ୍ରମଃ
ସେ କଥା ଶୁଣି ଦେବଦେବ, ତ୍ରିବିକ୍ରମ—
ଦେଵର୍ଷିପିତୃମୁଖ୍ଯାନାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଦେଵଯୋଗିନାମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରମୁଖ ଦେବ, ଋଷି, ପିତୃ ଓ ଦେବଯୋଗୀମାନେ—
ଉପାଯନାନି ପ୍ରଦଦୁଃ ସର୍ଵେ ବ୍ରହ୍ମାଦଯଃ ସୁରାଃ
ବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଉପହାର ଦେଲେ।
ତଯୋଃ ପୁଷ୍ପାଯୁଧଂ ପ୍ରାଦାଦମ୍ଲାନଂ ହରିରଵ୍ଯଯମ୍
ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହରି ଅମର ପୁଷ୍ପାୟୁଧ ଦେଲେ।
ଅଙ୍କୁଶଂ ଚ ଦଦୌ ତାଭ୍ଯାଂ ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ଵିଶାଂପତିଃ
ବିଶ୍ବକର୍ମା, ଶିଳ୍ପୀମାନଙ୍କର ମହାପତି, ସେମାନେଙ୍କୁ ହାତୀ ଚାଳାଇବା ପାଇଁ ଅଙ୍କୁଶ ଦେଲେ।
ନଵରତ୍ନମଯୀଂ ଭୂଷାଂ ପ୍ରାଦାଦ୍ରତ୍ନାକରଃ ସ୍ଵଯମ୍
ରତ୍ନାକର ନିଜେ ସେମାନେଙ୍କୁ ନବରତ୍ନ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଏକ ଅଳଙ୍କାର ଦେଲେ।
ଚିନ୍ତାମଣିମଯୀଂ ମାଲାଂ କୁବେରଃ ପ୍ରଦଦୌ ତଦା
କୁବେର ତାପରେ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ ମଣିରେ ତିଆରି ଏକ ମାଳା ଦେଲେ।
ଗଙ୍ଗା ଚ ଯମୁନା ତାଭ୍ଯାଂ ଚାମରେ ଚନ୍ଦ୍ରଭାସ୍ଵରେ
ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନା ସେମାନେଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ଭଳି ଦୁଇଟି ଚାମର ଦେଲେ।
ସ୍ଵାନିସ୍ଵାନ୍ଯାଯୁଧାନ୍ଯସ୍ଯୈ ପ୍ରଦଦୁଃ ପରିତୋଷିତାଃ
ପ୍ରତ୍ୟେକେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ନିଜ-ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ଦଦୁର୍ଵଜ୍ରୋପମାକାରାନ୍ସାଯୁଧାନ୍ସପରିଚ୍ଛଦାନ୍
ସେମାନେ ବଜ୍ର ସଦୃଶ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ସହାୟକ ଦେଲେ।
ଅଥାକରୋଦ୍ଵିମାନଂ ଚ ନାମ୍ନା ତୁ କୁସୁମାକରମ୍
ତାପରେ ସେ କୁସୁମାକର ନାମରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥ ତିଆରି କଲେ।
ଦିଵି ଭୁଵ୍ଯନ୍ତରିକ୍ଷେ ଚ କାମଗଂ ସୁସମୃଦ୍ଧିମତ୍
ସେ ରଥ ଦିବି, ଭୂମି ଓ ଆକାଶରେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଚାଲିପାରିଥିଲା, ଏବଂ ବହୁତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା।
ତତ୍କ୍ଷଣାଦେଵ ନଶ୍ଯନ୍ତି ମନୋହ୍ଲାଦକରଂ ଶୁଭମ୍
ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଶୁଭ ଜିନିଷଗୁଡିକ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲା।
ଚାମଖ୍ଯାଜନଚ୍ଛତ୍ରଧ୍ଵଜଯଷ୍ଟିମନୋହରମ୍
ଚାମର, ଛତା, ପତାକା ଓ ଦଣ୍ଡ ସହିତ, ଦେଖିବାକୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ।
ସେଵ୍ଯମାନା ସୁରଗଣୈର୍ନିର୍ଗତ୍ଯ ନୃପମନ୍ଦିରାତ୍
ଦେବମାନେ ସେବା କରୁଥିବା ସମୟରେ, ସେ ରାଜାଙ୍କର ମହଲ ଛାଡି ଚାଲିଗଲେ।
ପ୍ରତିହର୍ମ୍ଯାଗ୍ରସଂସ୍ଥାଭିରପ୍ସରୋଭିଃ ସହସ୍ରଶଃ
ହଜାର-ହଜାର ଅପ୍ସରା ମୁଖ୍ୟ ସେବିକା ଭାବେ ସାଥି ହେଲେ।