ଅଣୋରଣୁତରେ ଦେଵି ମହତୋ ଽପି ମହୀଯସି
ହେ ଦେବୀ, ସବୁଠୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ।
ଅତଲଂ ତୁ ଭଵେତ୍ପାଦୌ ଵିତଲଂ ଜାନୁନୀ ତଵ
ଅତଳ ତୁମ ପାଦ, ବିତଳ ତୁମ ଗୁଡ଼ି ।
ହୃଦଯଂ ତୁ ଭୁଵର୍ଲୋକଃ ସ୍ଵସ୍ତେ ମୁଖମୁଦାହୃତମ୍
ଭୁବର୍ ଲୋକ ତୁମ ହୃଦୟ, ସ୍ୱଃ ତୁମ ମୁଖ ।
ମରୁତସ୍ତୁ ତଵୋଚ୍ଛ୍ଵାସା ଵାଚସ୍ତେ ଶ୍ରୁତଯୋ ଽଖିଲାଃ
ବାୟୁ ତୁମ ଶ୍ୱାସ, ସମସ୍ତ ବେଦ ତୁମ ବାଣୀ ।
ଆହାରସ୍ତେ ସଦାନନ୍ଦୋ ଵାସସ୍ତେ ହୃଦଯେ ସତାମ୍
ତୁମର ଆହାର ସଦା ଆନନ୍ଦ, ଏବଂ ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ହୃଦୟରେ ତୁମ ନିବାସ ।
ଶିରୋରୁହା ଘନାସ୍ତେ ତୁ ତାରକାଃ କୁସୁମାନି ତେ
ତୁମ କେଶ ଘନା ମେଘ, ତୁମ ଫୁଲ ତାରା ।
ଯମାଶ୍ଚ ନିଯମାଶ୍ଚୈଵ କରପାଦରୁହାସ୍ତଥା
ଯମ ଓ ନିୟମ, ତୁମର ହାତ ଓ ପାଉଁର ଆଙ୍ଗୁଳିଗୁଡିକ ହେଉଛି।
ପ୍ରାଣାଯାମସ୍ତୁ ତେ ନାସା ରସନା ତେ ସରସ୍ଵତୀ
ପ୍ରାଣାୟାମ ତୁମର ନାକ, ଓ ତୁମର ଜିଭ ହେଉଛି ସରସ୍ବତୀ।
ମନସ୍ତେ ଧାରଣାଶକ୍ତିର୍ହୃଦଯଂ ତେ ସମାଧିକଃ
ତୁମର ମନ ହେଉଛି ଧ୍ୟାନର ଶକ୍ତି; ତୁମର ହୃଦୟ ହେଉଛି ସମାଧି।
ଭୂତଂ ଭଵ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯଚ୍ଚ ନିତ୍ଯଂ ଚ ତଵ ଵିଗ୍ରହଃ
ଅତୀତ, ବର୍ତ୍ତମାନ, ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ନିତ୍ୟ ତୁମର ଦେହ।
ଆଦୌ ଯା ତୁ ଦଯାଭୂତା ସସର୍ଜ ନିଖିଲାଃ ପ୍ରଜାଃ
ଆରମ୍ଭରେ ଯିଏ ଦୟାର ରୂପ ନେଇ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ହୃଦଯସ୍ଥାପି ଲୋକାନାମଦୃଶ୍ଯା ମୋହନାତ୍ମିକା
ସେ ଜଗତର ହୃଦୟରେ ବସିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି, ମୋହର ରୂପ।
ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ମହାଦେଵ୍ଯୈ ସର୍ଵଶକ୍ତ୍ଯୈ ନମୋନମଃ
ସେ ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମାତାକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ପୃଥିଵ୍ଯାଦୀନି ଭୂତାନି ତସ୍ଯୈ ଦେଵ୍ଯୈ ନମୋନମଃ
ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଭୂତଗୁଡିକ ଯାହାଙ୍କର, ସେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଦଧାର ସ୍ଵଯମେଵୈକା ତସ୍ଯୈ ଦେଵ୍ଯୈ ନମୋନମଃ
ସେ ଏକା ଦେବୀ ସମସ୍ତକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ସେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଯସ୍ଯାମୁଦେତି ସଵିତା ତସ୍ଯୈ ଦେଵ୍ଯୈ ନମୋନମଃ
ଯାହାଠାରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୁଏ, ସେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଯତ୍ରାନ୍ତମେତି କାଲେ ତୁ ତସ୍ଯୈ ଦେଵ୍ଯୈ ନମୋନମଃ
ସମୟର ଶେଷରେ ଯାହାରେ ସମସ୍ତ ଲୟ ହୁଏ, ସେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ନମୋନମସ୍ତେ ତମସେ ହରାଯୈ ନମୋନମୋ ନିର୍ଗୁଣତଃ ଶିଵାଯୈ
ତମସ ଓ ହରାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର; ନିର୍ଗୁଣ ଶିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋନମସ୍ତେ ଽଖିଲରୂପତନ୍ତ୍ରେ ନମୋନମସ୍ତେ ଽଖିଲଯନ୍ତ୍ରରୂପେ
ସମସ୍ତ ରୂପ ଓ ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରର ମୂଳ ତୁମେ; ତୁମକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୈ ଜଗଦେକତୁଷ୍ଟ୍ଯୈ ନମୋନମଃ ଶାଂଭଵି ସର୍ଵଶକ୍ତ୍ଯୈ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ଆନନ୍ଦ, ଶାଂଭବୀ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମାତା; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।
ଅରୂପମଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵମଦୃଷ୍ଟଗୋଚରଂ ପ୍ରଭାଵମଗ୍ର୍ଯଂ କଥମଂବ ଵର୍ଣଯେ
ମା, ତୁମର ଅରୂପ, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ବ ନାହିଁ, ଦୃଷ୍ଟିର ପାରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତିର ବିବର୍ଣ୍ନ କେମିତି କରିବି?
ପ୍ରସୀଦ ମାଯାମଯି ମନ୍ତ୍ରାଵିଗ୍ରହେ ପ୍ରସୀଦ ସର୍ଵେଶ୍ଵରି ସର୍ଵରୂପିଣି
ମାୟାର ରୂପ, ମନ୍ତ୍ରର ଦେହ ଥିବା, ସମସ୍ତ ରୂପର ମାତା, ଦୟା କର।
ଭୂଯୋଭୂଯୋ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଶରଣଂ ଜଗମୁରଞ୍ଜସା
ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର କରି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ।
ଵରେଣ ଚ୍ଛନ୍ଦଯାମାସ ଵରଦାଖିଲଦେହିନାମ୍
ସମସ୍ତ ଦେହୀ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ ଦେଲେ।
ଦୁର୍ଧରଂ ଜୀଵିତଂ ଦେହି ତ୍ଵାଂ ଗତାଃ ଶରଣାର୍ଥିନଃ
ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଜୀବନ ଦିଅ, ଆମେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆଶ୍ରୟ ଚାହିଁ ଆସିଛୁ।
ଅଚିରାତ୍ତଵ ଦାସ୍ଯାମି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ସଚରାଚରମ୍
ଶୀଘ୍ର ଆମେ ତୁମକୁ ତିନି ଜଗତ ସହିତ ସମସ୍ତ ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ଦେଇଦେବି।
ଯେ ସ୍ତୋଷ୍ଯନ୍ତି ଚ ମାଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ସ୍ତଵେନାନେନ ମାନଵାଃ
ଯେ ମାନବ ଏହି ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତି ସହିତ ମୋତେ ପ୍ରଶଂସା କରିବେ,
ଵିଦ୍ଯାଵିନଯସଂପନ୍ନା ନୀରୋଗା ଦୀର୍ଘଜୀଵିନଃ
ସେମାନେ ଜ୍ଞାନ ଓ ନମ୍ରତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ରୋଗମୁକ୍ତ ଓ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ହେବେ।
ଇତି ଲବ୍ଧଵରା ଦେଵା ଦେଵେନ୍ଦ୍ରୋ ଽପି ମହାବଲଃ
ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଭାଗ୍ୟ ଲାଭ କରିଲେ।
ଆମୋଦଂ ପରମଂ ଜଗ୍ମୁସ୍ତାଂ ଵିଲୋକ୍ଯ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ଦେଖି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଲେ।