ସର୍ଵାଭରଣସଂଯୁକ୍ତାଂ ଶୃଙ୍ଗାରୈକରସାଲଯାମ୍
ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ସେ ଏକମାତ୍ର ପ୍ରେମର ଆଶ୍ରୟ ।
ପାଶାଙ୍କୁଶେକ୍ଷୁକୋଦଣ୍ଡପଞ୍ଚବାଣଲସତ୍କରାମ୍
ତାଙ୍କର ହାତରେ ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ଇକ୍ଷୁଦଣ୍ଡ ଓ ପଞ୍ଚବାଣ ରହିଥିଲା ।
ପ୍ରଣେମୁର୍ମୁଦିତାତ୍ମାନୋ ଭୂଯୋଭୂଯୋ ଽଖିଲାତ୍ମିକମ୍
ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ, ପୁନିପୁନି ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ ।
ତୁଷ୍ଟୁଵୁଶ୍ଚ ମହାଦେଵୀମଂବିକାମଖିଲାର୍ଥଦାମ୍
ସମସ୍ତେ ମହାଦେବୀ ଅମ୍ବିକାଙ୍କୁ, ସମସ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ ।
ଜଯ କଲ୍ଯାଣନିଲଯେ ଜଯ କାମକଲାତ୍ମିକେ
ଜୟ ହେ କଳ୍ୟାଣର ନିବାସ, ଜୟ ହେ ଇଚ୍ଛାଶକ୍ତିର ମୂର୍ତ୍ତି ।
ଜଯାଖିଲସୁରାରାଧ୍ଯେ ଜଯ କାମେଶି ମାନଦେ
ଜୟ ହେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜିତ, ଜୟ ହେ, କାମେଶ୍ୱରୀ, ମାନ ଦେଇଥିବା ଦେବୀ ।
ଜଯ ନାରାଯଣି ପରେ ନନ୍ଦିତାଶେଷଵିଷ୍ଟପେ
ଜୟ ହେ, ନାରାୟଣୀ, ପରମ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ।
ଜଯ ଶ୍ରୀଵିଜଯେ ଦେଵି ଵିଜଯ ଶ୍ରୀସମୃଦ୍ଧିଦେ
ଜୟ ହେ, ଶ୍ରୀବିଜୟ ଦେବୀ, ଜୟ ହେ, ଶ୍ରୀ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ।
ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ତ୍ରିଜଗତାଂ ପାଲଯିତ୍ର୍ଯୈ ପରାତ୍ପରେ
ତିନି ଜଗତର ରକ୍ଷିକା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।
ନମଃ ସହସ୍ରଶୀର୍ଷାଯୈ ସହସ୍ରମୁଖଲୋଚନେ
ସହସ୍ର ମୁଣ୍ଡ, ସହସ୍ର ମୁଖ ଓ ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର ।
ଅଣୋରଣୁତରେ ଦେଵି ମହତୋ ଽପି ମହୀଯସି
ହେ ଦେବୀ, ସବୁଠୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ।
ଅତଲଂ ତୁ ଭଵେତ୍ପାଦୌ ଵିତଲଂ ଜାନୁନୀ ତଵ
ଅତଳ ତୁମ ପାଦ, ବିତଳ ତୁମ ଗୁଡ଼ି ।
ହୃଦଯଂ ତୁ ଭୁଵର୍ଲୋକଃ ସ୍ଵସ୍ତେ ମୁଖମୁଦାହୃତମ୍
ଭୁବର୍ ଲୋକ ତୁମ ହୃଦୟ, ସ୍ୱଃ ତୁମ ମୁଖ ।
ମରୁତସ୍ତୁ ତଵୋଚ୍ଛ୍ଵାସା ଵାଚସ୍ତେ ଶ୍ରୁତଯୋ ଽଖିଲାଃ
ବାୟୁ ତୁମ ଶ୍ୱାସ, ସମସ୍ତ ବେଦ ତୁମ ବାଣୀ ।
ଆହାରସ୍ତେ ସଦାନନ୍ଦୋ ଵାସସ୍ତେ ହୃଦଯେ ସତାମ୍
ତୁମର ଆହାର ସଦା ଆନନ୍ଦ, ଏବଂ ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କ ହୃଦୟରେ ତୁମ ନିବାସ ।
ଶିରୋରୁହା ଘନାସ୍ତେ ତୁ ତାରକାଃ କୁସୁମାନି ତେ
ତୁମ କେଶ ଘନା ମେଘ, ତୁମ ଫୁଲ ତାରା ।
ଯମାଶ୍ଚ ନିଯମାଶ୍ଚୈଵ କରପାଦରୁହାସ୍ତଥା
ଯମ ଓ ନିୟମ, ତୁମର ହାତ ଓ ପାଉଁର ଆଙ୍ଗୁଳିଗୁଡିକ ହେଉଛି।
ପ୍ରାଣାଯାମସ୍ତୁ ତେ ନାସା ରସନା ତେ ସରସ୍ଵତୀ
ପ୍ରାଣାୟାମ ତୁମର ନାକ, ଓ ତୁମର ଜିଭ ହେଉଛି ସରସ୍ବତୀ।
ମନସ୍ତେ ଧାରଣାଶକ୍ତିର୍ହୃଦଯଂ ତେ ସମାଧିକଃ
ତୁମର ମନ ହେଉଛି ଧ୍ୟାନର ଶକ୍ତି; ତୁମର ହୃଦୟ ହେଉଛି ସମାଧି।
ଭୂତଂ ଭଵ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯଚ୍ଚ ନିତ୍ଯଂ ଚ ତଵ ଵିଗ୍ରହଃ
ଅତୀତ, ବର୍ତ୍ତମାନ, ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ନିତ୍ୟ ତୁମର ଦେହ।
ଆଦୌ ଯା ତୁ ଦଯାଭୂତା ସସର୍ଜ ନିଖିଲାଃ ପ୍ରଜାଃ
ଆରମ୍ଭରେ ଯିଏ ଦୟାର ରୂପ ନେଇ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ହୃଦଯସ୍ଥାପି ଲୋକାନାମଦୃଶ୍ଯା ମୋହନାତ୍ମିକା
ସେ ଜଗତର ହୃଦୟରେ ବସିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି, ମୋହର ରୂପ।
ନମସ୍ତସ୍ଯୈ ମହାଦେଵ୍ଯୈ ସର୍ଵଶକ୍ତ୍ଯୈ ନମୋନମଃ
ସେ ମହାଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମାତାକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ପୃଥିଵ୍ଯାଦୀନି ଭୂତାନି ତସ୍ଯୈ ଦେଵ୍ଯୈ ନମୋନମଃ
ପୃଥିବୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଭୂତଗୁଡିକ ଯାହାଙ୍କର, ସେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଦଧାର ସ୍ଵଯମେଵୈକା ତସ୍ଯୈ ଦେଵ୍ଯୈ ନମୋନମଃ
ସେ ଏକା ଦେବୀ ସମସ୍ତକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି; ସେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଯସ୍ଯାମୁଦେତି ସଵିତା ତସ୍ଯୈ ଦେଵ୍ଯୈ ନମୋନମଃ
ଯାହାଠାରୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୁଏ, ସେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ଯତ୍ରାନ୍ତମେତି କାଲେ ତୁ ତସ୍ଯୈ ଦେଵ୍ଯୈ ନମୋନମଃ
ସମୟର ଶେଷରେ ଯାହାରେ ସମସ୍ତ ଲୟ ହୁଏ, ସେଇ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ନମୋନମସ୍ତେ ତମସେ ହରାଯୈ ନମୋନମୋ ନିର୍ଗୁଣତଃ ଶିଵାଯୈ
ତମସ ଓ ହରାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର; ନିର୍ଗୁଣ ଶିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।
ନମୋନମସ୍ତେ ଽଖିଲରୂପତନ୍ତ୍ରେ ନମୋନମସ୍ତେ ଽଖିଲଯନ୍ତ୍ରରୂପେ
ସମସ୍ତ ରୂପ ଓ ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରର ମୂଳ ତୁମେ; ତୁମକୁ ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର।
ନମୋ ଽସ୍ତୁ ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯୈ ଜଗଦେକତୁଷ୍ଟ୍ଯୈ ନମୋନମଃ ଶାଂଭଵି ସର୍ଵଶକ୍ତ୍ଯୈ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଜଗତର ଏକମାତ୍ର ଆନନ୍ଦ, ଶାଂଭବୀ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ମାତା; ତୁମକୁ ନମସ୍କାର।