ଏତଚ୍ଛୁତ୍ଵା ତତଃ ସୂତମପୃଚ୍ଛଚ୍ଛାଂଶପାଯନିଃ
ଏହା ଶୁଣି, ଶାଂଶପାୟନି ପରେ ସୂତଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ।
ଚାକ୍ଷୁଷସ୍ଯାନ୍ତରେ ପୂର୍ଵଂ ତନ୍ନଃ ପ୍ରବ୍ରୂହି ପୃଚ୍ଛତାମ୍
ଚାକ୍ଷୁଷ ମନ୍ବନ୍ତର ପୂର୍ବରୁ କଣ ଘଟିଥିଲା, ଆମେ ପଚାରୁଛୁ, ଦୟାକରି କହ।
ଶାଂଶପାଯନିମାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ତ୍ର୍ଯଂବକାଚ୍ଛାପକାରଣମ୍
ଶାଂଶପାୟନିଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି, ସେ ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କ ଶାପର କାରଣ କହିଲେ।
ସ୍ଵେଭ୍ଯୋ ଗୃହେଭ୍ଯ ଆନାଯ୍ଯ ତାଃ ପିତାଭ୍ଯର୍ଚଯଦ୍ଗୃହେ
ସେମାନେ ନିଜ ଘରରୁ ଆଣି, ପିତା ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଘରେ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ତାସାଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠା ସତୀ ନାମ ପତ୍ନୀ ଯା ତ୍ର୍ଯଂବକସ୍ଯ ଵୈ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବଡ଼ଜଣୀ ସତୀ ନାମ, ଯିଏ ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କର ପତ୍ନୀ ହେଲେ।
ଅକରୋତ୍ସଂନତିଂ ଦକ୍ଷେ ନ କଦାଚିନ୍ମହେଶ୍ଵରଃ
ମହେଶ୍ୱର କେବେ ମଧ୍ୟ ଦକ୍ଷଙ୍କୁ ନମ୍ରତା ଦେଖାଇନଥିଲେ।
ତତୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସତୀ ସର୍ଵାଃ ନ୍ଯଵସଂସ୍ତାଃ ପିତୁର୍ଗୃହେ
ଏହି କଥା ଜାଣି, ସତୀ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସମସ୍ତେ ପିତାଙ୍କ ଘରେ ରହିଲେ।
ତାଭ୍ଯୋ ହୀନାଂ ପିତା ଚକ୍ରେ ସତ୍ଯାଃ ପୂଜାମସଂମତାମ୍
ସତୀଙ୍କୁ ବାଦ ଦେଇ, ପିତା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ଅନୁମୋଦିତ ନହୋଇଥିବା ପୂଜା କଲେ।
ଯଵୀଯସୀଭ୍ଯୋ ପ୍ଯଧମାଂ ପୂଜାଂ କୃତ୍ଵା ମମ ପ୍ରଭୋ
ମୋ ପାଇଁ, ଏହି ଯୁବାମାନେଠାରୁ କମ୍ ମାନ୍ୟ ପୂଜା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ—
ଅହଂ ଜ୍ଯେଷ୍ଠା ଵରିଷ୍ଠା ଚ ତ୍ଵଂ ମାଂ ସତ୍କର୍ତୁମର୍ହ ସି
ମୁଁ ସବୁଠୁ ବଡ଼ ଏବଂ ସମ୍ମାନିତ; ତୁମେ ମୋତେ ଆଦର କରିବା ଉଚିତ।
ତ୍ଵତ୍ତଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠାଵରିଷ୍ଠାଶ୍ଚ ପୂଜ୍ଯା ବାଲାଃ ସୁତା ମମ
ମୋ ସନ୍ତାନମାନେ ଯଦିଓ ଛୋଟ, ସେମାନେ ତୁମଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଏବଂ ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ।
ବ୍ରହ୍ମିଷ୍ଠାଃ ସୁତପସ୍କାଶ୍ଚ ମହାଯୋଗାଃ ସୁଧାର୍ମିକାଃ
ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ, ମହାତପସ୍ବୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯୋଗୀ ଏବଂ ସତ୍ୟଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ।
ଵସିଷ୍ଠୋ ଽତ୍ରିଃ ପୁଲସ୍ତ୍ଯଶ୍ଚ ହ୍ଯଙ୍ଗିରା ପୁଲହଃ କ୍ରତୁଃ
ବସିଷ୍ଠ, ଅତ୍ରି, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ଅଙ୍ଗିରା, ପୁଲହ, ଏବଂ କ୍ରତୁ—
ଯସ୍ମାନ୍ମାଂ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧତେ ଶର୍ଵଃ ସଦା ଚୈଵାଵମନ୍ଯତେ
ଯେହেতୁ ଶର୍ବ ସଦା ମୋ ସହ ଏସାଉଁସାଉଁ କରେ ଏବଂ ମୋତେ ଅବମାନ କରେ—
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଵାଂସ୍ତଦା ଦକ୍ଷଃ ସଂପ୍ରମୂଢେନ ଚେତସା
ଏଭଳି ଭାବରେ ଦକ୍ଷ ଅତି ଭ୍ରମିତ ମନରେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତଥୋକ୍ତା ପିତରଂ ସା ଵୈ କ୍ରୁଦ୍ଧା ଦେଵୀଦମ ବ୍ରଵୀତ୍
ଏପରି କଥା ଶୁଣି ଦେବୀ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ କହିଲେ—
ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଯଜାମ୍ଯହମିମଂ ଦେହଂ ତାତ ତଵାତ୍ମଜମ୍
ତେଣୁ, ବାପା, ମୁଁ ତୁମର ଏହି ସନ୍ତାନ ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କରୁଛି।
ଅବ୍ରଵୀଦ୍ଵଚନଂ ଦେଵୀ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ସ୍ଵଯଂଭୁଵେ
ଦେବୀ ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତତ୍ରାପ୍ଯହମସଂଭୂତା ସଂଭୂତା ଧାର୍ମିକାଦପି
ସେଠାରେ ମୁଁ ଜନ୍ମ ନେଇନଥିଲି; ଧାର୍ମିକ ଠାରୁ ମୋର ଜନ୍ମ ହେଲା।
ତତ୍ରୈଵାଥ ସମାସୀନା ଯୁକ୍ତାତ୍ମାନଂ ସମାଦଧେ
ସେଠାରେ ବସି, ଦେବୀ ନିଜ ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କଲେ।
ସର୍ଵାଗେଭ୍ଯୋ ଵିନିଃସୃତ୍ଯ ଵହ୍ନିସ୍ତାଂ ଭସ୍ମସାତ୍କରୋତ୍
ସେ ଦେହର ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କୁ ଭସ୍ମ କରିଦେଲା।
ଦକ୍ଷସ୍ଯ ଚ ଋଷୀଣାଂ ଚ ଚୁକୋପ ଭଗଵାନ୍ପ୍ରଭୁଃ
ପ୍ରଭୁ ଦକ୍ଷ ଏବଂ ଋଷିମାନେ ଉପରେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
ତଂ ସଦା ଧାରଯିଷ୍ଯାମି ନିଦେଶାତ୍ପରମେଷ୍ଠିନଃ
ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁଁ ସେଉଁଠି ସଦା ତାଙ୍କୁ ଧାରଣ କରିବି।
ତାନହଂ ଧାରଯା ମୀହ ସତତଂ ଚ ତଦାଜ୍ଞଯା
ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁଁ ଏଠାରେ ସେମାନୋକୁ ସଦା ଧାରଣ କରୁଛି।
ନାହଂ ତୈଃ ସହ ଭୋକ୍ଷଯେ ଵୈ ତତୋ ଦାସ୍ଯନ୍ତି ତେ ପୃଥକ୍
ମୁଁ ସେମାନେ ସହ ଭୋଜନ କରିବି ନାହିଁ; ତେଣୁ ସେମାନେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବେ ଦେଇବେ।
ପ୍ରଶସ୍ତାଶ୍ଚେତରାଃ ସର୍ଵାଃ ସ୍ଵସୁତା ଭର୍ତୃଭିଃ ସହ
ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତେ ତାଙ୍କର ଜଣେ ପତି ଏବଂ ସନ୍ତାନ ସହିତ ପ୍ରଶଂସିତ।
ଉତ୍ପତ୍ସ୍ଯନ୍ତେ ଦ୍ଵିତୀଯେ ଵୈ ମମ ଯଜ୍ଞ ହ୍ଯଯୋନିଚାଃ
ଦ୍ୱିତୀୟ ଚକ୍ରରେ, ମୋର ଯଜ୍ଞରେ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇନଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବେ।
ଅଭିଵ୍ଯାହୃତ୍ଯ ସର୍ଵାଂସ୍ତାନ୍ ଦକ୍ଷଂ ଚୈଵାଶପତ୍ପୁନଃ
ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ବିଷୟରେ କହି, ପୁଣି ଡକ୍ଷଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ।
ପ୍ରାଚୀନବର୍ହିଷଃ ପୌତ୍ରଃ ପୁତ୍ରଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରଚେ ତସାମ୍
ପ୍ରାଚୀନବର୍ହିଷଙ୍କର ନାତି ଓ ପୁଅ ସେଇ ଝିଅମାନେଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
କନ୍ଯାଯାଂ ଶାଖିନାଂ ତ୍ଵଂ ଵୈ ପ୍ରାପ୍ତେ ଵୈଵସ୍ଵତେଂଽତରେ
ଶାଖିନ୍ ବଂଶର ଝିଅରେ, ବୈବସ୍ବତ ମନ୍ବନ୍ତର ଆସିଲେ, ତୁମେ ଜନ୍ମ ନେବ।