ଉଗ୍ରକର୍ମୋଗ୍ରଧନ୍ଵା ଚ ଵିଜଯଶ୍ରୁତି ପାରଗଃ
ସେ ଭୟଙ୍କର କାମ କରୁଥିଲେ, ଭୟଙ୍କର ଧନୁଷ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ବିଜୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ।
ଚତସ୍ରୋ ଵନିତାସ୍ତସ୍ଯ ବଭୂଵୁଃ ପ୍ରିଯଦର୍ଶନାଃ
ତାଙ୍କର ଚାରିଜଣ ରମଣୀ ଥିଲେ, ସମସ୍ତେ ଦେଖିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର।
ସ୍ଯନ୍ଦନାସ୍ତୁରଗା ନାଗାଃ ପାଦାତାଶ୍ଚ ସହସ୍ରଶଃ
ତାଙ୍କଠାରେ ହଜାର ହଜାର ରଥ, ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ ଓ ପଦାତି ଥିଲେ।
ବଭୂଵୁର୍ଦାନଵାଃ ସର୍ଵେ ଭୃଗୁପୁତ୍ରମତାନୁଗାଃ
ସମସ୍ତ ଦାନବମାନେ ଭୃଗୁଙ୍କ ପୁଅଙ୍କ ଅନୁଗାମୀ ହେଲେ।
ଗୃହେଗୃହେ ଚ ଯଜ୍ଞାଶ୍ଚ ସଂବଭୂଵୁଃ ସମନ୍ତତଃ
ସମସ୍ତ ଘରେ ଘରେ ଯଜ୍ଞ ହେଉଥିଲା, ସବୁଠାରେ ଏହା ଚାଲିଥିଲା।
ପ୍ରଵର୍ତନ୍ତେ ସ୍ମ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ଭୂଯଃ ପ୍ରତିଗୃହଂ ତଦା
ସେ ସମୟରେ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ଘରେ ଘରେ ପୁଣିଥରେ ପୂଜାପାଠ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ତଥା ଯଜ୍ଞେଷୁ ଦୈତ୍ଯାନାଂ ବୁଭୁଜୁର୍ହଵ୍ଯଭୋଜିନଃ
ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ହବି ଖାଉଥିବା ଦେବତାମାନେ ତାହା ଭୋଗ କରିଲେ।
ଷଷ୍ଟିଵର୍ଷସହସ୍ରାଣି ଵ୍ଯତୀତାନି କ୍ଷଣାର୍ଧଵତ୍
ଷଷ୍ଟି ହଜାର ବର୍ଷ ଏମିତି ହେଲା ଯେ, ମାନେ ଅର୍ଧ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଭଳି ଲାଗିଲା।
ହୀଯମାନବଲଂ ଚେନ୍ଦ୍ରଂ ସଂପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ କମଲାପତିଃ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି କମିଯାଉଥିବାକୁ ଦେଖି, କମଳାପତି ଦ୍ରଷ୍ଟି ଦେଲେ।
ତାମୁଵାଚ ତତୋ ମାଯାଂ ଦେଵଦେଵୋ ଜନାର୍ଦନଃ
ତାପରେ ଦେବଦେବୀ ଜନାର୍ଦନ ମାୟାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଵିଚରସ୍ଵ ଯଥାକାମଂ ତ୍ଵାଂ ନ ଜ୍ଞାସ୍ଯତି କଶ୍ଚନ
ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଘୁରିବା; କେହି ତୁମକୁ ଚିହ୍ନିପାରିବେ ନାହିଁ।
ମୋହଯିତ୍ଵାଚିରେଣୈଵ ଵିଷଯାନୁପଭୋକ୍ଷ୍ଯସେ
ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରି, ଶୀଘ୍ର ଭୋଗବିଲାସ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବ।
ଯଯାଚେ ଽପ୍ସରସୋ ମୁଖ୍ଯାଃ ସହାଯାର୍ଥଂ ତୁ କାଶ୍ଚନ
ସେ କିଛି ପ୍ରମୁଖ ଅପ୍ସରାଙ୍କୁ ସହଯୋଗ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ।
ପ୍ରଯଯୌ ମାନସସ୍ଯାଗ୍ଯଂ ତଟମୁଜ୍ଜ୍ଵଲଭୂରୁହମ୍
ସେ ମାନସ ସରୋବରର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗଛରେ ଢ଼ାକା କୂଳକୁ ଗଲେ।
ନିଵାସମକରୋଦ୍ରମ୍ଯଂ ଗାଯନ୍ତୀ ମଧୁରସ୍ଵରମ୍
ସେଠାରେ ମଧୁର ସ୍ୱରରେ ଗାଇ ଏକ ଆନନ୍ଦମୟ ନିବାସ ତିଆରି କଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵୀଣାନିନଦଂ ଦଦର୍ଶ ଚ ଵରାଙ୍ଗନାମ୍
ବୀଣାର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ସେ ସୁନ୍ଦରୀକୁ ଦେଖିଲେ।
ମାଯାମଯେ ମହାଗର୍ତେ ପତିତୋ ମଦନାଭିଧେ
ସେ ମାୟାମୟ ମହାଗର୍ତ୍ତ, ଯାହାକୁ ମଦନ ବୋଲାଯାଏ, ସେଠି ପଡ଼ିଗଲେ।
ଅଥାସ୍ଯ ମନ୍ତ୍ରିଣୋ ଽଭୂଵନ୍ତ୍ଦୃଦଯେ ସ୍ମରତାପି ତାଃ
ତାପରେ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସେ ମହିଳାମାନଙ୍କୁ ମନରେ ଭଲପାଇଲେ।
ତୈଶ୍ଚ ସଂପ୍ରର୍ଥିତାସ୍ତାଶ୍ଚ ପ୍ରତିଶୂଶ୍ରୁଵୁରଞ୍ଜସା
ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଅନୁରୋଧ କରିବା ପରେ, ସେ ମହିଳାମାନେ ସହଜରେ ସମ୍ମତି ଦେଲେ।
ତା ଲବ୍ଧ୍ଵା ମୋହିନୀମୁଖ୍ଯା ନିର୍ଵୃତିଂ ପରମାଂ ଯଯୁଃ
ସେମାନେ ମୋହିନୀମୁଖ୍ୟାକୁ ପାଇ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ।
ଵିଜହୁସ୍ତେ ତଥା ଯଜ୍ଞକ୍ରିଯାଶ୍ଚାନ୍ଯାଃ ଶୁଭାଵହାଃ
ଏଭଳି ହେବା ପରେ, ସେମାନେ ଯଜ୍ଞ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ମୁହୂର୍ତ୍ତମିଵ ତେଷାଂ ତୁ ଯଯାଵବ୍ଦାଯୁତଂ ତଦା
ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ଏମିତି ହେଲା, ମାନେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଭଳି ଲାଗିଲା।
ଵିମୁକ୍ତୋପଦ୍ରଵା ବ୍ରହ୍ମନ୍ନାମୋଦଂ ପରମଂ ଯଯୁଃ
ସମସ୍ତ କଷ୍ଟରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ।
ସର୍ଵଦେଵୈଃ ପରିଵୃତଂ ନାରଦୋ ମୁନିରାଯଯୌ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଘେରି ରହି, ମହାମୁନି ନାରଦ ଆସିଲେ।
କୃତାଞ୍ଜଲିପୁଟୋ ଭୂତ୍ଵା ଦେଵେଶୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ହାତ ଜୋଡି ନମ୍ରତା ସହିତ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରଧାନ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତତ୍ରୈଵ ଗମନଂ ତେ ସ୍ଯାଦ୍ଯଂ ଧନ୍ଯଂ କର୍ତୁମିଚ୍ଛସି
ଯଦି ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କର, ଏହି ସୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ଏଠାରେ ଯାଇପାରିବ।
ଅଶେଷଦୁଃଖାନ୍ଯୁତ୍ତୀର୍ଯ କୃତାର୍ଥଃ ସ୍ଯାଂ ମୁନୀଶ୍ଵର
ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ମୁଁ ସଫଳ ହେବି, ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତଯା ଵିମୁକ୍ତୋ ଲୋକାଂସ୍ତ୍ରୀନ୍ଦହେତାଗ୍ନିରିଵାପରଃ
ସେ ଜଣେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଅନ୍ୟ ଏକ ବିନାଶ ଅଗ୍ନି ପରି ଦହିଦେବ।
ତସ୍ଯ ତେଜୋ ଽପହାରସ୍ତୁ କର୍ତଵ୍ଯୋ ଽତିବଲସ୍ଯ ତୁ
ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯାହା, ତାଙ୍କର ତେଜ ନିଅଯିବା ଅବଶ୍ୟକ।
ଅଶକ୍ଯୋ ଽନ୍ଯେନ ତପସା କଲ୍ପକୋଟିଶତୈରପି
ଅନ୍ୟ କୌଣସି ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା, ଅନେକ କୋଟି କଳ୍ପ ଲାଗିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି କାମ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ।