ସର୍ଵଶୃଙ୍ଗାରଵେଷାଢ୍ଯା ସର୍ଵାଭରଣମଣ୍ଡିତା
ସେ ସମସ୍ତ ଶୃଙ୍ଗାର ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଗହନାରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କ୍ଷିପ୍ରମୁମାଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସୋ ଽନ୍ଵଧାଵଦଥେଶ୍ଵରଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ବ୍ୟକ୍ତି ମୋତେ ଛାଡ଼ି ତୁରନ୍ତ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଗଲେ।
ତସ୍ଥାଵଵାଙ୍ମୁଖୀ ତୂଷ୍ଣୀଂ ଲଜ୍ଜାସୂଯାସମନ୍ଵିତା
ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଚୁପ୍ଚାପ୍ ଦାଉଁଥିଲେ, ଲଜ୍ଜା ଓ ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ।
ଉଦ୍ଧୂଯୋଦ୍ଧୂଯ ସାପ୍ଯେଵଂ ଧାଵତି ସ୍ମ ସୁଦୂରତଃ
ସେ ପୁନିପୁନି ଦେହ ହଲାଇ, ଦୂରକୁ ଦୌଡ଼ିଗଲେ।
ଆଶ୍ର୍ଲିଷ୍ଟଂ ଚାତିଵେଗେନ ତଦ୍ଵୀର୍ଯଂ ପ୍ରଚ୍ଯୁତଂ ତଦା
ତେବେ, ଭାରି ଜୋରରେ, ଗଢ଼ି ରହିଥିବା ସେ ମଣିଷ୍ୟବୀଜ ଛାଡ଼ିଗଲା।
ଅନେକକୋଟିଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରଗର୍ଵନିର୍ଵାପଣକ୍ଷମଃ
ଏହା ଅନେକ କୋଟି ଦାନବ ରାଜାଙ୍କର ଅହଂକାର ନଶ୍ଟ କରିପାରିବା ଶକ୍ତି ଥିଲା।
ରଜତସ୍ଵର୍ମଵର୍ଣାଭୂଲ୍ଲକ୍ଷଣାଦ୍ଵିନ୍ଧ୍ଯମର୍ଦନ
ଏହା ରୌପ୍ୟ ଓ ସୁନା ରଙ୍ଗରେ ଆଭାମାନିଥିଲା, ବିନ୍ଧ୍ୟ ନାଶକ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ।
ନିଵୃତ୍ତଃ ସ ଗିରୀଶୋ ଽପି ଗିରିଂ ଗୌରୀସଖୋ ଯଯୌ
ପର୍ବତପତି ମଧ୍ୟ ବାପସ ହେଲେ ଏବଂ ପାର୍ବତୀ ସହିତ ପର୍ବତକୁ ଯାଇଲେ।
ଯନ୍ନ କସ୍ଯଚିଦାଖ୍ଯାତଂ ମମୈଵ ତ୍ଦୃଦଯେସ୍ଥିତମ୍
ଯାହା କାହାକୁ କହାଯାଇନାହିଁ, ସେହି କଥା ମୋ ହୃଦୟରେ ରହିଛି।
ପୂର୍ଵଂ ଦେଵାନ୍ବହୁଵିଧାନ୍ଯଃ ଶାସ୍ତା ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ପଟୁଃ
ପୂର୍ବେ, ଜ୍ଞାନୀ ଶାସକ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ବହୁ ପ୍ରକାର ଦେବତା ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ।
ଶୁକ୍ରତୁଲ୍ଯଂ ଵିଚାରଜ୍ଞଂ ଦକ୍ଷାଂସେନ ସସର୍ଜ ସଃ
ସେ ଡକ୍ଷର ଅଂଶରୁ ଶୁକ୍ର ସମାନ ଓ ବିବେକଶୀଳ ଜଣେକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।
ଧୂମିନୀନାମଧେଯାଂ ଚ ଭଗିନୀଂ ଭଣ୍ଡଦାନଵଃ
ଭଣ୍ଡ ଦାନବଙ୍କର ଧୂମିନୀ ନାମକ ଜଣେ ଭଉଣୀ ଥିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡଂ ଖଣ୍ଡଯାମାସ ଶୌର୍ଯଵୀର୍ଯସମୁଚ୍ଛ୍ରିତଃ
ଶୌର୍ୟ ଓ ପ୍ରଭାବରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ଭାଗ କରିଦେଲେ।
ପଲାଯନପରାଃ ସଦ୍ଯଃ ସ୍ଵେ ସ୍ଵେ ଧାମ୍ନି ସଦାଵସନ୍
ଯେଉଁମାନେ ପଳାଇବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ନିଜ ନିଜ ଗୃହରେ ରହିଲେ।
ଶ୍ଵସିତୁଂ ଚାପି ପଟଵୋ ନାଭଵନ୍ନାକିନାଂ ଗଣାଃ
ଦେବମାନେ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଶ୍ୱାସ ନେବାକୁ ମଧ୍ୟ ସମର୍ଥ ହେଉନଥିଲେ।
କେଚିଦ୍ଦିଗନ୍ତକୋଣେଷୁ କେଚିତ୍କୁଞ୍ଜେଷୁ ଭୂଭୃତାମ୍
କେହି ଦିଗନ୍ତର କୋଣରେ ଥିଲେ, କେହି ପର୍ବତର ଗୁହାରେ ଥିଲେ।
ଭ୍ରଷ୍ଟାଧିକାରା ଋଭଵୋ ଵିଚେରୁଶ୍ଛନ୍ନଵେଷକାଃ
ଅଧିକାର ହରାଇଥିବା ଋଭୁମାନେ ଛଦ୍ମବେଶରେ ଘୁରୁଥିଲେ।
ମତ୍ଵା ତୃଣାଯିତାନ୍ସର୍ଵାଂଲ୍ଲୋକାନ୍ଭଣ୍ଡଃ ଶଶାସହ
ଭଣ୍ଡ, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଘାସ ପରି ମନେ କରି, ସେମାନେ ଉପରେ ଶାସନ କଲେ।
ତୃତୀଯମୁଦଭୂଦ୍ରୂପଂ ମହାଯାଗାନଲାନ୍ମୁନେ
ମୁନି, ମହାଯଜ୍ଞର ଅଗ୍ନିରୁ ତୃତୀୟ ରୂପ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା।
ପାଶାଙ୍କୁଶଧନୁର୍ଵାଣପରିଷ୍କୃତଚତୁର୍ଭୁଜାମ୍
ସେ ଚାରିଟି ହାତରେ ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ, ଧନୁଷ ଓ ବାଣ ଧରି ଶୋଭିତ ଥିଲେ।
ଜଘାନ ଭଣ୍ଡଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରଂ ଯୁଦ୍ଧେ ଯୁଦ୍ଧଵିଶାରଦା
ସେ ଯୁଦ୍ଧ କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିବା ଦେବୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭଣ୍ଡ ଦାନବରାଜାଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
କଥଂ ବଭଞ୍ଜ ତଂ ସଂଖ୍ଯେ ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵଦ ଵିସ୍ତରାତ୍
ସେ କିପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ଭଙ୍ଗ କଲେ? ସେ ସମସ୍ତ କଥା ମୋତେ ବିସ୍ତୃତରେ କୁହ।
ପୁରା ଦାକ୍ଷାଯଣୀଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ପିତୁର୍ଯଜ୍ଞଵିନାଶନମ୍
ପୁରୁଣା ଦିନରେ ଦାକ୍ଷାୟଣୀଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଶ୍ରୀଙ୍କ ଯଜ୍ଞକୁ ଧ୍ୱଂସ କଲେ।
ଉପାସ୍ଯମାନୋ ମୁନିଭିରଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵଗୁଣଲକ୍ଷଣଃ
ସେ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱରହିତ ଗୁଣରେ ଚିହ୍ନିତ, ମୁନିମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ।
ସାପି ଶଙ୍କରମା ରାଧ୍ଯ ଚିରକାଲଂ ମନସ୍ଵିନୀ
ସେ ମନୋବଳଶାଳି ଦେବୀ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ଯୋଗେନ ସ୍ଵାଂ ତନୁଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସୁତାସୀଦ୍ଧିମଭୂଭୃତଃ
ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଶରୀରକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, ସେ ପାହାଡ଼ର ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ହେଲେ।
ତସ୍ଯ ଶୁଶ୍ରୂଷଣାର୍ଥାଯ ସ୍ଥାପଯାମାସ ଚାନ୍ତିକେ
ତାଙ୍କ ସେବା ପାଇଁ, ସେ ତାଙ୍କ ନିକଟରେ ରହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଣୋକ୍ତାଃ ସମାହୂଯ ମଦନଂ ଚେଦମବ୍ରୁଵନ୍
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସମାନ୍ତରେ ମଦନଙ୍କୁ ଡାକି, ସେମାନେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ତପଶ୍ଚଚାର ସୁଚିରଂ ମନୋଵାକ୍କାଯକର୍ମଭିଃ
ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ମନ, କଥା ଓ କାୟା କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତପସ୍ୟା କଲେ।
ଵରେଣ ଚ୍ଛନ୍ଦଯାମାସ ଵରଦଃ ସର୍ଵଦେହିନାମ୍
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା, ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେଲେ।