ଅଦୃଷ୍ଟପୂର୍ଵମାରାମମଭିରାମଂ ଵ୍ଯଲୋକଯତ୍
ସେ ଏକ ଅପୂର୍ବ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ବଗିଚା ଦେଖିଲେ।
ଚଂପକସ୍ତବକାମୋଦସୁରଭୀକୃତଦିକ୍ତଟମ୍
ଚମ୍ପକ ମାଳାର ସୁଗନ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦିଗ ମଧୁର ହୋଇଯାଇଥିଲା।
ଅଶୋକମଣ୍ଡଲୀକାଣ୍ଡସତାଣ୍ଡଵଶିଖଣ୍ଡିକମ୍
ଅଶୋକ ଗଛର ଶାଖା ଝୁଲି ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲା।
ପାଟଲୋଦାରସୌରଭ୍ଯପାଟଲୀକୁସୁମୋଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍
ପାଟଳୀ ଫୁଲର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଓ ପାଟଳ ଫୁଲର ମଧୁର ସୁଗନ୍ଧରେ ଭରିଥିଲା।
ପର୍ଯନ୍ତଦୀର୍ଘିକାଦୀର୍ଘପଙ୍କଜଶ୍ରୀପରିଷ୍କୃତମ୍
ଦୀର୍ଘ ଝିଲିକା ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଲମ୍ବା ଲମ୍ବା ପଦ୍ମ ଫୁଲର ଶୋଭାରେ ସଜିଥିବା ସେ ସ୍ଥାନଟି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ ଥିଲା।
ସନ୍ତାନପ୍ରସଵାମୋଦସନ୍ତାନାଧିକଵାସିତମ୍
ଚନ୍ଦନ ଓ ଫୁଲ ଗଛର ମଧୁର ଗନ୍ଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଏହି ସ୍ଥାନଟି ମନୋହର ସୁଗନ୍ଧରେ ଭରିଯାଇଥିଲା।
ପାରିଜାତତରୋର୍ମୂଲେ କାନ୍ତା କାଚିଦଦୃଶ୍ଯତ
ପାରିଜାତ ଗଛର ତଳେ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦରୀ ଜଣେ ଜଣାଯାଉଥିଲେ।
ଆକୃଷ୍ଟପଦ୍ମରାଗାଭା ଚରଣାବ୍ଜନଖଚ୍ଛଦା
ତାଙ୍କର ପାଦ ନଖ ଲାଲ ପଦ୍ମ ଫୁଲର ଭଳି ଚମକୁଥିଲା, ପଦ୍ମରାଗ ମଣିର ଆଭାକୁ ମନେ ପକାଉଥିଲା।
କଲନିଃସ୍ଵନମଞ୍ଜୀରପଦପଦ୍ମମନୋହରା
ତାଙ୍କର ପାଦର ଗୁଂଗୁର ମଧୁର ଶବ୍ଦ କରୁଥିଲା, ଲୋଟସ ଫୁଲ ଭଳି ତାଙ୍କର ପାଦ ଦେଖି ମନ ମୋହିଯାଉଥିଲା।
କରିଶୁଣ୍ଡାକଦଲିକାକାନ୍ତିତୁଲ୍ଯୋରୁଶୋଭିନୀ
ତାଙ୍କର ଉରୁ ହାତୀର ସୁଣ୍ଡ ଓ କଦଳୀ ଗଛର ତରୁଣ କାଠି ଭଳି ଉଜ୍ୱଳ ଓ ଆକର୍ଷକ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଅଲଙ୍କୃତନିତଂବାଢ୍ଯା ଜଘନାଭୋଗଭାସୁରା
ତାଙ୍କର କଟି ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା, ତାଙ୍କର ଜଘନ ଉଜ୍ୱଳ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ନତନାଭିମହାଵର୍ତ୍ତତ୍ରିଵଲ୍ଯୂର୍ମିପ୍ରଭାଝରା
ତାଙ୍କର ନାଭି ଗଭୀର ଓ ବଡ଼ ଘୁର୍ଣ୍ଣି ଭଳି ଥିଲା, ତିନିଟି ଭୂକୁଣିର ଲହରୀ ଚମକୁଥିଲା।
ଅତିପୀଵରଵକ୍ଷୋଜଭାରଭଙ୍ଗୁରମଧ୍ଯଭୂଃ
ତାଙ୍କର ମଧ୍ୟଭାଗ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁକୁମାର ଓ ଭାରି ଅସ୍ତନର ଓଜନରେ ହାଲୁକା ଭାବେ ବେଙ୍କିଯାଇଥିଲା।
ସୋର୍ମିକାଂ ଗୁଲିମନ୍ମୃଷ୍ଟଶଙ୍ଖସୁନ୍ଦରକନ୍ଧରା
ତାଙ୍କର କଣ୍ଠ ମସ୍ତ ମଜା ଶଂଖ ଭଳି ଚମକୁଥିଲା, ସୁନ୍ଦର ରେଖାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
ଶୁଚିଭିଃ ପଙ୍କ୍ତିଭିଃ ଶୁଦ୍ଧୈର୍ଵିଦ୍ଯାରୂପୈର୍ଵିଭାସ୍ଵରୈଃ
ତାଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଶୁଭ୍ର ଓ ଉଜ୍ୱଳ ଧାରିରେ ଶାରି ଶାରି ଲାଗିଥିଲା, ଜଣେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନର ଆକୃତିକୁ ମନେ ପକାଉଥିଲା।
ସ୍ଥୂଲମୌକ୍ତିକସନ୍ନଦ୍ଧନାସାଭରଣଭାସୁରା
ତାଙ୍କର ନାକ ଏକ ବଡ଼ ମୁକ୍ତା ନାକରିଙ୍ଗରେ ଶୋଭିତ ଓ ଚମକୁଥିଲା।
ଅର୍ଧେନ୍ଦୁତୁଲିତାଫାଲେ ସମ୍ଯକ୍କୢପ୍ତାଲକଚ୍ଛଟା
ତାଙ୍କର କପାଳ ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଆକୃତିରେ ଥିଲା, ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ଚୁଲିରେ ଗଠିତ ଥିଲା।
ନଵକର୍ପୂରକସ୍ତୂରୀରସାମୋଦିତଵୀଟିକା
ସେ ତାଜା କର୍ପୂର ଓ କଷ୍ଟୂରୀ ଗନ୍ଧରେ ମିଶିଥିବା ପାନ ରସ ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲେ।
ସ୍ଫୁରତ୍କସ୍ତୂରିତିଲକା ନୀଲକୁନ୍ତଲସଂହତିଃ
ତାଙ୍କର ଲଳାଟରେ ଚମକୁଥିବା କଷ୍ଟୂରୀ ତିଳକ ଥିଲା, ତାଙ୍କର କେଶ ଗାଢ଼ ନୀଳ ରଙ୍ଗର ଗୁଛା ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ସୀମନ୍ତରେଖାଵିନ୍ଯସ୍ତସିଂଦୂରଶ୍ରେଣିଭାସୁରା
ତାଙ୍କର ମାଥାର ମାଝିରେ ସିନ୍ଧୁର ରେଖା ଲାଗିଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଉଜ୍ୱଳ କରୁଥିଲା।
ସର୍ଵଶୃଙ୍ଗାରଵେଷାଢ୍ଯା ସର୍ଵାଭରଣମଣ୍ଡିତା
ସେ ସମସ୍ତ ଶୃଙ୍ଗାର ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଗହନାରେ ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କ୍ଷିପ୍ରମୁମାଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ସୋ ଽନ୍ଵଧାଵଦଥେଶ୍ଵରଃ
ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ବ୍ୟକ୍ତି ମୋତେ ଛାଡ଼ି ତୁରନ୍ତ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଗଲେ।
ତସ୍ଥାଵଵାଙ୍ମୁଖୀ ତୂଷ୍ଣୀଂ ଲଜ୍ଜାସୂଯାସମନ୍ଵିତା
ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଚୁପ୍ଚାପ୍ ଦାଉଁଥିଲେ, ଲଜ୍ଜା ଓ ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ।
ଉଦ୍ଧୂଯୋଦ୍ଧୂଯ ସାପ୍ଯେଵଂ ଧାଵତି ସ୍ମ ସୁଦୂରତଃ
ସେ ପୁନିପୁନି ଦେହ ହଲାଇ, ଦୂରକୁ ଦୌଡ଼ିଗଲେ।
ଆଶ୍ର୍ଲିଷ୍ଟଂ ଚାତିଵେଗେନ ତଦ୍ଵୀର୍ଯଂ ପ୍ରଚ୍ଯୁତଂ ତଦା
ତେବେ, ଭାରି ଜୋରରେ, ଗଢ଼ି ରହିଥିବା ସେ ମଣିଷ୍ୟବୀଜ ଛାଡ଼ିଗଲା।
ଅନେକକୋଟିଦୈତ୍ଯେନ୍ଦ୍ରଗର୍ଵନିର୍ଵାପଣକ୍ଷମଃ
ଏହା ଅନେକ କୋଟି ଦାନବ ରାଜାଙ୍କର ଅହଂକାର ନଶ୍ଟ କରିପାରିବା ଶକ୍ତି ଥିଲା।
ରଜତସ୍ଵର୍ମଵର୍ଣାଭୂଲ୍ଲକ୍ଷଣାଦ୍ଵିନ୍ଧ୍ଯମର୍ଦନ
ଏହା ରୌପ୍ୟ ଓ ସୁନା ରଙ୍ଗରେ ଆଭାମାନିଥିଲା, ବିନ୍ଧ୍ୟ ନାଶକ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନିତ।
ନିଵୃତ୍ତଃ ସ ଗିରୀଶୋ ଽପି ଗିରିଂ ଗୌରୀସଖୋ ଯଯୌ
ପର୍ବତପତି ମଧ୍ୟ ବାପସ ହେଲେ ଏବଂ ପାର୍ବତୀ ସହିତ ପର୍ବତକୁ ଯାଇଲେ।
ଯନ୍ନ କସ୍ଯଚିଦାଖ୍ଯାତଂ ମମୈଵ ତ୍ଦୃଦଯେସ୍ଥିତମ୍
ଯାହା କାହାକୁ କହାଯାଇନାହିଁ, ସେହି କଥା ମୋ ହୃଦୟରେ ରହିଛି।
ପୂର୍ଵଂ ଦେଵାନ୍ବହୁଵିଧାନ୍ଯଃ ଶାସ୍ତା ସ୍ଵେଚ୍ଛଯା ପଟୁଃ
ପୂର୍ବେ, ଜ୍ଞାନୀ ଶାସକ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ବହୁ ପ୍ରକାର ଦେବତା ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ।