ସାମାନ୍ଯମେଵ ଯୁଷ୍ମାକମସ୍ମାକଂ ଚ ଫଲଂ ତ୍ଵିତି
ଫଳ ତୁମେ ଓ ଆମେ, ଦୁଇପକ୍ଷର ସମାନ ହେବ।
ତତ୍ପାନାଦ୍ବଲିନୋ ଯୂଯମମର୍ତ୍ଯାଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯଥ
ଏହା ପିଇବା ପରେ, ତମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅମର ହେବେ।
କେଵଲଂ କ୍ଲେଶଵନ୍ତଶ୍ଚ କରିଷ୍ଯାମି ତଥା ହ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ କରିବି ଯେ, କେବଳ ତାଙ୍କମାନେ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବେ।
ନାନାଵିଧୌଷଧିଗଣଂ ସମାନୀଯ ସୁରାସୁରାଃ
ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଔଷଧି ଉପଜାଇ ଏକଠା କଲେ।
ପ୍ରାରେଭିରେ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ମନ୍ଥିତୁଂ ଯାଦସାଂ ପତିମ୍
ସମସ୍ତେ ଉଦ୍ୟମ କରି, ଜଳର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମଥନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଶିରୋଭାଗେ ତୁ ଦୈତେଯା ନିଯୁକ୍ତାସ୍ତତ୍ର ଶୌରିଣା
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେ, ଦୈତ୍ୟମାନେକୁ ମଣ୍ଡର ପାହାଡର ମୁଣ୍ଡ ଦିଗରେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।
ନିର୍ଦଗ୍ଧଵପୁଷଃ ସର୍ଵେ ନିସ୍ତେଜସ୍କାସ୍ତଦାଭଵନ୍
ସମସ୍ତେ ଜଳିଗଲେ ଓ ଶକ୍ତିହୀନ ହେଇପଡିଲେ।
ଅନୁକୂଲେନ ଵାତେନ ଵିଷ୍ଣୁନା ପ୍ରେରିତେନ ତୁ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ଅନୁକୂଳ ପବନ ଦ୍ୱାରା,
ଭ୍ରମତୋ ମନ୍ଦରାଦ୍ରେସ୍ତୁ ତସ୍ଯା ଧିଷ୍ଟାନତାମଗାତ୍
ମଣ୍ଡର ପାହାଡ ଘୂରିବା ସମୟରେ, ସେ ନିଜ ସଠିକ୍ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲା।
ଚକର୍ଷ ଵାସୁକିଂ ଵେଗାଦ୍ଦୈତ୍ଯମଧ୍ଯେ ପରେଣ ଚ
ବାସୁକିକୁ ଦୈତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ତେଜରେ ଟାଣି ନେଲେ।
ଅପରେଣ ଚ ଦେଵର୍ଷିର୍ମହତା ତେଜସା ମୁହୁଃ
ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଦିବ୍ୟ ଋଷି ଏକାଧିକ ଥର ଦୂର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଶକ୍ତି ଦେଖାଇଲେ।
ତେଜସା ପୁନରନ୍ଯେନ ବଲାତ୍କାରସହେନ ସଃ
ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଶକ୍ତି ସହିତ, ସେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ମଥ୍ଯମାନେ ତତସ୍ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷୀରବ୍ଧୌ ଦେଵଦାନଵୈଃ
ଏହି ସମୟରେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଦୁଧର ସମୁଦ୍ରକୁ ମଥନ କରିଥିଲେ।
ମୁଦଂ ଜଗ୍ମୁସ୍ତଦା ଦେଵା ଦୈତେଯାଶ୍ଚ ତପୋଧନ
ତପସ୍ଵୀ, ସେତେବେଳେ ଦେବତା ଓ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଖୁସି ହେଇଗଲେ।
କିମେତଦିତି ସିଦ୍ଧାନାଂ ଦିଵି ଚିନ୍ତଯତାଂ ତଦା
ସେତେବେଳେ ଦିବରେ ବସୁଥିବା ସିଦ୍ଧମାନେ 'ଏହା କଣ?' ଭାବି ଚିନ୍ତା କରିଥିଲେ।
ଅସୁରାଣାଂ ପୁରସ୍ତାତ୍ସା ସ୍ମଯମାନା ଵ୍ଯତିଷ୍ଠତ
ଅସୁରମାନେ ପାଖରେ, ସେ ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଇ ଉଭେଇଥିଲେ।
ସୁରା ନ ଵିଦ୍ଯତେ ଯେଷାଂ ତେନୈଵାସୁରଶବ୍ଦିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅମୃତ ପାଇନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ 'ଅସୁର' ନାମରେ ଚିହ୍ନିତ।
ସୁରାଗ୍ରହଣତୋ ଽପ୍ଯେତେ ସୁରଶବ୍ଦେନ କୀର୍ତିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅମୃତ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ 'ସୁର' ନାମରେ ପ୍ରଶଂସିତ।
ଆଵିରାସୀତ୍ସୁଂଗଧେନ ପରିତୋ ଵାସଯଞ୍ଜଗତ୍
ମଧୁର ଗନ୍ଧ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମହକ ଭରିଦେଲା।
ଆଵିର୍ଭୂତାଶ୍ଚ ଦେଵର୍ଷେ ସର୍ଵଲୋକମନୋହରାଃ
ଦେବତାମଧ୍ୟରେ ଋଷି, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଵିଷଜାତଂ ତଦୁତ୍ପନ୍ନଂ ଜଗୃହୁର୍ନାଗଜାତଯଃ
ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ବିଷକୁ ନାଗମାନେ ନେଇଗଲେ।
ଵିଜଯା ନାମ ସଂଜଜ୍ଞେ ଭୈରଵସ୍ତାମୁପାଦଦେ
ବିଜୟା ନାମକ ଏକ ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଭୈରବ ତାକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ଉପସ୍ଥିତଃ କରେ ବିଭ୍ରଦମୃତାଢ୍ଯଂ କମଣ୍ଡଲୁମ୍
ସେ ଅମୃତରେ ଭରିଥିବା କମଣ୍ଡଳୁ ହାତରେ ଧରି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ମୁନଯଶ୍ଚାଭଵଂସ୍ତୁଷ୍ଟାସ୍ତଦାନୀଂ ତପସାଂ ନିଧେ
ତପସ୍ଵୀ, ସେ ସମୟରେ ମୁନିମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଇଗଲେ।
ଉତ୍ଥିତା ପଦ୍ମହସ୍ତା ଶ୍ରୀସ୍ତସ୍ମାତ୍କ୍ଷୀରମହାର୍ମଵାତ୍
ସେ ଦୁଧର ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରରୁ ଶ୍ରୀ ହାତରେ ପଦ୍ମ ନେଇ ଉଠିଲେ।
ତୁଷ୍ଟୁଵୁସ୍ତୁଷ୍ଟ ହୃଦଯା ଗନ୍ଧର୍ଵାଶ୍ଚ ଜଗୁଃ ପରମ୍
ସେମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ହୃଦୟ ଭରି ସ୍ତୁତି କଲେ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୀତ ଗାଇଲେ।
ଗଙ୍ଗାଦ୍ଯାଃ ପୁଣ୍ଯନଦ୍ଯଶ୍ଚ ସ୍ନାନାର୍ଥମୁପତସ୍ଥିରେ
ଗଙ୍ଗା ଓ ଅନ୍ୟ ପବିତ୍ର ନଦୀମାନେ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ଆସିଲେ।
ଆଦାଯ ସ୍ନାପଯାଞ୍ଚକ୍ରୁସ୍ତାଂ ଶ୍ରିଯଂ ପଦ୍ମଵାସିନୀମ୍
ପାଣି ନେଇ, ସେମାନେ ପଦ୍ମରେ ବସୁଥିବା ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ।
ପଦ୍ମମାଲାଂ ଦଦୌ ତସ୍ଯୈ ମୂର୍ତିମାନ୍କ୍ଷୀରସାଗରଃ
ଦୁଧର ସମୁଦ୍ର ମୂର୍ତ୍ତି ଶ୍ରୀଙ୍କୁ ପଦ୍ମମାଳା ଦେଲେ।
ଯଯୌ ଵକ୍ଷସ୍ଥଲଂ ଵିଷ୍ଣୋଃ ସର୍ଵେଷାଂ ପଶ୍ଯତାଂ ରମା
ସମସ୍ତଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସାମ୍ନାରେ ରମା ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଛାତିରେ ଗଲେ।