ସର୍ଵୈରନୁଗତୋ ଦେଵୈଃ ପଲାଯନପରୋ ଽଭଵତ୍
ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି, ସେ ପଳାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ଯଥାଵତ୍କଥଯାମାସ ନିଖିଲଂ ଦୈତ୍ଯଚେଷ୍ଟିତମ୍
ସେ ଦେତ୍ୟମାନେ କରିଥିବା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଏକେକ ଭାବରେ କହିଦେଲେ।
ହତଶ୍ରୀକଂ ହରିହଯମାଲୋକ୍ଯେଦମୁଵାଚ ହ
ହରିଙ୍କ ଅଶ୍ୱ ରୂପର ଅଲୋକ ହରାଇଥିବା ଦେଖି, ସେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଦୈତ୍ଯାରାତିର୍ଜଗତ୍କର୍ତା ସ ତେ ଶ୍ରେଯୋ ଵିଧାସ୍ଯତି
ଦେତ୍ୟମାନେର ଶତ୍ରୁ, ଏହି ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ତୁମକୁ ଭଲ ଦେବେ।
ସମସ୍ତଦେଵସହିତଃ କ୍ଷୀରୋଦଧିମୁପାଯଯୌ
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସହିତ, ସେ କ୍ଷୀର ସାଗରକୁ ଯାଇପହଞ୍ଚିଲେ।
ତୁଷ୍ଟୁଵୁର୍ଵାଗ୍ଵରିଷ୍ଠାଭିଃ ସର୍ଵଲୋକମହେଶ୍ଵରମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଶବ୍ଦରେ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଜଗାଦ ସ କଲାନ୍ଦେଵାଞ୍ଜଗଦ୍ରକ୍ଷଣଲଂପଟଃ
ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ ସେ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଯଦୁଚ୍ଯତେ ମଯେଦାନୀଂ ଯୁଷ୍ମାଭିସ୍ତ ଦ୍ଵିଧୀଯତାମ୍
ମୁଁ ଏବେ ଯାହା କହୁଛି, ତାହା ତମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କରିବା।
ଅସୁରୈରପି ସଂଧାଯ ସମମେଵ ଚ ତୈରିହ
ଏଠାରେ ଅସୁରମାନେ ସହିତ ମିଳି ଏକତା କରି, ସମସ୍ତେ ଏକସାଥି ଚଳିବା।
ମଯି ସ୍ଥିତେ ସହାଯେ ତୁ ମଥ୍ଯତାମମୃତଂ ସୁରାଃ
ମୁଁ ତୁମର ସହଯୋଗୀ ହେବି; ଦେବତାମାନେ, ତମେ ଅମୃତକୁ ମଥନ କର।
ସାମାନ୍ଯମେଵ ଯୁଷ୍ମାକମସ୍ମାକଂ ଚ ଫଲଂ ତ୍ଵିତି
ଫଳ ତୁମେ ଓ ଆମେ, ଦୁଇପକ୍ଷର ସମାନ ହେବ।
ତତ୍ପାନାଦ୍ବଲିନୋ ଯୂଯମମର୍ତ୍ଯାଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯଥ
ଏହା ପିଇବା ପରେ, ତମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅମର ହେବେ।
କେଵଲଂ କ୍ଲେଶଵନ୍ତଶ୍ଚ କରିଷ୍ଯାମି ତଥା ହ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ଏହା ନିଶ୍ଚିତ କରିବି ଯେ, କେବଳ ତାଙ୍କମାନେ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବେ।
ନାନାଵିଧୌଷଧିଗଣଂ ସମାନୀଯ ସୁରାସୁରାଃ
ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଔଷଧି ଉପଜାଇ ଏକଠା କଲେ।
ପ୍ରାରେଭିରେ ପ୍ରଯତ୍ନେନ ମନ୍ଥିତୁଂ ଯାଦସାଂ ପତିମ୍
ସମସ୍ତେ ଉଦ୍ୟମ କରି, ଜଳର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ମଥନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଶିରୋଭାଗେ ତୁ ଦୈତେଯା ନିଯୁକ୍ତାସ୍ତତ୍ର ଶୌରିଣା
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେ, ଦୈତ୍ୟମାନେକୁ ମଣ୍ଡର ପାହାଡର ମୁଣ୍ଡ ଦିଗରେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ।
ନିର୍ଦଗ୍ଧଵପୁଷଃ ସର୍ଵେ ନିସ୍ତେଜସ୍କାସ୍ତଦାଭଵନ୍
ସମସ୍ତେ ଜଳିଗଲେ ଓ ଶକ୍ତିହୀନ ହେଇପଡିଲେ।
ଅନୁକୂଲେନ ଵାତେନ ଵିଷ୍ଣୁନା ପ୍ରେରିତେନ ତୁ
ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ଅନୁକୂଳ ପବନ ଦ୍ୱାରା,
ଭ୍ରମତୋ ମନ୍ଦରାଦ୍ରେସ୍ତୁ ତସ୍ଯା ଧିଷ୍ଟାନତାମଗାତ୍
ମଣ୍ଡର ପାହାଡ ଘୂରିବା ସମୟରେ, ସେ ନିଜ ସଠିକ୍ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲା।
ଚକର୍ଷ ଵାସୁକିଂ ଵେଗାଦ୍ଦୈତ୍ଯମଧ୍ଯେ ପରେଣ ଚ
ବାସୁକିକୁ ଦୈତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ତେଜରେ ଟାଣି ନେଲେ।
ଅପରେଣ ଚ ଦେଵର୍ଷିର୍ମହତା ତେଜସା ମୁହୁଃ
ଅନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱରୁ ଦିବ୍ୟ ଋଷି ଏକାଧିକ ଥର ଦୂର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଶକ୍ତି ଦେଖାଇଲେ।
ତେଜସା ପୁନରନ୍ଯେନ ବଲାତ୍କାରସହେନ ସଃ
ଅନ୍ୟ ଜଣଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଶକ୍ତି ସହିତ, ସେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ମଥ୍ଯମାନେ ତତସ୍ତସ୍ମିନ୍କ୍ଷୀରବ୍ଧୌ ଦେଵଦାନଵୈଃ
ଏହି ସମୟରେ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଦୁଧର ସମୁଦ୍ରକୁ ମଥନ କରିଥିଲେ।
ମୁଦଂ ଜଗ୍ମୁସ୍ତଦା ଦେଵା ଦୈତେଯାଶ୍ଚ ତପୋଧନ
ତପସ୍ଵୀ, ସେତେବେଳେ ଦେବତା ଓ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଖୁସି ହେଇଗଲେ।
କିମେତଦିତି ସିଦ୍ଧାନାଂ ଦିଵି ଚିନ୍ତଯତାଂ ତଦା
ସେତେବେଳେ ଦିବରେ ବସୁଥିବା ସିଦ୍ଧମାନେ 'ଏହା କଣ?' ଭାବି ଚିନ୍ତା କରିଥିଲେ।
ଅସୁରାଣାଂ ପୁରସ୍ତାତ୍ସା ସ୍ମଯମାନା ଵ୍ଯତିଷ୍ଠତ
ଅସୁରମାନେ ପାଖରେ, ସେ ହସୁଥିବା ମୁହଁରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଇ ଉଭେଇଥିଲେ।
ସୁରା ନ ଵିଦ୍ଯତେ ଯେଷାଂ ତେନୈଵାସୁରଶବ୍ଦିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅମୃତ ପାଇନାହାନ୍ତି, ସେମାନେ 'ଅସୁର' ନାମରେ ଚିହ୍ନିତ।
ସୁରାଗ୍ରହଣତୋ ଽପ୍ଯେତେ ସୁରଶବ୍ଦେନ କୀର୍ତିତାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଅମୃତ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ 'ସୁର' ନାମରେ ପ୍ରଶଂସିତ।
ଆଵିରାସୀତ୍ସୁଂଗଧେନ ପରିତୋ ଵାସଯଞ୍ଜଗତ୍
ମଧୁର ଗନ୍ଧ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମହକ ଭରିଦେଲା।
ଆଵିର୍ଭୂତାଶ୍ଚ ଦେଵର୍ଷେ ସର୍ଵଲୋକମନୋହରାଃ
ଦେବତାମଧ୍ୟରେ ଋଷି, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।