ଵିନଶ୍ଯେତ୍ତେନ ତେନୈଵ କୃତୈସ୍ତତ୍ପରିହାରକୈଃ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, କରାଯାଇଥିବା କାମ ଏବଂ ତାହାର ପ୍ରତିକାର ଦୁଇଟି ମିଶି ନଷ୍ଟ ହେଉଛି ।
ଅନ୍ନଂ ଦୋଷକରଂ କିଂ ତୁ ତନ୍ମେ ଵିସ୍ତରତୋ ଵଦ
ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଦୋଷ ଦେଇଥାଏ, ତାହା ବିସ୍ତାରରେ କହ ।
କ୍ରମାନ୍ନ୍ଯୂନତରଂ ପାପଂ ତଦର୍ଦ୍ଧାର୍ଦ୍ଧାର୍ଦ୍ଧତସ୍ତଥା
ପାପ କ୍ରମେ କମିଯାଏ, ପ୍ରଥମେ ଅର୍ଧା, ପରେ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଏବଂ ଏଭଳି ।
ସ୍ତ୍ରୀଣାମପି ତୃତୀଯାଦି ପେଯଂ ସ୍ଯାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣୀଂ ଵିନା
ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୃତୀୟ ଭାଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପିବାଯାଇପାରିବ, ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଛଡା ।
ଅଭର୍ତୃସନ୍ନିଧୌ ନାରୀ ମଦ୍ଯଂ ପିବତି ଲୋଲୁପା
ଯେଉଁ ମହିଳା ମଦ୍ୟ ପାଇଁ ଲୋଭୀ, ସେ ସ୍ୱାମୀ ନଥିଲେ ମଦ୍ୟ ପିଉଥିବେ ।
ଉନ୍ମାଦିନୀତି ସାଖ୍ଯାତା ତାଂ ତ୍ଯଜେଦନ୍ତ୍ଯଜାମିଵ
ସେ ଅସ୍ଥିର ଭାବରେ ଘୋଷିତ, ତାକୁ ଅନ୍ତ୍ୟଜା ଭଳି ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ ।
ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ମଦ୍ଯଂ ତଦର୍ଦ୍ଧଂ ସ୍ଯାତ୍ପାଦଂ ସ୍ଯାଦ୍ଭର୍ତୃସଙ୍ଗମେ
ମହିଳାମାନେ ମଦ୍ୟର ଅର୍ଧା ଭାଗ ପାଇଥାନ୍ତି, ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଥିଲେ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ।
ଜପେଚ୍ଚାଯୁତଗାଯତ୍ରୀଂ ଜାତଵେଦସମେଵ ଵା
ଦଶ ହଜାର ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଏତେ ଜାତବେଦସ୍ ଜପ କରିବା ଉଚିତ ।
କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଽପି ତ୍ରିଵର୍ଣାନାଂ ଦ୍ଵିଜାଦର୍ଧୋର୍ଽଧତଃ କ୍ରମାତ୍
ତିନି ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଣୀ ମଧ୍ୟରେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ ଅର୍ଧା କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଥାଂଶ କ୍ରମରେ କରିବା ଉଚିତ ।
ଅନ୍ତର୍ଜଲେ ସହସ୍ରଂ ଵା ଜପେଚ୍ଛୁଦ୍ଧିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଜଳ ଭିତରେ ଏକ ହଜାର ଥର ଜପ କଲେ ଶୁଦ୍ଧି ମିଳିଯାଏ ।
ଭୈରଵୋ ଭୈରଵୀ କାଲୀ ମହାଶାସ୍ତ୍ରୀ ଚ ମାତରଃ
ଭୈରବ, ଭୈରବୀ, କାଳୀ ଓ ମହାଶାସ୍ତ୍ରୀ ମାତୃମାନେ ।
ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ତୁ ଵିନା ତେନ ଯଜେଦ୍ଵେଦାଙ୍ଗପାରଗଃ
ବେଦରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଏହା ଛଡା ଯଜ୍ଞ କରିବା ଉଚିତ ।
ତାସାଂ ପ୍ରଵାହା ଗଚ୍ଛନ୍ତି ନିର୍ଲେପାସ୍ତେ ପରାଂ ଗତିମ୍
ତାଙ୍କର ଧାରାଗୁଡିକ ଅସ୍ପର୍ଶିତ ଭାବରେ ବହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ ।
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତମିଦଂ ପ୍ରୋକ୍ତଂ ପରାଶକ୍ତେଃ ପଦସ୍ମୃତିଃ
ଏହି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କହାଯାଇଛି — ପରାଶକ୍ତିର ପଦସ୍ମୃତି ।
ରୌରଵେ ନରକେ ଽବ୍ଦଂ ତୁ ନିଵସେଦ୍ବ୍ରିନ୍ଦୁସଂଖ୍ଯଯା
ରୌରବ ନରକରେ, ଜଳ ବିନ୍ଦୁର ସଂଖ୍ୟା ଅନୁସାରେ ଏକ ବର୍ଷ ରହିବାକୁ ପଡ଼େ ।
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତଂ ନ ଚୈଵାସ୍ଯ ଶିଲାଗ୍ନିପତନାଦୃତେ
ପାଥର ଉପରେ କିମ୍ବା ଅଗ୍ନିରେ ପଡ଼ିବା ଛଡା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ ।
ଅନୁଗ୍ରହାଚ୍ଚ ମହତାମନୁତାପାଚ୍ଚ କର୍ମଣଃ
ବଡ଼ମାନଙ୍କର କୃପା ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଅନୁତାପ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।
ଶୁଦ୍ଧ୍ଯେଚ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଦୋଷାଦ୍ଦ୍ଵିଗୁଣାଦ୍ବୁଦ୍ଧିପୂର୍ଵତଃ
ଦୂଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୁଇଗୁଣ ଚେଷ୍ଟା ସହ ବିବେକରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ।
ଏତନ୍ମେ ମୁନିଶାର୍ଦୂଲ ଵିସ୍ତରାଦ୍ଵକ୍ତୁମର୍ହସି
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣ ଏହି ବିଷୟଟିକୁ ମୋତେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ।
ମାତୁଲସ୍ଯ ପ୍ରିଯା ଚେତି ଗତ୍ଵେମା ନାସ୍ତି ନିଷ୍କୃତିଃ
ମାମାଙ୍କର ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ଯଦି କେହି ଯାଏ, ତାହା ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ।
ଗୁରୁସ୍ତ୍ରୀସଂଗମେ ତଦ୍ଵଦ୍ଗୁରଵୋ ବହଵଃ ସ୍ମୃତାଃ
ଗୁରୁଙ୍କର ପତ୍ନୀ ସହ ଯୁଗଳ ହେବା ପରି, ଅନେକ ଗୁରୁଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।
ଏକେନ ଵକ୍ଷ୍ଯତେ ଯେନ ସ ମହାଗୁରୁରୁଚ୍ଯତେ
ଯିଏକି ଏକ ଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଲ୍ଲେଖିତ, ସେ ମହାଗୁରୁ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ।
ଆଚାର୍ଯଃ ସ ତୁ ଵିଜ୍ଞେଯସ୍ତଦେକୈକାସ୍ତୁ ଦେଶିକାଃ
ସେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଭାବରେ ବୁଝିବା ଉଚିତ; ଅନ୍ୟମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣ ଶିକ୍ଷକ।
ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦଂ ଚରେତ୍କୃଚ୍ଛ୩ମେକୈକଂ ତୁ ଷଡବ୍ଦତଃ
ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କରିବା ଉଚିତ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଇଁ ଷଡ଼ ବର୍ଷ।
ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ତୁ ସଜାତୀଯାଂ ପ୍ରମଦାଂ ଯଦି ଗଚ୍ଛତି
ଯଦି ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜ ଜାତିର ଜନାନୀଙ୍କୁ ଯାଏ,
କୁଲଟାଂ ତୁ ସଜାତୀଯାଂ ତ୍ରିରାତ୍ରେଣ ଵିଶୁଧ୍ଯତି
ସେ ନିଜ ଜାତିର ଅସଦ୍ବ୍ୟବହାରିଣୀ ସହ ଯୁଗଳ ହେଲେ, ତିନି ରାତିରେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।
ଚକ୍ରୀକିରାତକୈଵର୍ତକର୍ମକାରାଦିଯୋଷିତଃ
ଚକ୍ରୀ, କିରାତ, କୈବର୍ତ, କର୍ମକାର ଓ ଅନ୍ୟ ଶିଳ୍ପୀଙ୍କର ଜନାନୀ।
ଅନନ୍ତ୍ଯଜାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଗତ୍ଵା ପ୍ରମାଦାଦବ୍ଦତଃ ଶୁଚିଃ
ଯଦି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅବିବେକରେ ଅନନ୍ତ ଜନ୍ମର ଜନାନୀଙ୍କୁ ଯାଏ, ଷଡ଼ ବର୍ଷ ପରେ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ।
ଦାସୀ ଚତୁର୍ଵିଧା ପ୍ରୋକ୍ତା ଦ୍ଵେ ଚାଦ୍ଯେ କ୍ଷତ୍ରିଯାସମେ
ଦାସୀ ଚାରି ପ୍ରକାରର ଥିବାକୁ କହାଯାଇଛି; ପ୍ରଥମ ଦୁଇଟି କ୍ଷତ୍ରିୟ ସମାନ।
ଆତ୍ମଦାସୀଂ ଦ୍ଵିଜୋ ମୋହାଦୁକ୍ତାର୍ଥେ ଦୋଷମାପ୍ନୁଯାତ୍
ଯଦି ଦ୍ୱିଜ ମୂଢ଼ତାରେ ନିଜ ଦାସୀଙ୍କୁ ଯାଏ, ଉଲ୍ଲେଖିତ ଦୂଷ୍ୟ ପାଏ।