ଚଚାର ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦଂ ତୁ ଵାଯୁଭୂତୋଂଽତରିକ୍ଷଗଃ
ସେ ବାୟୁରୂପରେ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ଘୁଞ୍ଚି ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଥିଲେ।
ତ୍ଵଯା କୃତେନ ପୁଣ୍ଯେନ ବ୍ରହ୍ମଲୋକମିତୋ ଵ୍ରଜ
ତୁମେ ଯେ ପୁଣ୍ୟ କାମ କରିଛ, ତାହାର ଫଳରେ ଏଠାରୁ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଯାଅ।
ନିର୍ଵେଦଂ ପରମାପନ୍ନା ମୁନିମେଵମଭାଷତ
ସେ ମୁନି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିର୍ବେଦର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଇ ଏପରି କହିଲେ।
ହହୈଵାସ୍ତେ ପତିର୍ଯାଵତ୍ସ୍ଵଦେହଂ ଲଭତେ ତଥା
ପତି ତାଙ୍କର ନିଜ ଦେହ ପୁନଃ ପାଇଯାଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଏଠାରେ ରହିବେ।
ପରିହାରୋ ଽଥଵା କିଂ ତୁ ମଯା କାର୍ଯସ୍ତୁ ତେନ ଵା
ମୁଁ କିମ୍ବା ସେ କେଉଁ ଉପାୟ କରିବା ଉଚିତ?
ଭୋଗାତ୍ମକଂ ଶରୀରଂ ତୁ କର୍ମ କାର୍ଯକରଂ ତଵ
ତୁମର ଶରୀର ଭୋଗର ଉପକରଣ, କର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏହି ଶରୀର ଉପଯୁକ୍ତ।
ନିରାହାରୋ ମହାତୀର୍ଥେସ୍ନାତ୍ଵା ନିତ୍ଯଂ ହି ସାଂବିକମ୍
ଉପବାସ କରି, ମହାତୀର୍ଥରେ ପ୍ରତିଦିନ ସ୍ନାନ କରି, ସାଂଭୁଙ୍କୁ ସଦା ଭକ୍ତି କରିବା।
ଧ୍ଯାତ୍ଵା ହୃଦି ମହେଶାନଂ ଶତରୁଦ୍ରମନୁଂ ଜପେତ୍
ମନରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଶତରୁଦ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ପାପୈରନ୍ଯୈଶ୍ଚ ସକଲୈର୍ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏହାର ଫଳରେ ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅନୁଗୃହ୍ଯେତି ତାଂ ନାରୀଂ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତର୍ଦ୍ଧିମାଗମତ୍
‘ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲି’ ବୋଲି କହି, ସେ ସ୍ଥାନରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଵିମୁକ୍ତସ୍ତେଯଦୋଷେଣ ସ୍ଵଶରୀରମଵାପ ସଃ
ଚୋରିର ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇ, ସେ ନିଜ ଦେହ ପୁନଃ ପାଇଲେ।
ଅନ୍ଯେ ତଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯଵନ୍ତୋ ଽପି କାଲଧର୍ମମୁପାଗତାଃ
ଅନ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ସେ ଧନ ରଖିଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ କାଳର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଗତି ପାଇଲେ।
ଯମସ୍ତୁ ତାନ୍ସମାହୂଯ ଵାକ୍ଯଂ ଚୈତଦୁଵାଚ ହ
ଯମ ତାଙ୍କୁ ଡାକି, ଏପରି କଥା କହିଲେ।
କିମିଚ୍ଛଥ ଫଲଂ ଭୋକ୍ତୁଂ ଦୁଷ୍କୃତସ୍ଯ ଶୁଭସ୍ଯ ଵା
ତୁମେ କଣ ଫଳ ଭୋଗିବାକୁ ଚାହୁଁଛ—ପାପ କିମ୍ବା ପୁଣ୍ୟର?
ସୁକୃତସ୍ଯ ଫଲଂ ତ୍ଵାଦୌ ପଶ୍ଚାତ୍ପାପସ୍ଯ ଭୁଜ୍ଯତେ
ପ୍ରଥମେ ପୁଣ୍ୟର ଫଳ ମିଳେ, ପରେ ପାପର ଫଳ ଭୋଗିବାକୁ ପଡେ।
ଏତସ୍ଯୈଵ ବଲାତ୍ସର୍ଵେ ତ୍ରିଦିଵଂ ଗଚ୍ଛତ ଦ୍ରୁତମ୍
ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ, ସମସ୍ତେ ଶୀଘ୍ର ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଅ।
ଯଥୋଚିତଫଲୋପେତାସ୍ତ୍ରିଦିଵଂ ଜଗ୍ମୁରଞ୍ଜସା
ଯେଉଁଫଳ ଯୋଗ୍ୟ, ତାହା ପାଇଁ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ।
ଗାଣପତ୍ଯମନୁପ୍ରାପ୍ଯ କୈଲାସେ ଽଦ୍ଯାପି ମୋଦତେ
ଗଣପତିଙ୍କର କୃପା ପାଇ, ସେ ଆଜି ଯାଏଁ କୈଳାଶରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି।
ସେତୁବନ୍ଧାଦିକାନାଂ ଚ ପୁଣ୍ଯାନାଂ ପୁଣ୍ଯଵର୍ଧନମ୍
ସେତୁ ତିଆରି ଓ ଏପରି ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକର ପୁଣ୍ୟ ଅଧିକ ହେଉଛି ।
ଵଜ୍ରଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ତଦର୍ଧଂ ତୁ ତଦର୍ଧେନ ଯୁତାଃ ପରେ
ବଜ୍ର ପାଉଛି ଏହାର ଅର୍ଧା, ଅନ୍ୟମାନେ ଏହି ଅର୍ଧା ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇ କମ୍ ପାଉଛନ୍ତି ।
ଵିନଶ୍ଯେତ୍ତେନ ତେନୈଵ କୃତୈସ୍ତତ୍ପରିହାରକୈଃ
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, କରାଯାଇଥିବା କାମ ଏବଂ ତାହାର ପ୍ରତିକାର ଦୁଇଟି ମିଶି ନଷ୍ଟ ହେଉଛି ।
ଅନ୍ନଂ ଦୋଷକରଂ କିଂ ତୁ ତନ୍ମେ ଵିସ୍ତରତୋ ଵଦ
ଯେଉଁ ଖାଦ୍ୟ ଦୋଷ ଦେଇଥାଏ, ତାହା ବିସ୍ତାରରେ କହ ।
କ୍ରମାନ୍ନ୍ଯୂନତରଂ ପାପଂ ତଦର୍ଦ୍ଧାର୍ଦ୍ଧାର୍ଦ୍ଧତସ୍ତଥା
ପାପ କ୍ରମେ କମିଯାଏ, ପ୍ରଥମେ ଅର୍ଧା, ପରେ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଏବଂ ଏଭଳି ।
ସ୍ତ୍ରୀଣାମପି ତୃତୀଯାଦି ପେଯଂ ସ୍ଯାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣୀଂ ଵିନା
ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ତୃତୀୟ ଭାଗରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ପିବାଯାଇପାରିବ, ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଛଡା ।
ଅଭର୍ତୃସନ୍ନିଧୌ ନାରୀ ମଦ୍ଯଂ ପିବତି ଲୋଲୁପା
ଯେଉଁ ମହିଳା ମଦ୍ୟ ପାଇଁ ଲୋଭୀ, ସେ ସ୍ୱାମୀ ନଥିଲେ ମଦ୍ୟ ପିଉଥିବେ ।
ଉନ୍ମାଦିନୀତି ସାଖ୍ଯାତା ତାଂ ତ୍ଯଜେଦନ୍ତ୍ଯଜାମିଵ
ସେ ଅସ୍ଥିର ଭାବରେ ଘୋଷିତ, ତାକୁ ଅନ୍ତ୍ୟଜା ଭଳି ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ ।
ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ମଦ୍ଯଂ ତଦର୍ଦ୍ଧଂ ସ୍ଯାତ୍ପାଦଂ ସ୍ଯାଦ୍ଭର୍ତୃସଙ୍ଗମେ
ମହିଳାମାନେ ମଦ୍ୟର ଅର୍ଧା ଭାଗ ପାଇଥାନ୍ତି, ସ୍ୱାମୀ ସହିତ ଥିଲେ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ।
ଜପେଚ୍ଚାଯୁତଗାଯତ୍ରୀଂ ଜାତଵେଦସମେଵ ଵା
ଦଶ ହଜାର ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ଏତେ ଜାତବେଦସ୍ ଜପ କରିବା ଉଚିତ ।
କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଽପି ତ୍ରିଵର୍ଣାନାଂ ଦ୍ଵିଜାଦର୍ଧୋର୍ଽଧତଃ କ୍ରମାତ୍
ତିନି ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଣୀ ମଧ୍ୟରେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ ଅର୍ଧା କିମ୍ବା ଚତୁର୍ଥାଂଶ କ୍ରମରେ କରିବା ଉଚିତ ।
ଅନ୍ତର୍ଜଲେ ସହସ୍ରଂ ଵା ଜପେଚ୍ଛୁଦ୍ଧିମଵାପ୍ନୁଯାତ୍
ଜଳ ଭିତରେ ଏକ ହଜାର ଥର ଜପ କଲେ ଶୁଦ୍ଧି ମିଳିଯାଏ ।