କ୍ଵ ଚାହଂ ଵୀରଦତ୍ତାଖ୍ଯଃ କିରାତଃ କାଷ୍ଠଵିକ୍ରଯୀ
ମୁଁ କେଉଁଠି, ଭୀରଦତ୍ତ ନାମକ କିରାତ, କାଠ ବିକ୍ରି କରୁଥିବା ଜଣେ ଲୋକ?
କ୍ଵ ଵା କ୍ଷେତ୍ରାଣି କୢପ୍ତାନି ବ୍ରାହ୍ମଣାଯତନାନି ଚ
ଏହି ତିଆରି ହୋଇଥିବା କ୍ଷେତ୍ର ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବଳ କେଉଁଠି?
ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯ ତଥୈଵୈତଦ୍ଦେଵଵ୍ରାତମୁଖା ଦ୍ଵିଜାଃ
ଦେବମଣ୍ଡଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ।
ଚକ୍ରୁଃ ସଂତୁଷ୍ଟମନସୋ ମହାତ୍ମାନୋ ମହୌଜସଃ
ସେମାନେ ମହାତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ମନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ତତ୍ରୈଵ ଵସତିଂ ଚକ୍ରେ ମୁଦିତୋ ଭାର୍ଯଯା ସହ
ସେ ଏଠାରେ ନିଜ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ବାସ କଲା।
ନାମ ଚକ୍ରେ ପୁରସ୍ଯାସ୍ଯ ତୋଷ ଯନ୍ନଖିଲାନ୍ଦ୍ଵିଜାନ୍
ସେ ସହରକୁ 'ତୋଷ' ନାମ ଦେଲା, କାରଣ ଏହା ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲା।
ଯମସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଦୂତା ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଚାଗତାଃ
ଯମ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦୂତମାନେ ଏଠାରେ ଆସିଲେ।
ଅତ୍ରାନ୍ତରେ ସମାଗତ୍ଯ ନାରଦୋ ମୁନିରବ୍ରଵୀତ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ନାରଦ ଋଷି ଆସି କଥା କହିଲେ।
ଅଯଂ କିରାତଶ୍ଚୈର୍ଯେଣ ସେତୁବନ୍ଧଂ ପୁରାକରୋତ୍
ଏହି କିରାତ ପୂର୍ବେ ଚୋରି କରି ସେତୁ ତିଆରି କରିଥିଲା।
ସ ବହୁଭ୍ଯୋ ହରେଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ତେଷାଂ ଯାଵତ୍ତଥା ମୃତିଃ
ସେ ବହୁ ଲୋକଙ୍କୁ ଧନ ନେଇଥିଲା, ସେମାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।
ଚଚାର ଦ୍ଵାଦଶାବ୍ଦଂ ତୁ ଵାଯୁଭୂତୋଂଽତରିକ୍ଷଗଃ
ସେ ବାୟୁରୂପରେ ଆକାଶ ମଧ୍ୟରେ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ଧରି ଘୁଞ୍ଚି ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଥିଲେ।
ତ୍ଵଯା କୃତେନ ପୁଣ୍ଯେନ ବ୍ରହ୍ମଲୋକମିତୋ ଵ୍ରଜ
ତୁମେ ଯେ ପୁଣ୍ୟ କାମ କରିଛ, ତାହାର ଫଳରେ ଏଠାରୁ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ଯାଅ।
ନିର୍ଵେଦଂ ପରମାପନ୍ନା ମୁନିମେଵମଭାଷତ
ସେ ମୁନି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିର୍ବେଦର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଇ ଏପରି କହିଲେ।
ହହୈଵାସ୍ତେ ପତିର୍ଯାଵତ୍ସ୍ଵଦେହଂ ଲଭତେ ତଥା
ପତି ତାଙ୍କର ନିଜ ଦେହ ପୁନଃ ପାଇଯାଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେ ଏଠାରେ ରହିବେ।
ପରିହାରୋ ଽଥଵା କିଂ ତୁ ମଯା କାର୍ଯସ୍ତୁ ତେନ ଵା
ମୁଁ କିମ୍ବା ସେ କେଉଁ ଉପାୟ କରିବା ଉଚିତ?
ଭୋଗାତ୍ମକଂ ଶରୀରଂ ତୁ କର୍ମ କାର୍ଯକରଂ ତଵ
ତୁମର ଶରୀର ଭୋଗର ଉପକରଣ, କର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଏହି ଶରୀର ଉପଯୁକ୍ତ।
ନିରାହାରୋ ମହାତୀର୍ଥେସ୍ନାତ୍ଵା ନିତ୍ଯଂ ହି ସାଂବିକମ୍
ଉପବାସ କରି, ମହାତୀର୍ଥରେ ପ୍ରତିଦିନ ସ୍ନାନ କରି, ସାଂଭୁଙ୍କୁ ସଦା ଭକ୍ତି କରିବା।
ଧ୍ଯାତ୍ଵା ହୃଦି ମହେଶାନଂ ଶତରୁଦ୍ରମନୁଂ ଜପେତ୍
ମନରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ଶତରୁଦ୍ର ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ।
ପାପୈରନ୍ଯୈଶ୍ଚ ସକଲୈର୍ମୁଚ୍ଯତେ ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଏହାର ଫଳରେ ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅନୁଗୃହ୍ଯେତି ତାଂ ନାରୀଂ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତର୍ଦ୍ଧିମାଗମତ୍
‘ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲି’ ବୋଲି କହି, ସେ ସ୍ଥାନରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଵିମୁକ୍ତସ୍ତେଯଦୋଷେଣ ସ୍ଵଶରୀରମଵାପ ସଃ
ଚୋରିର ଦୋଷରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇ, ସେ ନିଜ ଦେହ ପୁନଃ ପାଇଲେ।
ଅନ୍ଯେ ତଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯଵନ୍ତୋ ଽପି କାଲଧର୍ମମୁପାଗତାଃ
ଅନ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ସେ ଧନ ରଖିଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ କାଳର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଗତି ପାଇଲେ।
ଯମସ୍ତୁ ତାନ୍ସମାହୂଯ ଵାକ୍ଯଂ ଚୈତଦୁଵାଚ ହ
ଯମ ତାଙ୍କୁ ଡାକି, ଏପରି କଥା କହିଲେ।
କିମିଚ୍ଛଥ ଫଲଂ ଭୋକ୍ତୁଂ ଦୁଷ୍କୃତସ୍ଯ ଶୁଭସ୍ଯ ଵା
ତୁମେ କଣ ଫଳ ଭୋଗିବାକୁ ଚାହୁଁଛ—ପାପ କିମ୍ବା ପୁଣ୍ୟର?
ସୁକୃତସ୍ଯ ଫଲଂ ତ୍ଵାଦୌ ପଶ୍ଚାତ୍ପାପସ୍ଯ ଭୁଜ୍ଯତେ
ପ୍ରଥମେ ପୁଣ୍ୟର ଫଳ ମିଳେ, ପରେ ପାପର ଫଳ ଭୋଗିବାକୁ ପଡେ।
ଏତସ୍ଯୈଵ ବଲାତ୍ସର୍ଵେ ତ୍ରିଦିଵଂ ଗଚ୍ଛତ ଦ୍ରୁତମ୍
ତାଙ୍କର ପୁଣ୍ୟର ଶକ୍ତିରେ, ସମସ୍ତେ ଶୀଘ୍ର ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଅ।
ଯଥୋଚିତଫଲୋପେତାସ୍ତ୍ରିଦିଵଂ ଜଗ୍ମୁରଞ୍ଜସା
ଯେଉଁଫଳ ଯୋଗ୍ୟ, ତାହା ପାଇଁ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ।
ଗାଣପତ୍ଯମନୁପ୍ରାପ୍ଯ କୈଲାସେ ଽଦ୍ଯାପି ମୋଦତେ
ଗଣପତିଙ୍କର କୃପା ପାଇ, ସେ ଆଜି ଯାଏଁ କୈଳାଶରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛନ୍ତି।
ସେତୁବନ୍ଧାଦିକାନାଂ ଚ ପୁଣ୍ଯାନାଂ ପୁଣ୍ଯଵର୍ଧନମ୍
ସେତୁ ତିଆରି ଓ ଏପରି ପୁଣ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡିକର ପୁଣ୍ୟ ଅଧିକ ହେଉଛି ।
ଵଜ୍ରଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ତଦର୍ଧଂ ତୁ ତଦର୍ଧେନ ଯୁତାଃ ପରେ
ବଜ୍ର ପାଉଛି ଏହାର ଅର୍ଧା, ଅନ୍ୟମାନେ ଏହି ଅର୍ଧା ସହିତ ଯୋଗ ହୋଇ କମ୍ ପାଉଛନ୍ତି ।