ତଦ୍ଗୋପନଂ ନିଶାର୍ଧାଯାଂ ତସ୍ମିନ୍ଦୂରଂ ଗତେ ସତି
ସେ ଧନ ଲୁଚାଇବା କାମ ମଧ୍ୟରାତିରେ, ଦୂରକୁ ଯିବା ପରେ ହେଇଥିଲା।
ଜହାରାଵିଦିତସ୍ତେନ କାଷ୍ଠଭାରଂ ଵହନ୍ଯଯୌ
ସେ ଅନ୍ୟମାନେ ଜାଣିନଥିବା ବେଳେ, ଏକ ଲକଡ଼ିର ଭାର ଉଠାଇ ନେଇଗଲା।
ପୁନଶ୍ଚ ତତ୍ପୁରଂ ପ୍ରାଯାଦ୍ଵଜ୍ରୋ ଽପି ଧନତୃଷ୍ମଯା
ପୁଣି ଧନ ଲୋଭରେ, ବଜ୍ର ତାହା ସହରକୁ ଫେରିଗଲା।
କିରାତୋ ଽପି ଗୃହଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ବଭାଷେ ମୁଦିତଃ ପ୍ରିଯାମ୍
କିରାତ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ପ୍ରିୟା ସହ କଥା କହିଲା।
ଲବ୍ଧଂ ଧନମିଦଂ ଭୀରୁ ସମାଧତ୍ସ୍ଵ ଧନାର୍ଥିନି
ଭୟଭୀତେ, ଏହି ଧନ ମୁଁ ଆଣିଛି; ତୁମେ ଏହାକୁ ରଖ, କାରଣ ତୁମେ ଧନ ଚାହୁଁଛ।
ଚିନ୍ତଯନ୍ତୀ ତତୋ ଵାକ୍ଯମିଦଂ ସ୍ଵପତିମବ୍ରଵୀତ୍
ସେ ଏହି କଥା ଭାବି, ନିଜ ପତିଙ୍କୁ କହିଲା।
ମାଂ ଵିଲୋକ୍ଯୈଵମଚିରାଦ୍ବହୁଭାଗ୍ଯଵତୀ ଭଵେତ୍
ମତେ ଦେଖିଲେ ମାନେ, ଶୀଘ୍ର ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେବେ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ନ ତିଷ୍ଠତି ଚିରଂ ଶାପାଦ୍ଵଲ୍ମୀକଜନ୍ମନଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେନାହିଁ, ଏହା ଭୂମିକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଶାପ ଦ୍ୱାରା।
ଦୃଷ୍ଟପୂର୍ଵଂ ତୁ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ନ କଦାଚିଦ୍ଵୃଥା ଭଵେତ୍
ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଦେଖାଯାଇଛି, ସେ କଥା କେବେ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏନାହିଁ।
ତଦେଵ ତିଷ୍ଠତି ଚିରାଦନ୍ଯଦ୍ଗଚ୍ଛତି କାଲତଃ
ଏହି ଜିନିଷ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିଥାଏ; ଅନ୍ୟ ଜିନିଷ ସମୟ ସହିତ ଚାଲିଯାଏ।
କୁରୁଷ୍ଵୈତେନ ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଵାପୀକୂପାଦିକାଞ୍ଛୁଭାନ୍
ଏହି ଧନ ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ତାଳ, କୁଆଁ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ କାମ କର।
ବହୂଦକସମଂ ଦେଶଂ ତତ୍ର ତତ୍ର ଵ୍ଯଲୋକଯତ୍
ସେ ଏଠା ଉଠା ଅଧିକ ଜଳ ଥିବା ସ୍ଥାନ ଦେଖିଲା।
ସୁବହୁଦ୍ରଵ୍ଯସଂ ସାଧ୍ଯଂ ତଟାକଂ ଚାକ୍ଷଯୋଦକମ୍
ଏକ ତାଳାପ ଗଢିବାକୁ ବହୁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଖର୍ଚ୍ଚ କରାଗଲା, ଏହାର ପାଣି ଅଶେଷ ରହିଲା।
ଅସଂବୂର୍ଣଂ ତୁ ତତ୍କର୍ମ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚିନ୍ତାକୁଲୋ ଽଭଵତ୍
କିନ୍ତୁ ସେ କାମ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଖି ଚିନ୍ତାରେ ଭରିଗଲା।
ତେନୈଵ ବହୁଧା କ୍ଷିପ୍ତଂ ଧନଂ ଭୂରି ମହୀତଲେ
ସେ ନିଜେ ଭୂମିରେ ବହୁ ଧନ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଖର୍ଚ୍ଚ କଲା।
ଇତି ନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ମନସା ତେନାଜ୍ଞାତସ୍ତମନ୍ଵଗାତ୍
ମନରେ ଏହିପରି ନିଷ୍ପତି କରି, ସେ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲା।
ମଧ୍ଯେ ଜଲାଵୃତସ୍ତେନ ପ୍ରାସାଦଶ୍ଚାପି ଶାର୍ଙ୍ଗିଣଃ
ସେ ଜଳରେ ଘିରିଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଶାର୍ଙ୍ଗୀଣଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ରାଜପାଳି ତିଆରି କଲା।
ସେତୁମଧ୍ଯେ ଚକାରାସୌ ଶଙ୍କରାଯତନଂ ମହତ୍
ସେତୁର ମଧ୍ୟରେ ସେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ ଦେବଳ ତିଆରି କଲା।
ତେନାଗ୍ର୍ଯାଣି ମହାର୍ହାଣି କ୍ଷେତ୍ରାଣ୍ଯପି ଚକାର ସଃ
ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ଓ ଉତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ର ମଧ୍ୟ ତିଆରି କଲା।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଂଶ୍ଚ ସମାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ଦେଵଵ୍ରାତମୁଖାନ୍ବହୂନ୍
ସେ ବହୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ, ଦେବମଣ୍ଡଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ, ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲା।
କ୍ଵ ଚାହଂ ଵୀରଦତ୍ତାଖ୍ଯଃ କିରାତଃ କାଷ୍ଠଵିକ୍ରଯୀ
ମୁଁ କେଉଁଠି, ଭୀରଦତ୍ତ ନାମକ କିରାତ, କାଠ ବିକ୍ରି କରୁଥିବା ଜଣେ ଲୋକ?
କ୍ଵ ଵା କ୍ଷେତ୍ରାଣି କୢପ୍ତାନି ବ୍ରାହ୍ମଣାଯତନାନି ଚ
ଏହି ତିଆରି ହୋଇଥିବା କ୍ଷେତ୍ର ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବଳ କେଉଁଠି?
ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯ ତଥୈଵୈତଦ୍ଦେଵଵ୍ରାତମୁଖା ଦ୍ଵିଜାଃ
ଦେବମଣ୍ଡଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଲେ।
ଚକ୍ରୁଃ ସଂତୁଷ୍ଟମନସୋ ମହାତ୍ମାନୋ ମହୌଜସଃ
ସେମାନେ ମହାତ୍ମା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ମନରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ତତ୍ରୈଵ ଵସତିଂ ଚକ୍ରେ ମୁଦିତୋ ଭାର୍ଯଯା ସହ
ସେ ଏଠାରେ ନିଜ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ବାସ କଲା।
ନାମ ଚକ୍ରେ ପୁରସ୍ଯାସ୍ଯ ତୋଷ ଯନ୍ନଖିଲାନ୍ଦ୍ଵିଜାନ୍
ସେ ସହରକୁ 'ତୋଷ' ନାମ ଦେଲା, କାରଣ ଏହା ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲା।
ଯମସ୍ଯ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଵିଷ୍ଣୋର୍ଦୂତା ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଚାଗତାଃ
ଯମ, ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦୂତମାନେ ଏଠାରେ ଆସିଲେ।
ଅତ୍ରାନ୍ତରେ ସମାଗତ୍ଯ ନାରଦୋ ମୁନିରବ୍ରଵୀତ୍
ଏହି ମଧ୍ୟରେ ନାରଦ ଋଷି ଆସି କଥା କହିଲେ।
ଅଯଂ କିରାତଶ୍ଚୈର୍ଯେଣ ସେତୁବନ୍ଧଂ ପୁରାକରୋତ୍
ଏହି କିରାତ ପୂର୍ବେ ଚୋରି କରି ସେତୁ ତିଆରି କରିଥିଲା।
ସ ବହୁଭ୍ଯୋ ହରେଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯଂ ତେଷାଂ ଯାଵତ୍ତଥା ମୃତିଃ
ସେ ବହୁ ଲୋକଙ୍କୁ ଧନ ନେଇଥିଲା, ସେମାନଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ।