ଏତସ୍ମାଦଧିକଂ ପାପଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ତେ ଶରଣଂ ଗତେ
ଏହାଠାରୁ ବଡ଼ ପାପ ହେଉଛି, ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ଜଣେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଭରସା ଭଙ୍ଗ କରାଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଧିକଂ ପାପଂ ତସ୍ମାନ୍ନାସ୍ତ୍ଯସ୍ଯ ନିଷ୍କୃତିଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ପାପ; ତେଣୁ ଏହାର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ।
ତଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯସ୍ତେଯଦୋଷସ୍ଯ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ଏପରି ଦ୍ରବ୍ୟ ଚୋରିର ଦୋଷ ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ।
ଵିଶ୍ଵସ୍ତେ ଵାପ୍ଯଵିଶ୍ଵସ୍ତେ ନ ଦରିଦ୍ରଧନଂ ହରେତ୍
ଭରସା କିମ୍ବା ଅଭରସା ଯେଉଁ ହେଉ, ଦରିଦ୍ରଙ୍କ ଧନ ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଯୋ ହନ୍ଯାଦଵିଚାରେଣ ସୋ ଽଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଚିନ୍ତାବିନା କିଂବା ବିଚାର କରିବା ଛାଡ଼ି କିଉଁ ହତ୍ୟା କରେ, ସେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଉଥିବେ।
ସ୍ତେଯାଦଧଃକ୍ରମେଣୈଵ ଦଶୋତ୍ତରଗୁଣଂ ତ୍ଵଘମ୍
ଚୋରି କରିଲେ, ତାର ଗୁରୁତ୍ୱ ଅନୁସାରେ ଦୋଷ ଦଶଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ।
ଦଶୋତ୍ତରଗୁଣୈଃ ପାପୈର୍ଲିପ୍ଯତେ ଧନହାରକଃ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଅନ୍ୟର ଧନ ଚୋରି କରେ, ସେ ଦଶଗୁଣ ଅଧିକ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ।
ରହସ୍ଯାତିରହସ୍ଯଂ ଚ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍
ଏହା ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ଅତି ଗୁପ୍ତ ଏକ ରହସ୍ୟ, ଏହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ସର୍ଵେ ନୀରୋଗିଣୋ ଦାନ୍ତାଃ ସୁଖିନୋ ଦଯଯାଞ୍ଚିତାଃ
ସମସ୍ତେ ରୋଗମୁକ୍ତ, ନିୟମିତ, ସୁଖୀ ଏବଂ ଦୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି।
ସ୍ତୋକାସ୍ତୋକକ୍ରମେଣୈଵ ବହୁଦ୍ରଵ୍ଯମପାହରତ୍
ସେ ଅଳ୍ପ ଅଳ୍ପ କରି ଅନେକ ଧନ ନେଇଥିଲେ, ଏହିପରି ଅନୁକ୍ରମରେ।
ତଦ୍ଗୋପନଂ ନିଶାର୍ଧାଯାଂ ତସ୍ମିନ୍ଦୂରଂ ଗତେ ସତି
ସେ ଧନ ଲୁଚାଇବା କାମ ମଧ୍ୟରାତିରେ, ଦୂରକୁ ଯିବା ପରେ ହେଇଥିଲା।
ଜହାରାଵିଦିତସ୍ତେନ କାଷ୍ଠଭାରଂ ଵହନ୍ଯଯୌ
ସେ ଅନ୍ୟମାନେ ଜାଣିନଥିବା ବେଳେ, ଏକ ଲକଡ଼ିର ଭାର ଉଠାଇ ନେଇଗଲା।
ପୁନଶ୍ଚ ତତ୍ପୁରଂ ପ୍ରାଯାଦ୍ଵଜ୍ରୋ ଽପି ଧନତୃଷ୍ମଯା
ପୁଣି ଧନ ଲୋଭରେ, ବଜ୍ର ତାହା ସହରକୁ ଫେରିଗଲା।
କିରାତୋ ଽପି ଗୃହଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ବଭାଷେ ମୁଦିତଃ ପ୍ରିଯାମ୍
କିରାତ ମଧ୍ୟ ନିଜ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଆନନ୍ଦରେ ନିଜ ପ୍ରିୟା ସହ କଥା କହିଲା।
ଲବ୍ଧଂ ଧନମିଦଂ ଭୀରୁ ସମାଧତ୍ସ୍ଵ ଧନାର୍ଥିନି
ଭୟଭୀତେ, ଏହି ଧନ ମୁଁ ଆଣିଛି; ତୁମେ ଏହାକୁ ରଖ, କାରଣ ତୁମେ ଧନ ଚାହୁଁଛ।
ଚିନ୍ତଯନ୍ତୀ ତତୋ ଵାକ୍ଯମିଦଂ ସ୍ଵପତିମବ୍ରଵୀତ୍
ସେ ଏହି କଥା ଭାବି, ନିଜ ପତିଙ୍କୁ କହିଲା।
ମାଂ ଵିଲୋକ୍ଯୈଵମଚିରାଦ୍ବହୁଭାଗ୍ଯଵତୀ ଭଵେତ୍
ମତେ ଦେଖିଲେ ମାନେ, ଶୀଘ୍ର ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେବେ।
ଲକ୍ଷ୍ମୀର୍ନ ତିଷ୍ଠତି ଚିରଂ ଶାପାଦ୍ଵଲ୍ମୀକଜନ୍ମନଃ
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରହେନାହିଁ, ଏହା ଭୂମିକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଶାପ ଦ୍ୱାରା।
ଦୃଷ୍ଟପୂର୍ଵଂ ତୁ ତଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ନ କଦାଚିଦ୍ଵୃଥା ଭଵେତ୍
ଯାହା ପୂର୍ବରୁ ଦେଖାଯାଇଛି, ସେ କଥା କେବେ ବ୍ୟର୍ଥ ହୁଏନାହିଁ।
ତଦେଵ ତିଷ୍ଠତି ଚିରାଦନ୍ଯଦ୍ଗଚ୍ଛତି କାଲତଃ
ଏହି ଜିନିଷ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିଥାଏ; ଅନ୍ୟ ଜିନିଷ ସମୟ ସହିତ ଚାଲିଯାଏ।
କୁରୁଷ୍ଵୈତେନ ତସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଵାପୀକୂପାଦିକାଞ୍ଛୁଭାନ୍
ଏହି ଧନ ଦ୍ୱାରା, ତୁମେ ତାଳ, କୁଆଁ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ କାମ କର।
ବହୂଦକସମଂ ଦେଶଂ ତତ୍ର ତତ୍ର ଵ୍ଯଲୋକଯତ୍
ସେ ଏଠା ଉଠା ଅଧିକ ଜଳ ଥିବା ସ୍ଥାନ ଦେଖିଲା।
ସୁବହୁଦ୍ରଵ୍ଯସଂ ସାଧ୍ଯଂ ତଟାକଂ ଚାକ୍ଷଯୋଦକମ୍
ଏକ ତାଳାପ ଗଢିବାକୁ ବହୁ ଦ୍ରବ୍ୟ ଖର୍ଚ୍ଚ କରାଗଲା, ଏହାର ପାଣି ଅଶେଷ ରହିଲା।
ଅସଂବୂର୍ଣଂ ତୁ ତତ୍କର୍ମ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚିନ୍ତାକୁଲୋ ଽଭଵତ୍
କିନ୍ତୁ ସେ କାମ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଖି ଚିନ୍ତାରେ ଭରିଗଲା।
ତେନୈଵ ବହୁଧା କ୍ଷିପ୍ତଂ ଧନଂ ଭୂରି ମହୀତଲେ
ସେ ନିଜେ ଭୂମିରେ ବହୁ ଧନ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଖର୍ଚ୍ଚ କଲା।
ଇତି ନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ମନସା ତେନାଜ୍ଞାତସ୍ତମନ୍ଵଗାତ୍
ମନରେ ଏହିପରି ନିଷ୍ପତି କରି, ସେ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲା।
ମଧ୍ଯେ ଜଲାଵୃତସ୍ତେନ ପ୍ରାସାଦଶ୍ଚାପି ଶାର୍ଙ୍ଗିଣଃ
ସେ ଜଳରେ ଘିରିଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଶାର୍ଙ୍ଗୀଣଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ରାଜପାଳି ତିଆରି କଲା।
ସେତୁମଧ୍ଯେ ଚକାରାସୌ ଶଙ୍କରାଯତନଂ ମହତ୍
ସେତୁର ମଧ୍ୟରେ ସେ ଶଙ୍କରଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ ଦେବଳ ତିଆରି କଲା।
ତେନାଗ୍ର୍ଯାଣି ମହାର୍ହାଣି କ୍ଷେତ୍ରାଣ୍ଯପି ଚକାର ସଃ
ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମୂଲ୍ୟବାନ ଓ ଉତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ର ମଧ୍ୟ ତିଆରି କଲା।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଂଶ୍ଚ ସମାମନ୍ତ୍ର୍ଯ ଦେଵଵ୍ରାତମୁଖାନ୍ବହୂନ୍
ସେ ବହୁ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ, ଦେବମଣ୍ଡଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ, ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲା।