ଇଷ୍ଟାନି ଯେ ପ୍ରଦାସ୍ଯନ୍ତି ପୁଷ୍ଟାସ୍ତେ ଯଜ୍ଞଭାଵିତାଃ
ଯେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯଜ୍ଞରେ ପୋଷିତ ହୋଇ ସେମାନେ ସଫଳ ହେବେ।
ଦରିଦ୍ରୋ ନାରକଶ୍ଚୈଵ ଭଵେଜ୍ଜନ୍ମନି ଜନ୍ମନି
ଗରିବ ଓ ନରକରେ ପଡ଼ୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପୁନିପୁନି ଏଭଳି ଜନ୍ମ ନେଇଥାନ୍ତି।
ମହଦାଗମନେ ଚୈଵ ହନ୍ଯାନ୍ମେଧ୍ଯାନ୍ପଶୂନ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ ଆସିଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୁଦ୍ଧ ପଶୁ ମାରିପାରିବେ।
ଵିହିତାନି ତୁ କାର୍ଯାଣି ପ୍ରତିଷିଦ୍ଧାନି ଵର୍ଜଯେତ୍
ଯାହା କରିବାକୁ କହାଯାଇଛି, ସେଗୁଡ଼ିକ କରିବା ଉଚିତ; ଯାହା ନିଷିଦ୍ଧ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ମମାଯମିତି ଦେଵାନାଂ କଲହଃ ସମଜାଯତ
‘ଏହା ମୋର’ ବୋଲି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିବାଦ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ଵିଭଜ୍ଯୈକୈକଶଃ ପ୍ରଦାଦ୍ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକପିତାମହଃ
ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ପିତାମହ, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଅଲଗା ଭାଗ କରି ଦେଲେ।
କୁପିତାଭୂତ୍ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ତାମୁଵାଚ ନଯାନ୍ଵିତଃ
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା କ୍ରୋଧିତ ହେଇ, ସାଙ୍ଗୋପାଙ୍ଗ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପ୍ରାଞ୍ଜଲିଃ ପ୍ରଣତସ୍ତୁତ୍ଵା ପ୍ରସୀଦେତି ପୁନଃ ପୁନଃ
ସେ ହାତ ଯୋଡି, ବାରମ୍ବାର ନମସ୍କାର କରି, ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଲେ ଏବଂ ଦୟା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ।
ତ୍ଵଯୈତଦଖିଲଂ କର୍ମ ନିର୍ମିତଂ ସୁଶୁଭାଶୁଭମ୍
ସୁଭ ଓ ଅସୁଭ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମେ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛ।
ତ୍ଵଯୈଵ କଲ୍ପିତା ଯାଗା ମନ୍ମୁଖାତ୍ତୁ ମହାକ୍ରତୌ
ମହାଯଜ୍ଞରେ ମୋ ଦ୍ୱାରା କରାଯାଇଥିବା ଯଜ୍ଞଗୁଡିକ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ନିର୍ମାଣ କରିଛ।
ତେ ସର୍ଵେ ତାଵକାଃ ସଂତୁଭୂତାନାମପି ତୃପ୍ତଯେ
ସେଗୁଡିକ ସମସ୍ତ ତୁମର, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ପାଇଁ।
ତଦୁକ୍ତେନୈଵ ଵିଧିନା ଚକାର ଚ ମହାକ୍ରତୂନ୍
ତୁମେ ଯେପରି ନିୟମ କହିଥିଲ, ସେହିପରି ମହାଯଜ୍ଞ କରାଯାଇଥିଲା।
ତତ୍ତଦ୍ଵିଭାଗୋ ଵେଦେଷୁ ପ୍ରୋକ୍ତତ୍ଵାଦିହ ନୋଦିତଃ
ଏହାର ବିଭିନ୍ନ ବିଭାଗ ବେଦରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି, କିନ୍ତୁ ଏଠାରେ କହାଯାଇନାହିଁ।
ଆପତ୍ସୁ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵାପି ଭକ୍ଷଯେଦ୍ଗୁର୍ଵନୁଜ୍ଞଯା
ଏକାପତ୍ତି ସମୟରେ, ଗୁରୁଙ୍କର ଅନୁମତିରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟ ଖାଇପାରିବ।
ଉଦ୍ବୁଧ୍ଯସ୍ଵ ପଶୋ ତ୍ଵଂ ହି ନାଶିଵଃ ସଞ୍ଛିଵୋ ହ୍ଯସି
ଉଠ, ପଶୁ, ତୁମେ ଅଶୁଭ ନୁହେଁ; ତୁମେ ନିଜେ ଶୁଭ।
ଯତୋ ଵିଶ୍ଵାଧିକୋ ରୁଦ୍ରସ୍ତେନ ରୁଦ୍ରୋ ଽସି ଵୈ ପଶୋ
ରୁଦ୍ର ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବାରୁ, ପଶୁ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ରୁଦ୍ର।
ଆତ୍ମାର୍ଥଂ ଵା ପରାର୍ଥଂ ଵା ହତ୍ଵା ଦୋଷୈର୍ନ ଲିପ୍ଯତେ
ନିଜ ପାଇଁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ପାଇଁ ହେଉ, ହତ୍ୟା କରିଲେ ଦୋଷ ଲାଗେନାହିଁ।
ମନଃସଂକଲ୍ପସିଦ୍ଧାନାଂ ମହତାଂ ଶିଵଵର୍ଚସାମ୍
ଯେମାନେ ମନୋସଂକଳ୍ପ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଶିବଙ୍କ ଚାୟା ରହିଛି,
ଜପହୋମାର୍ଚନାଦ୍ଯୈସ୍ତୁ ତେଷାମିଷ୍ଟଂ ଚ ସିଧ୍ଯତି
ଜପ, ହୋମ, ଆର୍ଚନା ଓ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଲଭ୍ୟ ହୁଏ।
ସ୍ତେଯସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣଂ କିଂ ଵା ତନ୍ମେ ଵିସ୍ତରତୋ ଵଦ
ଚୋରିର ଲକ୍ଷଣ କଣ? ଦୟାକରି ଏହାକୁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କହ।
ଏତସ୍ମାଦଧିକଂ ପାପଂ ଵିଶ୍ଵସ୍ତେ ଶରଣଂ ଗତେ
ଏହାଠାରୁ ବଡ଼ ପାପ ହେଉଛି, ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ଜଣେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଭରସା ଭଙ୍ଗ କରାଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମହତ୍ଯାଧିକଂ ପାପଂ ତସ୍ମାନ୍ନାସ୍ତ୍ଯସ୍ଯ ନିଷ୍କୃତିଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣ ହତ୍ୟାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ପାପ; ତେଣୁ ଏହାର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ।
ତଦ୍ଦ୍ରଵ୍ଯସ୍ତେଯଦୋଷସ୍ଯ ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତଂ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ଏପରି ଦ୍ରବ୍ୟ ଚୋରିର ଦୋଷ ପାଇଁ କୌଣସି ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ନାହିଁ।
ଵିଶ୍ଵସ୍ତେ ଵାପ୍ଯଵିଶ୍ଵସ୍ତେ ନ ଦରିଦ୍ରଧନଂ ହରେତ୍
ଭରସା କିମ୍ବା ଅଭରସା ଯେଉଁ ହେଉ, ଦରିଦ୍ରଙ୍କ ଧନ ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଯୋ ହନ୍ଯାଦଵିଚାରେଣ ସୋ ଽଶ୍ଵମେଧଫଲଂ ଲଭେତ୍
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଚିନ୍ତାବିନା କିଂବା ବିଚାର କରିବା ଛାଡ଼ି କିଉଁ ହତ୍ୟା କରେ, ସେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଉଥିବେ।
ସ୍ତେଯାଦଧଃକ୍ରମେଣୈଵ ଦଶୋତ୍ତରଗୁଣଂ ତ୍ଵଘମ୍
ଚୋରି କରିଲେ, ତାର ଗୁରୁତ୍ୱ ଅନୁସାରେ ଦୋଷ ଦଶଗୁଣ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ।
ଦଶୋତ୍ତରଗୁଣୈଃ ପାପୈର୍ଲିପ୍ଯତେ ଧନହାରକଃ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଅନ୍ୟର ଧନ ଚୋରି କରେ, ସେ ଦଶଗୁଣ ଅଧିକ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ହୁଏ।
ରହସ୍ଯାତିରହସ୍ଯଂ ଚ ସର୍ଵପାପପ୍ରଣାଶନମ୍
ଏହା ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ଅତି ଗୁପ୍ତ ଏକ ରହସ୍ୟ, ଏହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ।
ସର୍ଵେ ନୀରୋଗିଣୋ ଦାନ୍ତାଃ ସୁଖିନୋ ଦଯଯାଞ୍ଚିତାଃ
ସମସ୍ତେ ରୋଗମୁକ୍ତ, ନିୟମିତ, ସୁଖୀ ଏବଂ ଦୟାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟୁଟ ରହନ୍ତି।
ସ୍ତୋକାସ୍ତୋକକ୍ରମେଣୈଵ ବହୁଦ୍ରଵ୍ଯମପାହରତ୍
ସେ ଅଳ୍ପ ଅଳ୍ପ କରି ଅନେକ ଧନ ନେଇଥିଲେ, ଏହିପରି ଅନୁକ୍ରମରେ।