ତତ୍ସମର୍ପିତମାଲ୍ଯଂ ଚ ଲବ୍ଧ୍ଵା ସଂତୁଷ୍ଟମାନସା
ସେ ଦିଆଯାଇଥିବା ମାଳା ଗ୍ରହଣ କରି, ତାଙ୍କ ମନ ଖୁସି ହେଲା।
କୁତ୍ର ଵା ଗମ୍ଯତେ ଭୀରୁ କୁତୋ ଲବ୍ଧମିଦଂ ତ୍ଵଯା
ଭୟଭୀତ ଜଣେ, କେଉଁଠି ଯାଉଛ? ଏହା କେଉଁଠୁ ପାଇଲୁ?
ଚିରେଣ ତପସା ବ୍ରହ୍ମନ୍ଦେଵ୍ଯା ଦତ୍ତଂ ପ୍ରସନ୍ନଯା
ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା ପରେ, କୃପାଳୁ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବୀ ଏହା ଦେଇଥିଲେ।
ପୃଷ୍ଟମାତ୍ରେଣ ସା ତୁଷ୍ଟା ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ମହାତ୍ମନେ
କେବଳ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାରେ, ସେ ଖୁସି ହେଇ, ସେ ମହାତ୍ମାକୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଦଧୌ ସ୍ଵଶିରସା ଭକ୍ତ୍ଯା ତାମୁଵାଚାତିର୍ଷିତଃ
ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ବହୁତ ଖୁସି ହେଇ କହିଲେ।
ଭକ୍ତିରସ୍ତୁ ପଦାଂଭୋଜେ ଦେଵ୍ଯାସ୍ତଵ ସମୁଜ୍ଜ୍ଵଲା
ତୁମର ଦେବୀଙ୍କ ପଦପଦ୍ମରେ ଭକ୍ତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରହୁ।
ସା ତଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ଯଯୌ ତୁଷ୍ଟା ଯଥାଗତମ୍
ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ଖୁସି ହେଇ, ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଚାଲିଗଲେ।
ଵିଦ୍ଯାଧରଵଧୂହସ୍ତାତ୍ପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ ଵଲ୍ଲକୀମ୍
ବିଦ୍ୟାଧର ବଧୂଙ୍କ ହାତରୁ ସେ ବାଣୀ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
କ୍ଵଚିଦ୍ଗୃହ୍ଣନ୍କ୍ଵଚିଦ୍ଗା ଯନ୍କ୍ଵଚିଦ୍ଧସନ୍
କେବେ ଧରୁଥିଲେ, କେବେ ଗାଇଥିଲେ, କେବେ ହସୁଥିଲେ।
ସ୍ଵକରସ୍ଥାଂ ତତୋ ମାଲାଂ ଶକ୍ରାଯ ପ୍ରଦଦୌ ମୁନିଃ
ତାପରେ ନିଜ ହାତରେ ଥିବା ମାଳା ଶକ୍ରଙ୍କୁ ଦେଲେ ମୁନି।
ଗଜସ୍ତୁ ତାଂ ଗୃହୀତ୍ଵାଥ ପ୍ରେଷଯାମାସ ଭୂତଲେ
ତାପରେ ହାତୀ ସେଉଁଠି ତାକୁ ଧରି ଭୂମିରେ ପଠାଇଲା।
ଉଵାଚ ନ ଧୃତା ମାଲା ଶିରସା ତୁ ମଯାର୍ପିତା
ସେ କହିଲେ, 'ମୁଁ ମାଳା ପିନ୍ଧିନଥିଲି; ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ଏହା ରଖାଯାଇଥିଲା।'
ମହାଦେଵ୍ଯା ଧୃତା ଯା ତୁ ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯୈଃ ପୂଜ୍ଯତେହି ସା
ଯେଉଁ ମାଳା ମହାଦେବୀ ପିନ୍ଧନ୍ତି ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯାହାକୁ ପୂଜନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେଇ ଅଛନ୍ତି।
ଅଶୋଭନୋ ହ୍ଯତେଜସ୍କୋ ମମ ଶାପାଦ୍ଭଵିଷ୍ଯତି
ମୋ ଶାପରେ ସେ ଅପ୍ରଭାଶାଳୀ ଓ ଆକର୍ଷଣହୀନ ହେବେ।
ତୂଷ୍ଣୀମେଵ ଯଯୌ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଭାଵିକାର୍ଯମନୁସ୍ମରନ୍
ବ୍ରହ୍ମନ୍, ସେ ଚୁପ୍ଚାପ ରହି ଭବିଷ୍ୟତ ଘଟଣା ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରି ଚାଲିଗଲେ।
ନିତ୍ଯଶ୍ରୀର୍ନିତ୍ଯପୁରୁଷଂ ଵାସୁଦେଵମଥାନ୍ଵଗାତ୍
ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଶ୍ରୀ ତାପରେ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ପୁରୁଷ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଅନୁସରିଲେ।
ଵିଷଣ୍ଣଚେତା ନିଃଶ୍ରୀକଶ୍ଚିନ୍ତଯାମାସ ଦେଵରାଟ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ନିଜ ମନରେ ଦୁଃଖିତ ଓ ଶ୍ରୀହୀନ ହୋଇ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ବୃହସ୍ପତିଂ ସମାହୂଯ ଵାକ୍ଯମେତଦୁଵାଚ ହ
ସେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଡାକି ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଦୃଶ୍ଯତେ ଽଦୃଷ୍ଟପୂର୍ଵାଣି ନିମିତ୍ତାନ୍ଯଶୁଭାନି ଚ
'ଏପରି ଅପୂର୍ବ ଓ ଅଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଉଛି।'
ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ତତୋ ଵାକ୍ଯଂ ଧର୍ମାର୍ଥସହିତଂ ଶୁଭମ୍
ତାପରେ ସେ ଧର୍ମ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଥିବା ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ପ୍ରାଯଶ୍ଚିତ୍ତୋପଭୋଗାଭ୍ଯାଂ ଵିନା ନାଶୋ ନ ଜାଯତେ
ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ କିମ୍ବା ଫଳ ଭୋଗ ବିନା ନାଶ ହୁଏ ନାହିଁ।
ତତ୍ସର୍ଵଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ତନ୍ମେ ଵିସ୍ତରତୋ ଵଦ
'ମୁଁ ସେସବୁ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ; ଦୟାକରି ମୋତେ ବିସ୍ତାରରେ କୁହ।'
କର୍ମ ପଞ୍ଚଵିଧଂ ପ୍ରାହୁର୍ଦୁଷ୍କୃତଂ ଧରଣୀପତେଃ
ଧରଣୀର ରାଜାଙ୍କ ଦୁଷ୍କର୍ମ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାରର ଥାଏ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଚତୁଷ୍ପଦୋ ଽଣ୍ଡଜାବ୍ଜାଶ୍ଚ ତିର୍ଯଚୋ ଽନସ୍ଥିକାସ୍ତଥା
ଚାରିପାଏଁ ପଶୁ, ଡିମ୍ବରୁ ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା, ଆର୍ଦ୍ରତାରୁ ହେଉଥିବା ଓ ଅସ୍ଥିବିହୀନ ପ୍ରାଣୀମାନେ।
ଦଶପଞ୍ଚତ୍ରିରେକାର୍ଧମାନୁପୂର୍ଵ୍ଯାଦିଦଂ ଭଵେତ୍
ଏହି କ୍ରମରେ ହେବ—ଦଶ, ପାଞ୍ଚ, ତିନି, ଏବଂ ଡେଢ଼।
ପିତୃମାତୃଗୁରୁସ୍ଵାମି ପୁତ୍ରାଣାଂ ଚୈଵ ନିଷ୍କୃତିଃ
ପିତା, ମାଆ, ଗୁରୁ, ସ୍ୱାମୀ ଓ ପୁଅମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ଅଛି।
ଦଶବ୍ରାହ୍ମଣଭୃତ୍ଯର୍ଥମେକଂ ହନ୍ଯାଦ୍ଦ୍ଵିଜଂ ନୃପଃ
ଦଶଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଦାସ ପାଇଁ ରାଜା ଗୋଟିଏ ଦ୍ୱିଜକୁ ମାରିପାରନ୍ତି।
ପଞ୍ଚବ୍ରହ୍ମଵିଦାମର୍ଥେ ତ୍ରୈଶ୍ଯମେକଂ ତୁ ଦଣ୍ଡଯେତ୍
ପାଞ୍ଚଜଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିଦ୍ୱାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଏକ ଭୈଷ୍ୟକୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ।
ତଥା ଶତଵିଶାମର୍ଥେ ଦ୍ଵିଜମେକଂ ତୁ ଦଣ୍ଡଯେତ୍
ଶତ ମୂଲ୍ୟ ଥିବା କଥାରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ।
ତଚ୍ଛତାର୍ଥଂ ତୁ ଵା ଵୈଶ୍ଯଂ ତଦ୍ଦଶାର୍ଦ୍ଧଂ ତୁ ଶୂଦ୍ରକମ୍
ସେଇ ଶତ ମୂଲ୍ୟ ପାଇଁ ଏକ ବୈଶ୍ୟଙ୍କୁ, ଦଶର ଅର୍ଧ ମୂଲ୍ୟ ପାଇଁ ଏକ ଶୂଦ୍ରଙ୍କୁ ଦଣ୍ଡ ଦେବା ଉଚିତ।