ଆତ୍ମୈକ୍ଯାଦ୍ଵ୍ଯକ୍ତିମାଯାତି ଚିରାନୁଷ୍ଠାନଗୌରଵାତ୍
ଆତ୍ମା ସହ ଏକତା ଦ୍ୱାରା, ଦୀର୍ଘ ସାଧନାର ଫଳରେ ସେ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଅନ୍ତି।
ପ୍ରକୃତିର୍ନାମ ସା ଖ୍ଯାତା ଦେଵାନାମିଷ୍ଟସିଦ୍ଧିଦା
ସେ ପ୍ରକୃତି ନାମରେ ପରିଚିତ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାନ୍ତି।
ଶର୍ଵସଂମୋହଜନକମଵାଙ୍ମନସଗୋଜରମ୍
ଯେଉଁ ଜିନିଷ ଶର୍ବଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରେ, ଯାହା କଥା, ମନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟର ଅପହ୍ରାୟ, ସେହି ଅତୀତ ଅଟୁଟ ଅଛି।
ଵିସୃଜ୍ଯ ପାର୍ଵତୀଂ ଶୀଘ୍ରନ୍ତଯା ରୁଦ୍ଧୋ ଽତନୋଦ୍ରତମ୍
ପାର୍ବତୀଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କରି, ସେ ନିଜ ରତିର ମୁକ୍ତିକୁ ଅଟକାଇଲେ।
ତସ୍ଯାଂ ଵୈ ଜନଯାମାସ ଶାସ୍ତାରମସୁରାର୍ଦନମ୍
ସେହି ମହିଳାରେ, ସେ ଶାସ୍ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଯିଏ ଅସୁରମାନେଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିଥିଲେ।
ଅହୋ ଵିମୋହିତୋ ଦେଵ୍ଯା ଜନଯାମାସ ଚାତ୍ମଜମ୍
ହାଁ! ଦେବୀଙ୍କ ମୋହରେ ପଡି, ସେ ନିଜ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ପାଲଯାମାସ ସଦେଵାସୁରମାନୁଷମ୍
ସେ ଦେବ, ଅସୁର ଓ ମାନବ ସହିତ ତିନି ଜଗତକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ।
ତଂ ପ୍ରମତ୍ତଂ ଵିଦିତ୍ଵାଥ ଭଵାନୀପତିଖ୍ଯଯଃ
ତାଙ୍କୁ ମଦରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଦେଖି, ଭବାନୀଙ୍କ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପତି ଜଣେ
ଉନ୍ମତ୍ତରୂପଧାରୀ ଚ ଯଯୌ ଵିଦ୍ଯାଧରାଧ୍ଵନା
ପାଗଳ ରୂପ ଧରି, ସେ ବିଦ୍ୟାଧରମାନେଙ୍କ ପଥରେ ଯାଇଲେ।
ଯଦୃଚ୍ଛଯାଗତା ତସ୍ଯ ପୁରଶ୍ଚାରୁତରାକୃତିଃ
ଏକ ଅପୂର୍ବ ରୂପର ମହିଳା ସଯ଼ଯୋଗରେ ସେଠାକୁ ଆସିଲେ।
ତତ୍ସମର୍ପିତମାଲ୍ଯଂ ଚ ଲବ୍ଧ୍ଵା ସଂତୁଷ୍ଟମାନସା
ସେ ଦିଆଯାଇଥିବା ମାଳା ଗ୍ରହଣ କରି, ତାଙ୍କ ମନ ଖୁସି ହେଲା।
କୁତ୍ର ଵା ଗମ୍ଯତେ ଭୀରୁ କୁତୋ ଲବ୍ଧମିଦଂ ତ୍ଵଯା
ଭୟଭୀତ ଜଣେ, କେଉଁଠି ଯାଉଛ? ଏହା କେଉଁଠୁ ପାଇଲୁ?
ଚିରେଣ ତପସା ବ୍ରହ୍ମନ୍ଦେଵ୍ଯା ଦତ୍ତଂ ପ୍ରସନ୍ନଯା
ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା ପରେ, କୃପାଳୁ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବୀ ଏହା ଦେଇଥିଲେ।
ପୃଷ୍ଟମାତ୍ରେଣ ସା ତୁଷ୍ଟା ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ମହାତ୍ମନେ
କେବଳ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାରେ, ସେ ଖୁସି ହେଇ, ସେ ମହାତ୍ମାକୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଦଧୌ ସ୍ଵଶିରସା ଭକ୍ତ୍ଯା ତାମୁଵାଚାତିର୍ଷିତଃ
ସେ ଭକ୍ତି ସହିତ ନିଜ ମୁଣ୍ଡରେ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ବହୁତ ଖୁସି ହେଇ କହିଲେ।
ଭକ୍ତିରସ୍ତୁ ପଦାଂଭୋଜେ ଦେଵ୍ଯାସ୍ତଵ ସମୁଜ୍ଜ୍ଵଲା
ତୁମର ଦେବୀଙ୍କ ପଦପଦ୍ମରେ ଭକ୍ତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରହୁ।
ସା ତଂ ପ୍ରଣମ୍ଯ ଶିରସା ଯଯୌ ତୁଷ୍ଟା ଯଥାଗତମ୍
ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ, ଖୁସି ହେଇ, ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଚାଲିଗଲେ।
ଵିଦ୍ଯାଧରଵଧୂହସ୍ତାତ୍ପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ ଵଲ୍ଲକୀମ୍
ବିଦ୍ୟାଧର ବଧୂଙ୍କ ହାତରୁ ସେ ବାଣୀ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
କ୍ଵଚିଦ୍ଗୃହ୍ଣନ୍କ୍ଵଚିଦ୍ଗା ଯନ୍କ୍ଵଚିଦ୍ଧସନ୍
କେବେ ଧରୁଥିଲେ, କେବେ ଗାଇଥିଲେ, କେବେ ହସୁଥିଲେ।
ସ୍ଵକରସ୍ଥାଂ ତତୋ ମାଲାଂ ଶକ୍ରାଯ ପ୍ରଦଦୌ ମୁନିଃ
ତାପରେ ନିଜ ହାତରେ ଥିବା ମାଳା ଶକ୍ରଙ୍କୁ ଦେଲେ ମୁନି।
ଗଜସ୍ତୁ ତାଂ ଗୃହୀତ୍ଵାଥ ପ୍ରେଷଯାମାସ ଭୂତଲେ
ତାପରେ ହାତୀ ସେଉଁଠି ତାକୁ ଧରି ଭୂମିରେ ପଠାଇଲା।
ଉଵାଚ ନ ଧୃତା ମାଲା ଶିରସା ତୁ ମଯାର୍ପିତା
ସେ କହିଲେ, 'ମୁଁ ମାଳା ପିନ୍ଧିନଥିଲି; ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ଏହା ରଖାଯାଇଥିଲା।'
ମହାଦେଵ୍ଯା ଧୃତା ଯା ତୁ ବ୍ରହ୍ମାଦ୍ଯୈଃ ପୂଜ୍ଯତେହି ସା
ଯେଉଁ ମାଳା ମହାଦେବୀ ପିନ୍ଧନ୍ତି ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଯାହାକୁ ପୂଜନ୍ତି, ସେଠାରେ ସେଇ ଅଛନ୍ତି।
ଅଶୋଭନୋ ହ୍ଯତେଜସ୍କୋ ମମ ଶାପାଦ୍ଭଵିଷ୍ଯତି
ମୋ ଶାପରେ ସେ ଅପ୍ରଭାଶାଳୀ ଓ ଆକର୍ଷଣହୀନ ହେବେ।
ତୂଷ୍ଣୀମେଵ ଯଯୌ ବ୍ରହ୍ମନ୍ଭାଵିକାର୍ଯମନୁସ୍ମରନ୍
ବ୍ରହ୍ମନ୍, ସେ ଚୁପ୍ଚାପ ରହି ଭବିଷ୍ୟତ ଘଟଣା ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରି ଚାଲିଗଲେ।
ନିତ୍ଯଶ୍ରୀର୍ନିତ୍ଯପୁରୁଷଂ ଵାସୁଦେଵମଥାନ୍ଵଗାତ୍
ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଶ୍ରୀ ତାପରେ ଚିରସ୍ଥାୟୀ ପୁରୁଷ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଅନୁସରିଲେ।
ଵିଷଣ୍ଣଚେତା ନିଃଶ୍ରୀକଶ୍ଚିନ୍ତଯାମାସ ଦେଵରାଟ୍
ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ନିଜ ମନରେ ଦୁଃଖିତ ଓ ଶ୍ରୀହୀନ ହୋଇ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ବୃହସ୍ପତିଂ ସମାହୂଯ ଵାକ୍ଯମେତଦୁଵାଚ ହ
ସେ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଡାକି ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଦୃଶ୍ଯତେ ଽଦୃଷ୍ଟପୂର୍ଵାଣି ନିମିତ୍ତାନ୍ଯଶୁଭାନି ଚ
'ଏପରି ଅପୂର୍ବ ଓ ଅଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଉଛି।'
ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ତତୋ ଵାକ୍ଯଂ ଧର୍ମାର୍ଥସହିତଂ ଶୁଭମ୍
ତାପରେ ସେ ଧର୍ମ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଥିବା ଉପଦେଶ ଦେଲେ।