ବ୍ରହ୍ମସାଯୁଜ୍ଯଗୋ ଭୂତ୍ଵା ଦୈଵତୈଃ ସହ ମୋଦତେ
ସେ ବ୍ରହ୍ମା ସହିତ ଏକତ୍ୱ ପାଇଁ ଦେବମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ବ୍ରହ୍ମା ଦଦୌ ଶାସ୍ତ୍ରମିଦଂ ପୁରାଣଂ ମାତରିଶ୍ଵନେ
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ପୁରାଣ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ମାତରିଶ୍ୱନଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ବୃହସ୍ପତିସ୍ତୁ ପ୍ରୋଵାଚ ସଵିତ୍ରେ ତଦନନ୍ତରମ୍
ତାପରେ ବୃହସ୍ପତି ଏହି ପୁରାଣକୁ ସବିତୃଙ୍କୁ ଶିଖାଇଥିଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚାପି ଵସିଷ୍ଠାଯ ସୋ ଽପି ସାରସ୍ଵତାଯ ଚ
ଇନ୍ଦ୍ର ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ବସିଷ୍ଠ ସାରସ୍ବତଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଶରଦ୍ଵାଂସ୍ତୁ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟାଯ ସୋଂଽତରିକ୍ଷାଯ ଦତ୍ତଵାନ୍
ଶରଦ୍ୱାନ ଏହି ପୁରାଣକୁ ତ୍ରିବିଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ତ୍ରିବିଷ୍ଟ ଅନ୍ତରିକ୍ଷଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ତ୍ରଯ୍ଯାରୁଣାଦ୍ଧନଞ୍ଜଯଃ ସ ଵୈ ପ୍ରାଦାତ୍କୃତଞ୍ଜଯେ
ତ୍ରୟ୍ୟାରୁଣଙ୍କୁ ଧନଞ୍ଜୟ ଏହି ପୁରାଣ ପାଇଥିଲେ, ସେ କୃତଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଗୌତମାଯ ଭରଦ୍ଵାଜଃ ସୋ ଽପି ନିର୍ଯ୍ଯନ୍ତରେ ପୁନଃ
ଭରଦ୍ୱାଜ ଗୌତମଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ଗୌତମ ପୁଣି ନିର୍ୟ୍ୟନ୍ତରଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ସ ଦଦୌ ସୋମଶୁଷ୍ମାଯ ସ ଚାଦାତ୍ତୃଣବିନ୍ଦଵେ
ସେ ସୋମଶୁଷ୍ମଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ସୋମଶୁଷ୍ମ ଋଣବିନ୍ଦୁଙ୍କୁ ପାଇଥିଲେ।
ଶକ୍ତେଃ ପରାଶରଶ୍ଚାପି ଗର୍ଭସ୍ଥଃ ଶ୍ରୁତଵାନିଦମ୍
ଗର୍ଭରେ ଥିବାବେଳେ ମଧ୍ୟ ପରାଶରଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଙ୍କ ଠାରୁ ଏହି କଥା ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିଥିଲା।
ଦ୍ଵୈପାଯନା ତ୍ପୁନଶ୍ଚାପି ମଯା ପ୍ରାପ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ପୁନି, ଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ଏହି ଉପଦେଶ ପାଇଥିଲି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ।
ଇତ୍ଯେଵ ଵାକ୍ଯଂ ବ୍ରହ୍ମାଦିଗୁରୁଣାଂ ସମୁଦାତ୍ଦୃତମ୍
ଏହି ଉପଦେଶ ବ୍ରହ୍ମା ଆଦି ଗୁରୁମାନେ ଦେଇଥିଲେ।
ଧନ୍ଯଂ ଯଶସ୍ଯମାଯୁଷ୍ଯଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵାର୍ଥସାଧକମ୍
ଏହା ଶୁଭ, କୀର୍ତ୍ତିଦାୟକ, ଆୟୁ ବଢାଏ, ପୁଣ୍ୟମୟ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ କରେ।
ନାଶୁଚୌ ନାପି ପାପାଯ ନାପ୍ଯସଂଵତ୍ସରୋଷିତେ
ଏହି ଉପଦେଶ ଅଶୁଚି, ପାପୀ କିମ୍ବା ଏକ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉନଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ନାହିତାଯ ପ୍ରଦାତଵ୍ଯଂ ପଵିତ୍ରମିଦମୁତ୍ତମମ୍
ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଉପଦେଶ ଭଲ ମନ୍ତି ନଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵହ୍ନିର୍ଵକ୍ତ୍ରଂ ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯୌଂ ଚ ନେତ୍ରେଦିଶଃ ଶ୍ରୋତ୍ରେ ଘ୍ରାଣମାହୁଶ୍ଚ ଵାଯୁମ୍
ଏହାର ମୁଁହ ଅଗ୍ନି, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦୁଇଟି ଚକ୍ଷୁ, ଦିଗଗୁଡ଼ିକ ଶ୍ରବଣ, ଓ ବାୟୁ ଘ୍ରାଣ ବୋଲି କହାଯାଏ।
ସର୍ଵାଣି ଦ୍ଯୌର୍ମସ୍ତକାନି ତ୍ଵଥୋ ଵୈ ଵିଦ୍ଯାଶ୍ଚୈଵୋପନିଷଦ୍ଯସ୍ଯ ପୁଚ୍ଛମ୍
ସମସ୍ତ ଦ୍ୟୁଲୋକ ଏହାର ମୁଣ୍ଡ, ବେଦ ଓ ଉପନିଷଦ ଏହାର ପୁଛ।
ଵରଂ ଵରାଣାଂ ଵରଦଂ ମହେଶ୍ଵରଂ ବ୍ରହ୍ମାଣମାଦିଂ ପ୍ରଯତୋ ନମସ୍ଯେ
ବର ଦେବା ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ମହେଶ୍ୱର, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ମୁଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ନମସ୍କାର କରେ।
ପୁଣ୍ଡ୍ରେକ୍ଷୁପାଶାଙ୍କୁଶପୁଷ୍ପବାଣହସ୍ତେ ନମସ୍ତେ ଜଗଦେକମାତଃ
ଯିଁହାଙ୍କ ହାତରେ ପଦ୍ମ, ଇଖୁଧନୁ, ପାଶ, ଅଙ୍କୁଶ ଓ ପୁଷ୍ପବାଣ ଅଛି, ସେଇ ଏକମାତ୍ର ଜଗତ୍ଜନନୀଙ୍କୁ ମୋର ନମସ୍କାର।
ଯତସ୍ତୃତୀଯୋ ଵିଦୁଷାଂ ତୃତୀଯସ୍ତୁ ପରଂ ମହଃ
ଯାହାଠାରୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତୃତୀୟ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ମହିମାକୁ ଜାଣନ୍ତି।
ସର୍ଵସିଦ୍ଧାନ୍ତସାରଜ୍ଞୋ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦରସାତ୍ମକଃ
ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦର୍ଶନର ସାର ଜାଣନ୍ତି ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାନନ୍ଦର ସ୍ୱରୂପ।
ଶୈଲାରଣ୍ଯାପଗାମୁଖ୍ଯାନ୍ସର୍ଵାଞ୍ଜନପଦାନପି
ସେ ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼, ଅରଣ୍ୟ, ନଦୀ ଓ ଜନପଦମାନେକୁ ଦେଖିଥିଲେ।
ଶିଶ୍ନୋଦରପରାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚିନ୍ତଯାମାସ ତାନ୍ପ୍ରତି
ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟସୁଖ ଓ ଭୋଜନରେ ଲିନ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ଚିନ୍ତା କଲେ।
ପ୍ରାପ୍ତମାସୀନ୍ମହାପୁଣ୍ଯଂ କାଞ୍ଚୀନଗରମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ମହାପୁଣ୍ୟମୟ କାଞ୍ଚୀ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
କାମାକ୍ଷୀଂ କରିଦୋଷଧ୍ନୀମପୂଜଯଦଥାତ୍ମଵାନ୍
ସେଠାରେ ଆତ୍ମସଂୟମୀ ଜଣେ କାମାକ୍ଷୀଙ୍କୁ, ଯିଏ ହାତୀର ଦୋଷ ଦୂର କରନ୍ତି, ପୂଜା କଲେ।
ଚିରକାଲେନ ତପସା ତୋଷିତୋ ଽଭୂଜ୍ଜନାର୍ଦନଃ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତପସ୍ୟା ପରେ ଜନାର୍ଦନ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ଶଙ୍ଖଚକ୍ରାକ୍ଷଵଲଯପୁସ୍ତକୋଜ୍ଜ୍ଵଲବାହୁକାମ୍
ଯାଙ୍କର ହାତରେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ପଦ୍ମ, କଙ୍କଣ ଓ ପୁସ୍ତକ ଅଛି, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଭୁଜା ଦୀପ୍ତିମାନ।
ପ୍ରାଦୁର୍ବଭୂଵ ପୁରତୋ ମୁନେରମିତତେଜସା
ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ ସେ ମୁନିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ଵିନଯାଵନତୋ ଭୂତ୍ଵା ସନ୍ତୁଷ୍ଟାଵ ଜଗତ୍ପତିମ୍
ବିନୟ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍ର ନାଥଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ଵରଂ ଵରଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ଭଵିତା ଭୂସୁରୋତ୍ତମଃ
ଭଲ ହେଉ, ତୁମେ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚୟନ କର; ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହେବ।
ଯଦି ତୁଷ୍ଟୋ ଽସି ଭଗଵନ୍ନିମେ ପାମରଜନ୍ତଵଃ
ପ୍ରଭୁ, ଯଦି ଆପଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ତେବେ ମୋର ଏହି ସାଧାରଣ ଲୋକମାନେ—