ଯୁଗପତ୍ସଂପ୍ରଵର୍ତ୍ତନ୍ତେ ଭୂତାନ୍ଯେଵେନ୍ଦ୍ରିଯାଣି ଚ
ଏକେ ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଭୂତ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିଯାନ୍ତି।
କୀର୍ତ୍ତ୍ଯତୋ ଵୋ ଯଥାପୂର୍ଵଂ ତଥୈଵାପ୍ଯୁପଧାର୍ଯତାମ୍
ଯେପରି ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଛି, ସେଇଭଳି ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର।
ତସ୍ମିନ୍ସତ୍ରେ ଽଵଭୃଥଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଶୁଦ୍ଧାଃ ପୁଣ୍ଯଂ ଲୋକମୃଷଯଃ ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି
ସେ ସତ୍ରରେ ଅବଭୃଥ ସ୍ନାନ କରି, ପବିତ୍ର ଋଷିମାନେ ପୁଣ୍ୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଦେହାନାଯୁଷୋଂଽତେ କୃତାର୍ଥାଃ ପୁଣ୍ଯଂ ଲୋକଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ମୋଦଧ୍ଵମେଵମ୍
ଆୟୁଷ୍ୟ ଶେଷରେ ଦେହ ଛାଡ଼ି, କାମନା ପୂରଣ କରି, ପୁଣ୍ୟ ଲୋକକୁ ପାଇ, ଏଭଳି ଆନନ୍ଦ କର।
ଜଗ୍ମୁଶ୍ଚାଵଭୃଥସ୍ନାତାଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ସର୍ଵେ ତୁ ସତ୍ରିଣଃ
ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞକାରୀମାନେ ଅବଭୃଥ ସ୍ନାନ କରି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଆଯୁଷୋଂଽତେ ତତଃ ସ୍ଵର୍ଗଂ ଗନ୍ତାରଃ ସ୍ଥ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଆୟୁଷ୍ୟ ଶେଷରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ତୁମେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯିବ।
ଅନୁଷଙ୍ଗ ଉପୋଦ୍ଧାତ ଉପସଂହାର ଏଵ ଚ
ଏଠି ସଂଯୋଗ, ଉପକ୍ରମ ଓ ଉପସଂହାର ଅଛି।
ଉଵାଚ ଭାଗଵାନ୍ସକ୍ଷାଦ୍ଵାଯୁଲୋକହିତେ ରତଃ
ବାୟୁଲୋକର ମଙ୍ଗଳରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ପୂଜ୍ୟଜନ କହିଲେ।
ତତ୍ପ୍ରସାଦଂ ଚ ସଂସିଦ୍ଧଂ ଭୂତୋତ୍ପତ୍ତିଲଯାନ୍ଵିତମ୍
ସେଇ କୃପା, ସଫଳ ହୋଇ, ଭୂତମାନଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଲୟ ସହିତ ଅନ୍ୱିତ।
ସମ୍ଯଗ୍ଵିଦିତ୍ଵା ମେଧାଵୀ ନ ମୋହମଧିଗଚ୍ଛତି
ଯିଏ ଏହାକୁ ଠିକ୍ଭଳି ବୁଝେ, ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମନୁଷ୍ୟ ମୋହରେ ପଡ଼େନାହିଁ।
ଶୃଣୁଯାଚ୍ଛ୍ରାଵଯେଦ୍ଵାପି ତଥାଧ୍ଯାପଯତେ ଽପି ଚ
ଯେଉଁଠି ଏହି କଥାକୁ କିଏ ଶୁଣେ, କିଏ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ଶୁଣାଏ, କିଏ ଏହିପରି ଶିଖାଏ—
ବ୍ରହ୍ମସାଯୁଜ୍ଯଗୋ ଭୂତ୍ଵା ବ୍ରହ୍ମଣା ସହ ମୋଦତେ
ସେ ବ୍ରହ୍ମା ସହିତ ଏକତ୍ୱ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦରେ ବ୍ରହ୍ମା ସହ ରହେ।
ପ୍ରଥଯନ୍ପୃଥିଵୀଶାନାଂ ବ୍ରହ୍ମଭୂଯାଯ ଗଚ୍ଛତି
ଯେ ପୃଥିବୀର ଶାସନ କଥାକୁ ପ୍ରଚାର କରେ, ସେ ବ୍ରହ୍ମା ସ୍ଥିତିକୁ ପାଇଁ।
କୃଷ୍ଣଦ୍ଵୈପାଯନେନୋକ୍ତଂ ପୁରାଣ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିନା
ଏହି ପୁରାଣ କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାର ଉପଦେଶକ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଛି।
ଦେଵତାନାମୃଷୀଣାଂ ଚ ଭୂରିଦ୍ରଵିମତେଜସାମ୍
ଏହି ପୁରାଣକୁ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ, ଯେମାନେ ବହୁ ଧନ ଓ ତେଜ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।
ଯଶ୍ଚେଦଂ ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ସଦା ପର୍ଵଣି ପର୍ଵଣି
ଯଦି ଜ୍ଞାନୀ ଏହି ପୁରାଣକୁ ପ୍ରତି ପର୍ବ ଦିନରେ ସଦା ପଠେଇଥାଏ—
ଯଶ୍ଚେଦଂ ଶ୍ରାଵଯେଚ୍ଛ୍ରାଦ୍ଧେ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ ପାଦମନ୍ତତଃ
ଯଦି କିଏ ଏହି ପୁରାଣକୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଏକଟି ପଦ ମାତ୍ର ପଠେଇଥାଏ—
ଯସ୍ମାତ୍ପୁରା ହ୍ଯଣନ୍ତୀଦଂ ପୁରାଣଂ ତେନ ଚୋଚ୍ଯତେ
ଏହି ପୁରାଣ ପୁରାତନ ଓ ଅନନ୍ତ ଥିବାରୁ, ଏହି ନାମରେ ପରିଚିତ।
ତଥୈଵ ତ୍ରିଷୁ ଵର୍ଣେଷୁ ଯେ ମନୁଷ୍ଯା ଅଧୀଯତେ
ତିନି ଜାତିର ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ପୁରାଣ ପଠନ୍ତି—
ଯାଵନ୍ତ୍ଯସ୍ଯ ଶରୀରେଷୁ ରୋମକୂପାନି ସର୍ଵଶଃ
ତାଙ୍କର ଦେହରେ ଯେତେ ରୋମକୂପ ଅଛି, ପ୍ରତ୍ୟେକଟିରେ—
ବ୍ରହ୍ମସାଯୁଜ୍ଯଗୋ ଭୂତ୍ଵା ଦୈଵତୈଃ ସହ ମୋଦତେ
ସେ ବ୍ରହ୍ମା ସହିତ ଏକତ୍ୱ ପାଇଁ ଦେବମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦ କରେ।
ବ୍ରହ୍ମା ଦଦୌ ଶାସ୍ତ୍ରମିଦଂ ପୁରାଣଂ ମାତରିଶ୍ଵନେ
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ପୁରାଣ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ମାତରିଶ୍ୱନଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ବୃହସ୍ପତିସ୍ତୁ ପ୍ରୋଵାଚ ସଵିତ୍ରେ ତଦନନ୍ତରମ୍
ତାପରେ ବୃହସ୍ପତି ଏହି ପୁରାଣକୁ ସବିତୃଙ୍କୁ ଶିଖାଇଥିଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚାପି ଵସିଷ୍ଠାଯ ସୋ ଽପି ସାରସ୍ଵତାଯ ଚ
ଇନ୍ଦ୍ର ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ବସିଷ୍ଠ ସାରସ୍ବତଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଶରଦ୍ଵାଂସ୍ତୁ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟାଯ ସୋଂଽତରିକ୍ଷାଯ ଦତ୍ତଵାନ୍
ଶରଦ୍ୱାନ ଏହି ପୁରାଣକୁ ତ୍ରିବିଷ୍ଟଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ତ୍ରିବିଷ୍ଟ ଅନ୍ତରିକ୍ଷଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ତ୍ରଯ୍ଯାରୁଣାଦ୍ଧନଞ୍ଜଯଃ ସ ଵୈ ପ୍ରାଦାତ୍କୃତଞ୍ଜଯେ
ତ୍ରୟ୍ୟାରୁଣଙ୍କୁ ଧନଞ୍ଜୟ ଏହି ପୁରାଣ ପାଇଥିଲେ, ସେ କୃତଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ଗୌତମାଯ ଭରଦ୍ଵାଜଃ ସୋ ଽପି ନିର୍ଯ୍ଯନ୍ତରେ ପୁନଃ
ଭରଦ୍ୱାଜ ଗୌତମଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ଗୌତମ ପୁଣି ନିର୍ୟ୍ୟନ୍ତରଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ।
ସ ଦଦୌ ସୋମଶୁଷ୍ମାଯ ସ ଚାଦାତ୍ତୃଣବିନ୍ଦଵେ
ସେ ସୋମଶୁଷ୍ମଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ସୋମଶୁଷ୍ମ ଋଣବିନ୍ଦୁଙ୍କୁ ପାଇଥିଲେ।
ଶକ୍ତେଃ ପରାଶରଶ୍ଚାପି ଗର୍ଭସ୍ଥଃ ଶ୍ରୁତଵାନିଦମ୍
ଗର୍ଭରେ ଥିବାବେଳେ ମଧ୍ୟ ପରାଶରଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଙ୍କ ଠାରୁ ଏହି କଥା ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିଥିଲା।
ଦ୍ଵୈପାଯନା ତ୍ପୁନଶ୍ଚାପି ମଯା ପ୍ରାପ୍ତଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ପୁନି, ଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କଠାରୁ ମୁଁ ଏହି ଉପଦେଶ ପାଇଥିଲି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ।