ଯଥାତ୍ରୈଵ ସଯା ଦୃଷ୍ଟଂ ସାଂନିଧ୍ଯଂ ତତ୍ର କୁର୍ଵତା
ଯେପରି ଏଠାରେ ସାନିଧ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ, ସେପରି ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଏହା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।
ଈଶ୍ଵରଃ ପରମାଣୁତ୍ଵାଦ୍ଭାଵଗ୍ରାହ୍ଯୋ ମନୀଷିଣାମ୍
ପ୍ରଭୁ, ପରମାଣୁଠାରୁ ଅଧିକ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଥିବାରୁ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ବୁଝିପାରନ୍ତି।
ଦ୍ରଷ୍ଟୃତ୍ଵମାତ୍ମସଂବନ୍ଧମଧିଷ୍ଟାତୃତ୍ଵମେଵ ଚ
ସେ ଦ୍ରଷ୍ଟା, ଆତ୍ମା ସହ ସମ୍ପୃକ୍ତ ଏବଂ ନିୟନ୍ତା।
ଵିଭୁତ୍ଵାତ୍ଖଲୁ ଯୋଗାଢ୍ଯୋ ବ୍ରହ୍ମଣୋ ଽନୁଗ୍ରହେ ରତଃ
ତାଙ୍କର ବ୍ୟାପ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ସେ ଯୋଗରେ ସମୃଦ୍ଧ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଙ୍କ କୃପାରେ ଆନନ୍ଦିତ।
ଅକ୍ଷରଂ ଧ୍ରୁଵମଵ୍ଯଗ୍ରମଷ୍ଟମଂ ତ୍ଵୌପସର୍ଗିକମ୍
ଅଷ୍ଟମ, ଯାହା ଅକ୍ଷୟ, ନିରନ୍ତର ଓ ଅଚଳ, ଏହା ଉପସର୍ଗିକ ବୋଲି ଗଣାଯାଏ।
ମାଯଯା କୃତମାଚଷ୍ଟେ ମାଯୀ ଦେଵୋ ମହେଶ୍ଵରଃ
ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଯାହା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି, ମାୟାଧୀନ ଦେବ ମହେଶ୍ୱର ତାହା କହନ୍ତି।
ଵିସ୍ତରେଣାନୁପୂର୍ଵ୍ଯା ଚ ବ୍ରୁଵତୋ ମେ ନିବୋଧତ
ମୁଁ ଯେପରି ତୁମକୁ ବିସ୍ତୃତ ଓ କ୍ରମକ୍ରମେ କହୁଛି, ଶୁଣ।
ଭୂଲୋକାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଲୋକୋ ଵୈ ଯୋଜନୈଃ ସଂପ୍ରକୀର୍ତ୍ଯତେ
ଭୂଲୋକରୁ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଦୂରତା ଯୋଜନାରେ ମାପାଯାଏ।
ଊର୍ଦ୍ଧ୍ଵ ଭାଗଵତୋ ଽଡଂ ତୁ ବ୍ରହ୍ମଲୋକାତ୍ପରଂ ସ୍ମୃତମ୍
ଉପରେ ଭାଗବତ ଲୋକ ଅଛି, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ଠାରୁ ବି ଉପରେ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ନିତ୍ଯା ହ୍ଯପରିସଂକ୍ଷାତାଃ ପରସ୍ପରଗୁଣାଶ୍ରଯାତ୍
ସେଗୁଡ଼ିକ ସଦା ଅବିନାଶୀ ଏବଂ ଅପରିମାପ୍ୟ, କାରଣ ସେମାନେ ପରସ୍ପରର ଗୁଣରେ ନିର୍ଭର କରନ୍ତି।
ଯେଭ୍ଯୋ ଽଧିକର୍ତ୍ତା ସଂଜଜ୍ଞେ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞୋ ବ୍ରହ୍ମସଂଜ୍ଞିତଃ
ସେମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ତ୍ତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ଯିଏ କ୍ଷେତ୍ରଜ୍ଞ ବୋଲି ଜଣାଶୁଣା ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମ ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଅନୁତ୍ପାଦ୍ଯଂ ପରଂ ଧାମ ପରମାଣୁ ପରେଶଯମ୍
ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧାମ ଅଜନ୍ମା, ସବୁଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାୟକ।
ପ୍ରାଦୁର୍ଭାଵସ୍ତିରୋଭାଵଃ ସ୍ଥିତିଶ୍ଚୈଵାପ୍ଯନୁଗ୍ରହଃ
ପ୍ରକାଶ, ଗୁପ୍ତି, ରକ୍ଷା ଏବଂ କୃପା—
ସତେଜା ଏଷ ତମସୋ ଯଃ ପୁରସ୍ତାତ୍ପ୍ରକାଶକଃ
ଯିଏ ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ଆରମ୍ଭରୁ ଅନ୍ଧକାରକୁ ପ୍ରକାଶିତ କରନ୍ତି।
ବୃହତ୍ତୁ ସର୍ଵତୋ ଵୃତ୍ତମୀଶ୍ଵରାତ୍ତଦ୍ଵ୍ଯଜାଯତେ
ସେଇ ବିଶାଳ, ସମସ୍ତକୁ ଆବୃତ କରୁଥିବା ମଣ୍ଡଳ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଯୋନିଂ ପ୍ରକୃତି ମାଚଷ୍ଟେ ସା ଚ ନାରାଯଣାତ୍ମିକା
ସେ ପ୍ରକୃତିକୁ ଯୋନି ବୋଲି କହନ୍ତି, ଏବଂ ସେ ନାରାୟଣ ର ସ୍ୱରୂପ।
ସନ୍ନିସର୍ଗଃ ସତତ୍ତ୍ଵାଚ୍ଚ ଲୋକଧାତୁର୍ମହାତ୍ମନଃ
ସଂଯୋଗ ଏବଂ ସତ୍ୟତ୍ୱରୁ ମହାଆତ୍ମାଙ୍କ ଏହି ବିଶ୍ୱର ଗଠନ ହୁଏ।
ତ୍ଯୋର୍ମଧ୍ଯେ ପୁରଂ ଦିଵ୍ଯଂ ମନ ମଯମନାମଯମ୍
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ନଗର ଅଛି, ଯାହା ମନରୁ ତିଆରି ଏବଂ ଦୁଃଖରହିତ।
ଶିଵଂ ନାମ ପୁରଂ ତତ୍ର ଶରଣଂ ଜନ୍ମଭୀରୁଣାମ୍
ସେଠାରେ 'ଶିବ' ନାମକ ଏକ ନଗର ଅଛି, ଯାହା ଜନ୍ମକୁ ଭୟ କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟ।
ଅଭ୍ଯନ୍ତରଂ ତୁ ଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ମହୀମଣ୍ଡଲସଂସ୍ଥିତମ୍
ଭିତରେ ଏହା ବହୁତ ବିସ୍ତୃତ, ବଡ଼ ମଣ୍ଡଳରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ।
ଶାତ କୈଂଭେନ ମହତା ପ୍ରାକାରେଣାର୍କଵର୍ଚସା
ଏହା ଶାତକୌମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ବଡ଼ ପ୍ରାକାରରେ ଘେରାଯାଇଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ।
ତପନୀଯନିଭୈଃ ଶୁଭ୍ରୈର୍ଗାଢଂ ସୁକୃତଵେଷ୍ଟନମ୍
ଶୁଧ୍ଧ, ସୁନା ଦ୍ୱାରା ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଘେରାଯାଇଛି, ଏହା ଶୁଧ୍ଧ ସୁନା ପରି ଚମକୁଛି।
ରମ୍ଯେ ପୁରଵରଶ୍ରେଷ୍ଠେ ତସ୍ମିନ୍ଵୈହାଯଭୂମିଷୁ
ସେଇ ଆନନ୍ଦମୟ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଗରରେ, ଆକାଶ ଭୂମିରେ—
ସର୍ଵକାମସମୃଦ୍ଧେଷୁ ଵନୋପଵନଶୋଭିଷୁ
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଉଥିବା, ଉଦ୍ୟାନ ଓ ବନରେ ଶୋଭିତ—
ସଂଧ୍ଯାଭ୍ରସନ୍ନିକାଶେଷୁ କୈଲାସପ୍ରତିମେଷୁ ଚ
ସଂଧ୍ୟା ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, କୈଳାସ ପରି ମହାନ—
ପ୍ରାସାଦଵରପୃଷ୍ଠେଷୁ ତେଷୁ ମୋଦନ୍ତି ସୁଵ୍ରତାଃ
ସେଠାରେ ମହଲର ଉଚ୍ଚ ଛତରେ, ନିୟମିତ ଲୋକମାନେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।
ଗୀତଵାଦିତ୍ରଘୋଷାଶ୍ଚ ସଂସ୍ରଵାଶ୍ଚ ସମନ୍ତତଃ
ଗୀତ, ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଓ ମଧୁର ସଙ୍ଗୀତର ଧ୍ୱନି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହେଉଛି।
ଏଵମାଦୀନି ଵର୍ତନ୍ତେ ତେଷାଂ ପ୍ରାସାଦମୂର୍ଦ୍ଧନି
ଏପରି ଅନେକ ଆନନ୍ଦ ଦୃଶ୍ୟ ତାଙ୍କର ରାଜପ୍ରାସାଦର ଶୀର୍ଷଭାଗରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ।
ଅନୌପମ୍ଯୈର୍ଵରୈ ରତ୍ନୈଃ ସର୍ଵତଃ ସଂଵିଭୂଷିତଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ବାଲସୁର୍ଯମଯୈଶ୍ଚାପି ସୌଵର୍ଣୈଶ୍ଚାଗ୍ନିସପ୍ରଭୈଃ
ତରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟର ପ୍ରଭା ଓ ସୁନା ର ଆଭା, ଅଗ୍ନିର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ସହିତ ଅଳଙ୍କୃତ।