ତେ ସର୍ଵ ନରକଂ ଯାନ୍ତି ନିଯତଂ ତୁ ଶ୍ଵଭୋଜନମ୍
ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଏବଂ କୁକୁରର ଖାଦ୍ୟ ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ।
କର୍ମାଣି ଯେ ତୁ କୁର୍ଵନ୍ତି ସର୍ଵେ ନିରଯଵାସିନଃ
ଯେମାନେ ଏପରି କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁ ନରକରେ ବସନ୍ତି।
ସୁଦାରୁଣସ୍ତୁ ଶୀତାତ୍ମା ତସ୍ଯାଧସ୍ତାତ୍ତପଃ ସ୍ମୃତଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଶୀତଳ ସ୍ୱଭାବର ନରକ ଅଛି; ତାହାର ତଳେ 'ତପଃ' ନାମକ ନରକ ଅଛି।
ଭୂମେରଧସ୍ତାତ୍ସପ୍ତୈଵ ନରକାଃ ପରିକୀର୍ତ୍ତିତାଃ
ପୃଥିବୀର ତଳେ ସାତଟି ନରକ ବିବର୍ଣ୍ତିତ ହୋଇଛି।
ରୌରଵଃ ପ୍ରଥମସ୍ତେଷାଂ ମହାରୌରଵ ଏଵ ଚ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ହେଉଛି 'ରୌରବ', ଦ୍ୱିତୀୟ ହେଉଛି 'ମହାରୌରବ'।
ତୃତୀଯଃ କାଲସୂତ୍ରଃ ସ୍ଯାନ୍ମହାହିର୍ଵିଵିଧଃ ସ୍ମୃତଃ
ତୃତୀୟ ହେଉଛି 'କାଳସୂତ୍ର', ଯାହା ବଡ଼ ସାପ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟେ।
ଲୋହଃ ଷଷ୍ଠଃ ସ୍ମୃତସ୍ତେଷାମଵିଧେଯସ୍ତୁ ସପ୍ତମଃ
ସଠି ନରକର ନାମ 'ଲୋହ', ସପ୍ତମ ହେଉଛି 'ଅବୀଚି'।
ସୁଦାରୁଣସ୍ତୁ ଶୀତାତ୍ମା ତ୍ସ୍ଯାଧସ୍ତାତ୍ତପୋ ଽଧମଃ
ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଶୀତଳ ସ୍ୱଭାବର ନରକ ତାହାର ତଳେ ଅଛି, ଯାହା 'ତପଃ'ର ନିମ୍ନତମ ରୂପ।
ଅପ୍ରତିଷ୍ଠେ ସ୍ଥିତିର୍ନାସ୍ତି ଭ୍ରମସ୍ତସ୍ମିନ୍ସଦା ସ୍ମୃତଃ
'ଅବୀଚି'ରେ କୌଣସି ନିଶ୍ଚିତ ସ୍ଥାନ ନାହିଁ; ସେଠାରେ ସଦା ଭ୍ରମଣ ହୋଇଥାଏ।
ତସ୍ମାତ୍ସୁଦାରୁଣୋ ଲୋହଃ କର୍ମଣାଂ ଶ୍ରଯଣାଚ୍ଚ ସଃ
ଏହିପରି କର୍ମ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦ୍ୱାରା 'ଲୋହ' ନରକ ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର।
ପୀଡାବନ୍ଧଵଧାସଂଗାଦପ୍ରତୀକାରଲକ୍ଷଣଃ
ଏଠାରେ ଅନ୍ତହୀନ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ବାନ୍ଧା ଏବଂ ହତ୍ୟା ରହିଛି; କୌଣସି ମୁକ୍ତିର ଉପାୟ ନାହିଁ।
ଦୁଃଖୋତ୍କର୍ଷସ୍ତୁ ସର୍ଵେଷୁ ହ୍ଯଧର୍ମସ୍ଯ ନିମିତ୍ତତଃ କୂଟାଗାରପ୍ର ମାଣୈଶ୍ଚ ଶରୀରୈସ୍ତତ୍ର ନାରକାଃ
ସବୁ ନରକରେ ଅଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ଏବଂ ଲୋହା ଘରରେ ନରକବାସୀଙ୍କ ଶରୀର ମାପାଯାଏ।
ଦୁଃଖପ୍ରକର୍ଷଶ୍ଚୋଗ୍ରସ୍ତୁ ତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଵୈ ସ୍ମୃତଃ
ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଃଖର ଉତ୍କଟତା ବହୁତ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଗଣାଯାଇଛି ।
ଦୁଃଖପ୍ରକର୍ଷଶ୍ଚୋଗ୍ରସ୍ତୁ ତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଵୈ ସ୍ମୃତଃ
ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଃଖର ଉତ୍କଟତା ବହୁତ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଗଣାଯାଇଛି ।
ତତ୍ରାନୁଭୂଯତେ ଦୁଃଖଂ କ୍ଷୀଣେ କର୍ମଣି ଵୈ ପୁନଃ
ସେଠାରେ କର୍ମ ଶେଷ ହେଲେ ଦୁଃଖ ପୁନି ଅନୁଭବ କରାଯାଏ ।
ଦେଵାଂଶ୍ଚ ତାରକାଶ୍ଚୈଵ ହ୍ଯୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵଂ ଚାଧଶ୍ଚ ସଂସ୍ଥିତାଃ
ଦେବତାମାନେ ଓ ତାରାମାନେ ଉପରେ ଓ ତଳେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି ।
ଉପଭୋଗାର୍ଥମୁତ୍ପତ୍ତିରୌପପତ୍ତିକକର୍ମତଃ
ଭୋଗର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ନିଜ କର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ଜନ୍ମ ହୁଏ ।
ନାରକାଂଶ୍ଚ ତଥା ଦେଵାନ୍ସର୍ଵାନ୍ପଶ୍ଯଂ ତ୍ଯଧେମୁଖାନ୍
ଏଭଳି, ନାରକୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେ, ତାଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ମୁହଁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ତସ୍ମାଦୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵମଧୋଭାଵୋ ଲୋକାଲୋକେ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ତେଣୁ, ଉପରେ ଓ ତଳେ କୌଣସି ଲୋକ କିମ୍ବା ଅଲୋକ ଅବସ୍ଥା ନାହିଁ ।
ଅଥାବ୍ରୁଵନ୍ପୁନର୍ଵାଯୁଂବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସତ୍ରିଣସ୍ତଦା
ତାପରେ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୁନି ବାୟୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ ।
ସଂସାରେ ସଂସରନ୍ତୀହ ଯାଵନ୍ତଃ ପ୍ରାଣିନଶ୍ଚ ତେ
ଏଠାରେ ଯେତେ ପ୍ରାଣୀ ସଂସାରରେ ଘୁଞ୍ଚୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ।
ଋଷୀଣାଂ ତଦ୍ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ମରୁତୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ଋଷିମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ମରୁତମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ ।
ଚକ୍ଷୁଷା ଵୈ ପ୍ରସଂଖ୍ଯାତୁମତୋ ହ୍ଯନ୍ତେ ନ ଚ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଚକ୍ଷୁରେ ଗଣନା କରାଯାଏ, ଦ୍ୱିଜମାନେ, କିନ୍ତୁ ଶେଷରେ ନୁହେଁ ।
ବ୍ରହ୍ମଣା ସଂଜ୍ଞିତଂ ଯତ୍ତୁ ସଂଖ୍ଯଯା ତନ୍ନିବୋଧତ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯାହା ସଂଖ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଏବେ ସେଥିରେ ଶୁଣ ।
ପାର୍ଥିଵାଃ କୃମଯସ୍ତାଵତ୍ସଂସେକାଦ୍ଯେଷୁ ସଂଭଵଃ
ପୃଥିବୀର କୀଟମାନେ ଯେତେ ଜଳିଆ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି ।
ଔଦକା ଜନ୍ତଵଃ ସର୍ଵେ ନିଶ୍ଚଯାତ୍ତନ୍ନିଧାର୍ଯତାମ୍
ସମସ୍ତ ଜଳଜ ପ୍ରାଣୀମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଅଛନ୍ତି, ଏହି କଥାକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ବୁଝ ।
ଵିହଙ୍ଗମାସ୍ତୁ ଵିଜ୍ଞେଯା ଲୌକିକାସ୍ତେ ଚ ସର୍ଵଶଃ
ପକ୍ଷୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଯିବା ଉଚିତ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ପକ୍ଷୀମାନେ ।
ପଶଵସ୍ତତ୍ସମା ଜ୍ଞେଯା ଲୌକିକାସ୍ତୁ ଚତୁଷ୍ପଦାଃ
ଗାଁଠି ପ୍ରାଣୀମାନେ ଏମାନଙ୍କ ସମାନ ସଂଖ୍ୟାରେ ଅଛନ୍ତି, ଚାରିପାଏ ଚଲୁଥିବା ସମସ୍ତ ଲୋକିକ ପ୍ରାଣୀମାନେ ।
ଦ୍ଵିପଦାସ୍ତତ୍ସହସ୍ରେଣ ସଂମିତା ଧାର୍ମିକାଃ ପୁନଃ
ଦ୍ୱିପଦ ପ୍ରାଣୀମାନେ ପୁନି ଧାର୍ମିକମାନେ ଥିବା ସଂଖ୍ୟାର ହଜାର ଗୁଣା ଅଛନ୍ତି ।
ଯଃ ସହସ୍ରତମୋ ଭାଗୋ ଧାର୍ମିକାଣାଂ ଭଵେଦ୍ଦିଵି
ଧାର୍ମିକମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଯେହିଁ thousand ଭାଗ ଦିବିରେ ମିଳିଥାଏ ।