ରଙ୍ଗୋପଜୀଵକୋ ଵିପ୍ରଃ ଶାକନିର୍ଗ୍ରାମଯାଜକଃ
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରଙ୍ଗ ଉପରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରେ, ଶାକ ବିକ୍ରି କରେ ଏବଂ ଗ୍ରାମ ଯଜ୍ଞ କରେ, ସେ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବ।
ସୁରାପୋ ମାସଭକ୍ଷଶ୍ଚ ତଥା ଚ ପଶୁଘାତକଃ
ଯିଏ ମଦ୍ୟ ପାନ କରେ, ମାଂସ ଖାଏ ଏବଂ ପଶୁ ହତ୍ୟା କରେ, ସେ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବ।
ପର୍ଵକାରଶ୍ଚ ମୂଚୀ ଚ ଯଶ୍ଚ ସ୍ଯାନ୍ମିତ୍ରଘାତକଃ
ଯିଏ ପର୍ବ ଦିନରେ ଅର୍ପଣ କରେ, ମୂଚି ଅଟକି ରହିଥାଏ ଏବଂ ମିତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରେ, ସେ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବ।
ଉପଵିଷ୍ଟଂ ଭୋକ୍ତୁମଥ ପଙ୍କ୍ତ୍ଯାଂ ଵୈ ଵଞ୍ଚଯନ୍ତି ଯେ
ଯିଏ ଧାଡି ହେବା ସମୟରେ ଅନ୍ୟମାନେ ଭୋଜନ କରୁଥିବାବେଳେ ଠକାଇ ଦିଅନ୍ତି, ସେ ଦୁଃଖ ଭୋଗିବ।
ମୃଷାଵାଦୀ ନରୋ ଯଶ୍ଚ ତଥା ପ୍ରାକ୍ରୋଶକୋ ଽଶୁଭଃ
ଯେ ଲୋକ ମିଥ୍ୟା କଥା କହନ୍ତି ଏବଂ ଅପମାନ କରି ଚିତ୍କାର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଶୁଭ ହୁଅନ୍ତି।
ମଧୁଗ୍ରାହାଭିହନ୍ତାରୋ ଯାନ୍ତି ଵୈତଗ୍ଣୀଂ ନରାଃ
ଯେମାନେ ମଧୁମକୁ ଏବଂ ମଧୁ ଚାଟି ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବୈତରଣୀ ନଦୀକୁ ଯାଆନ୍ତି।
କ୍ରୋଧନା ଦୁଃଖଦା ଯେ ଚ କୁହକାଃ କୃଷ୍ଣଗାମିନଃ
ଯେମାନେ କ୍ରୋଧିତ, ଅନ୍ୟମାନେ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଚତୁର୍ତ୍ଥ ଲୋକ ଠକେଇ କରନ୍ତି ଏବଂ ଅନ୍ଧାରା ରାସ୍ତାରେ ଚାଲନ୍ତି—
କର୍ତ୍ତନଷୁ ଵିକୃତ୍ଯନ୍ତ ମୃଗଵ୍ଯାଧଃ ସୁଦାରୁଣୈଃ
ଯେ ମୃଗ ଶିକାର କରି ନିର୍ଦୟ ଭାବରେ ମାରନ୍ତି, ସେମାନେ କଟିବା ସ୍ଥାନରେ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୋଗ କରନ୍ତି।
ଭକ୍ଷ୍ଯନ୍ତେ ଶ୍ଯାମଶବଲୈରଯସ୍ତୁଡଶ୍ଵ ଵାଯସୈଃ
ସେମାନେ କଳା ଏବଂ ଚିହ୍ନା ଲୋହା ଚୁଅ ଥିବା କାଉଁ ଓ କୁକୁର ଦ୍ୱାରା ଖାଇଯାଆନ୍ତି।
ସ୍କନ୍ଦନ୍ତେ ଯେ ଦିଵାସ୍ଵପ୍ନେ ଵ୍ରତିନୋ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ
ଯେମାନେ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା ବେଳେ କିମ୍ବା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ହେବା ସମୟରେ ଦିନରେ କିମ୍ବା ସ୍ୱପ୍ନରେ ଶୁକ୍ର ସ୍ରାବ କରନ୍ତି—
ତେ ସର୍ଵ ନରକଂ ଯାନ୍ତି ନିଯତଂ ତୁ ଶ୍ଵଭୋଜନମ୍
ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ନରକକୁ ଯାଆନ୍ତି, ଏବଂ କୁକୁରର ଖାଦ୍ୟ ହେବାକୁ ପଡ଼ିବ।
କର୍ମାଣି ଯେ ତୁ କୁର୍ଵନ୍ତି ସର୍ଵେ ନିରଯଵାସିନଃ
ଯେମାନେ ଏପରି କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁ ନରକରେ ବସନ୍ତି।
ସୁଦାରୁଣସ୍ତୁ ଶୀତାତ୍ମା ତସ୍ଯାଧସ୍ତାତ୍ତପଃ ସ୍ମୃତଃ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଶୀତଳ ସ୍ୱଭାବର ନରକ ଅଛି; ତାହାର ତଳେ 'ତପଃ' ନାମକ ନରକ ଅଛି।
ଭୂମେରଧସ୍ତାତ୍ସପ୍ତୈଵ ନରକାଃ ପରିକୀର୍ତ୍ତିତାଃ
ପୃଥିବୀର ତଳେ ସାତଟି ନରକ ବିବର୍ଣ୍ତିତ ହୋଇଛି।
ରୌରଵଃ ପ୍ରଥମସ୍ତେଷାଂ ମହାରୌରଵ ଏଵ ଚ
ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ହେଉଛି 'ରୌରବ', ଦ୍ୱିତୀୟ ହେଉଛି 'ମହାରୌରବ'।
ତୃତୀଯଃ କାଲସୂତ୍ରଃ ସ୍ଯାନ୍ମହାହିର୍ଵିଵିଧଃ ସ୍ମୃତଃ
ତୃତୀୟ ହେଉଛି 'କାଳସୂତ୍ର', ଯାହା ବଡ଼ ସାପ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟେ।
ଲୋହଃ ଷଷ୍ଠଃ ସ୍ମୃତସ୍ତେଷାମଵିଧେଯସ୍ତୁ ସପ୍ତମଃ
ସଠି ନରକର ନାମ 'ଲୋହ', ସପ୍ତମ ହେଉଛି 'ଅବୀଚି'।
ସୁଦାରୁଣସ୍ତୁ ଶୀତାତ୍ମା ତ୍ସ୍ଯାଧସ୍ତାତ୍ତପୋ ଽଧମଃ
ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଶୀତଳ ସ୍ୱଭାବର ନରକ ତାହାର ତଳେ ଅଛି, ଯାହା 'ତପଃ'ର ନିମ୍ନତମ ରୂପ।
ଅପ୍ରତିଷ୍ଠେ ସ୍ଥିତିର୍ନାସ୍ତି ଭ୍ରମସ୍ତସ୍ମିନ୍ସଦା ସ୍ମୃତଃ
'ଅବୀଚି'ରେ କୌଣସି ନିଶ୍ଚିତ ସ୍ଥାନ ନାହିଁ; ସେଠାରେ ସଦା ଭ୍ରମଣ ହୋଇଥାଏ।
ତସ୍ମାତ୍ସୁଦାରୁଣୋ ଲୋହଃ କର୍ମଣାଂ ଶ୍ରଯଣାଚ୍ଚ ସଃ
ଏହିପରି କର୍ମ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦ୍ୱାରା 'ଲୋହ' ନରକ ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର।
ପୀଡାବନ୍ଧଵଧାସଂଗାଦପ୍ରତୀକାରଲକ୍ଷଣଃ
ଏଠାରେ ଅନ୍ତହୀନ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ବାନ୍ଧା ଏବଂ ହତ୍ୟା ରହିଛି; କୌଣସି ମୁକ୍ତିର ଉପାୟ ନାହିଁ।
ଦୁଃଖୋତ୍କର୍ଷସ୍ତୁ ସର୍ଵେଷୁ ହ୍ଯଧର୍ମସ୍ଯ ନିମିତ୍ତତଃ କୂଟାଗାରପ୍ର ମାଣୈଶ୍ଚ ଶରୀରୈସ୍ତତ୍ର ନାରକାଃ
ସବୁ ନରକରେ ଅଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସବୁଠାରୁ ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ; ଏବଂ ଲୋହା ଘରରେ ନରକବାସୀଙ୍କ ଶରୀର ମାପାଯାଏ।
ଦୁଃଖପ୍ରକର୍ଷଶ୍ଚୋଗ୍ରସ୍ତୁ ତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଵୈ ସ୍ମୃତଃ
ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଃଖର ଉତ୍କଟତା ବହୁତ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଗଣାଯାଇଛି ।
ଦୁଃଖପ୍ରକର୍ଷଶ୍ଚୋଗ୍ରସ୍ତୁ ତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଵୈ ସ୍ମୃତଃ
ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଃଖର ଉତ୍କଟତା ବହୁତ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଗଣାଯାଇଛି ।
ତତ୍ରାନୁଭୂଯତେ ଦୁଃଖଂ କ୍ଷୀଣେ କର୍ମଣି ଵୈ ପୁନଃ
ସେଠାରେ କର୍ମ ଶେଷ ହେଲେ ଦୁଃଖ ପୁନି ଅନୁଭବ କରାଯାଏ ।
ଦେଵାଂଶ୍ଚ ତାରକାଶ୍ଚୈଵ ହ୍ଯୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵଂ ଚାଧଶ୍ଚ ସଂସ୍ଥିତାଃ
ଦେବତାମାନେ ଓ ତାରାମାନେ ଉପରେ ଓ ତଳେ ଅବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି ।
ଉପଭୋଗାର୍ଥମୁତ୍ପତ୍ତିରୌପପତ୍ତିକକର୍ମତଃ
ଭୋଗର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ନିଜ କର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ଜନ୍ମ ହୁଏ ।
ନାରକାଂଶ୍ଚ ତଥା ଦେଵାନ୍ସର୍ଵାନ୍ପଶ୍ଯଂ ତ୍ଯଧେମୁଖାନ୍
ଏଭଳି, ନାରକୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଓ ଦେବତାମାନେ, ତାଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ମୁହଁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।
ତସ୍ମାଦୂର୍ଦ୍ଧ୍ଵମଧୋଭାଵୋ ଲୋକାଲୋକେ ନ ଵିଦ୍ଯତେ
ତେଣୁ, ଉପରେ ଓ ତଳେ କୌଣସି ଲୋକ କିମ୍ବା ଅଲୋକ ଅବସ୍ଥା ନାହିଁ ।
ଅଥାବ୍ରୁଵନ୍ପୁନର୍ଵାଯୁଂବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ସତ୍ରିଣସ୍ତଦା
ତାପରେ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପୁନି ବାୟୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ ।