ନମୋ ରଜସ୍ତମଃସତ୍ତ୍ଵତ୍ରିରୂପାଯ ସ୍ଵଯଂଭୁଵେ
ରଜ, ତମ, ସତ୍ତ୍ୱ ତିନି ରୂପରେ ଜଣା ନିଜରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ସ୍ୱୟଂଭୁଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଅଜେନ ଵିଶ୍ଵରୂପେଣ ନିର୍ଗୁଣେନ ଗୁଣାତ୍ମନା
ଅଜନ୍ମା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରୂପ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଗୁଣ ଉପରେ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଗୁଣର ମୂଳ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ହୋଇଥିବାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ପ୍ରଭୁଂଭୂତଭଵିଷ୍ଯସ୍ଯ ସାମ୍ପ୍ରତସ୍ଯ ଚ ସତ୍ପତିମ୍
ଯେ ପ୍ରଭୁ ପୂର୍ବ, ଭବିଷ୍ୟତ୍ ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନର ନାଥ ଏବଂ ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକ, ସେଉଁଠି ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ।
ଐଶ୍ଵର୍ଯ୍ଯଂ ଚୈଵ ଧର୍ମଶ୍ଚ ସଦ୍ଭିଃ ସେଵ୍ଯଂ ଚତୁଷ୍ଟଯମ୍
ଏଇଶ୍ୱର୍ୟ, ଧର୍ମ ଏବଂ ଚାରି ପ୍ରକାରର ଉତ୍ତମ ଗୁଣ, ଏହି ସବୁକୁ ସଦ୍ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ସେବନ କରିବା ଉଚିତ।
ଅଵିଂଶକଃ ପୁନସ୍ତାନ୍ଵୈ କ୍ରିଯାଭାଵାର୍ଥମୀଶ୍ଵରଃ
ପ୍ରଭୁ କ୍ରିୟାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପୁନଃ ଏହି ଉନିଶଟି ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ।
ଅସୃଜତ୍ସର୍ଵଭୂତାନି ସ୍ଥାଵରାଣି ଚରାଣି ଚ
ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ଅଚଳ ଓ ଚଳନଶୀଳ, ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ।
ପୁରାଣାଖ୍ଯାନଜିଜ୍ଞାସୁର୍ଗଚ୍ଛାମି ଶରଣଂ ଵିଭୁମ୍
ପୁରାତନ କଥା ଜାଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ମୁଁ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶରଣ ନେଉଛି।
ପ୍ରଶଶଂସ ସ ଭଗଵାନ୍ ଵସିଷ୍ଠାଯ ପ୍ରଜାପତିଃ
ସେ ପୁଣ୍ୟବାନ୍ ମହାପ୍ରଭୁ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ।
ପୌତ୍ରମଧ୍ଯାପଯାମାସ ଶକ୍ତେଃ ପୁତ୍ରଂ ପରାଶରମ୍
ସେ ଶକ୍ତିଙ୍କ ପୁତ୍ର ପରାଶରଙ୍କୁ, ନିଜ ପୌତ୍ରକୁ, ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ।
ତମଧ୍ଯାପିତଵାନ୍ଦିଵ୍ଯଂ ପୁରାଣଂ ଵେଦସଂମିତମ୍
ସେ ପରାଶରଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ପୁରାଣ, ଯାହା ବେଦ ସମାନ, ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ।
ଦ୍ଵୈପାଯନାଯ ପ୍ରଦଦୌ ପରଂ ବ୍ରହ୍ମ ସନାତନମ୍
ସେ ଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଏବଂ ଶାଶ୍ୱତ ବ୍ରହ୍ମ ଦେଇଥିଲେ।
ଲୋକତତ୍ତ୍ଵଵିଧାନାର୍ଥଂ ପଞ୍ଚଭ୍ଯଃ ପରମାଦ୍ଭୁତମ୍
ଲୋକର ସତ୍ତ୍ୱ ନିୟମ ନିମିତ୍ତରେ, ସେ ପାଞ୍ଚଜନକୁ ସବୁଠୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଜନକ ଦେଇଥିଲେ।
ଜୈମିନିଞ୍ଚ ସୁମନ୍ତୁଂ ଚ ଵୈଶଂପାଯନମେଵଚ
ଯୈମିନି, ସୁମନ୍ତୁ ଏବଂ ଭାଇଶମ୍ପାୟନଙ୍କୁ।
ସୂତମଦ୍ଭୁତଵୃତ୍ତାନ୍ତଂ ଵିନୀତଂ ଧାର୍ମିକଂ ଶ୍ରୁଚିମ୍
ସୂତଙ୍କୁ, ଯିଏ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ନମ୍ର, ଧାର୍ମିକ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ଆଚରଣର।
ଋଷିଣା ଚ ତ୍ଵଯା ପୃଷ୍ଟଃ କୃତପ୍ରଜ୍ଞଃ ସୁଧାର୍ମିକଃ
ଏବଂ ତୁମେ, ଋଷି, ଯିଏ ଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧାର୍ମିକ, ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ।
ଭକ୍ତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁକ୍ତଃ କୃତ୍ଵା ଚାପି ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭକ୍ତି ସହିତ, ପ୍ରଦକ୍ଷିଣ କରି, ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲେ।
ସତ୍ରେ ସଵିତତେ ଯତ୍ର ଯଜମାନାନୃଷୀଞ୍ଶୁଚୀନ୍
ସବିତା ସହିତ ଯଜ୍ଞରେ, ଯେଉଁଠି ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଏବଂ ଋଷିମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ଥିଲେ।
ଵିଧାନତୋ ଯଥାଶାସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରଜ୍ଞଯାତିଜଗାମ ହ
ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ, ବଡ଼ ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଆଗେ ବଢିଥିଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପରମସଂହୃଷ୍ଟାଃ ପ୍ରୀତାଃ ସୁମନସସ୍ତଥା
ଏହା ଦେଖି ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଏବଂ ହୃଦୟରେ ପ୍ରମୋଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଅଭିଵାଦ୍ଯ ମୁନୀନ୍ସର୍ଵାନ୍ ରାଜାଜ୍ଞାମଭିଗମ୍ଯ ଚ
ସେ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଖକୁ ଗଲେ।
ସଦସ୍ଯାନୁମତେ ରମ୍ଯେ ସ୍ଵାସ୍ତୀର୍ଣେ ସମୁପାଵିଶତ୍
ସଭାସଦସ୍ୟମାନଙ୍କର ସମ୍ମତିରେ, ସେ ସୁନ୍ଦର ଭଲଭାବେ ପିଛାଉଥିବା ଆସନରେ ବସିଲେ।
ମୁଦାନ୍ଵିତା ଯଥାନ୍ଯାଯଂ ଵିନଯସ୍ଥାଃ ସମାହିତାଃ
ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯଥାଯଥ ଭାବେ ନମ୍ର ଏବଂ ଧ୍ୟାନରେ ଏକାଗ୍ର ହେଇ ରହିଲେ।
ପରମପ୍ରୀତିସଂଯୁକ୍ତା ଇତ୍ଯୂଚୁଃ ସୂତନନ୍ଦନମ୍
ସେମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପ୍ରେମରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ସୂତପୁତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପଶ୍ଯାମ ଧୀମନ୍ନତ୍ରସ୍ଥାଃ ସୁବ୍ରତଂ ମୁନିସତ୍ତମମ୍
‘ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଆମେ ଏଠାରେ ସେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ମୁନିଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।’
ଭଵାଂସ୍ତସ୍ଯ ମୁନେଃ ସୂତ ଵ୍ଯାସସ୍ଯାପି ମହାତ୍ମନଃ
ହେ ସୂତ, ଆପଣ ସେଇ ମୁନିଙ୍କ ଓ ମହାତ୍ମା ବ୍ୟାସଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିଶୀଳ।
କୃତବୁଦ୍ଧିଶ୍ଚ ତେ ତତ୍ତ୍ଵମନୁଗ୍ରାହ୍ଯତଯା ପ୍ରଭୋ
ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ମନ ଦୟାବଶତଃ ସତ୍ୟ ଉପଦେଶ ଦେବାକୁ ଦୃଢ଼ ହୋଇଛି।
ପୃଚ୍ଚତାଂ ନଃ ସଦା ପ୍ରାଜ୍ଞ ସର୍ଵମାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ହେ ପ୍ରାଜ୍ଞ, ଆମେ ଯେତେବେଳେ ପଚାରିବା, ଆପଣ ସମସ୍ତ କଥା କହିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।
ଶ୍ରୋତୁଂ ଧର୍ମାର୍ଥଯୁକ୍ତାଂ ତୁ ଏତଵ୍ଦ୍ଯାସାଚ୍ଛ୍ରୁତଂ ତ୍ଵଯା
ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ ଆପଣ ବ୍ୟାସଙ୍କଠାରୁ ଯାହା ଶୁଣିଛନ୍ତି, ଧର୍ମ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେଥିରେ ଆମେ ଶୁଣିବାକୁ।
ଉଵାଚ ପରମାପ୍ରାକ୍ଜ୍ଞୋ ଵିନୀତୋତ୍ତର ମୁତ୍ତମମ୍
ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ନମ୍ର ଭାବରେ ଉତ୍ତମ ଉପଦେଶ କହିଲେ।
ଯସ୍ମାଚ୍ଛୁଶୂଷଣାର୍ଥଂ ଚ ତତ୍ସତ୍ଯମିତି ନିଶ୍ଚଯଃ
ତୁମେ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ, ଏହା ନିଶ୍ଚୟ ଭାବେ ସତ୍ୟ ଓ ନିଶ୍ଚିତ।