ଏକ ଦିନ, ଏକ ଶିଶୁ କାନ୍ଦୁଥିଲା। ତାହାକୁ ଦେଖି, ଏକ ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷ ତାକୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ କହିଲେ, “ତୁମେ କାନ୍ଦିବା ନାହିଁ।” ପରେ ତାକୁ କହାଗଲା, “ତୁମେ ମହାଦେବ ଭାବରେ ପରିଚିତ ଅଛ।”, ଏହି ଶୁଣି ଶିଶୁ ଶାନ୍ତ ହେଇଗଲା। ଏହାପରେ ସେ କହିଲେ, “ଏହି ସ୍ଥାନଗୁଡିକର ନାମ କହ।” ସମ୍ବିଧାନ ହେଲା: ସୂର୍ଯ୍ୟ, ପାଣି, ଭୂମି, ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ଏବଂ ଆକାଶ। ଏହି ସବୁ ମଧ୍ୟରୁ ଏକାଏକି ବିଶେଷ ଭାବରେ ଉପାସନା, ସମ୍ମାନ ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାବାନ୍ତି ହେଇ ନମନ କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବରୁ ଯେ ନାମ ଦିଆଯାଇଛି, ତାହା ହେଉଛି “ରୁଦ୍ର”। ଏହି କଥା କହିବା ପରେ, ତାଙ୍କର ତେଜ ଚକ୍ଷୁର ରୂପରେ ଦେଖାଦେଇଲା, ଯାହା ଚମକୁଥିଲା। ଏହିଠାରେ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି—ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତ ହେବାବେଳେ ତାହାକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ତେଣୁ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଚାହୁଁଥିବା ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ରହିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିବାରୁ ବଞ୍ଚିବା ଉଚିତ। ଦୁଇ ଦିନିଶା ଉପବେଳେ ବସି ଏକ ଦ୍ୱିଜ, ସାମ, ଋଗ୍ ଓ ଯଜୁର୍ବେଦ ପାଠ କରିଥିବା ଚିତ୍ର ଦିଆଯାଇଛି। ଦିନ ମଧ୍ୟାନ୍ନ ସାମ ପାଠ ସମୟରେ, ରୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। କେବେ ବି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରତିରୋଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ଆଉଥରେ ନୀଳଲୋହିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲେ, “ପାଣି ତୁମେ ଦ୍ୱିତୀୟ ରୂପ, ଏହି ନାମରେ ପରିଚିତ।” ସେ ତାହାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଏହି କାରଣରେ ସେ “ପାଣିର ଭବ” ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି। ଜୀବଗୁଡିକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବା ଓ ତାପରେ ଶୀତଳତା ଦେଇବାରୁ, ସେ ଭବ ଭାବରେ ପରିଚିତ। ପାଣିରେ କେବେ ବି ଥୁ, ସ୍ନାନ କିମ୍ବା ଯୌନ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ସାଧୁମାନେ ଶୁଭ୍ର ଓ ଅଶୁଭ୍ର ପାଣିକୁ ତାଙ୍କର ଶରୀର ଭାବେ ମନେ କରନ୍ତି। ସମୁଦ୍ର ପାଣିର ଗର୍ଭ, ଏହି କାରଣରେ ସମସ୍ତ ପାଣି ସମୁଦ୍ରକୁ ଚାହିଁଥିବା। ଏହିଠି ଅବରୋଧ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ସମସ୍ତ ପାଣି ସମୁଦ୍ରକୁ ଅନୁକୁଳ କରନ୍ତି। ପୁନଃ ବ୍ରହ୍ମା ନୀଳଲୋହିତ ଶିଶୁଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଭୂମି ତୁମେ ତୃତୀୟ ରୂପ, ଏହି ନାମରେ ପରିଚିତ।” ସେ ଭୂମିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଏହି କାରଣରେ ସେ “ଶର୍ବ” ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି। ଭୂମିର ଛାୟା, ପଥ ଓ ନିଜ ଛାୟାରେ କେବେ ବି ପ୍ରକୃତ ଦୂର୍ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେଉଁ ଜଣେ ଏହିପରି ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ଶର୍ବ ତାଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତି ନାହିଁ। ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, “ତୁମେ ଚତୁର୍ଥ ନାମ ହେଉଛ ‘ଈଶାନ’।” ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶରୀର ଭିତରେ ଥିବା ଉପାଦାନ ପାଞ୍ଚ ଭାଗରେ ପରିଣତ ହେଲା, ଯାହାକୁ ପ୍ରାଣ ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ। ଏହି କାରଣରେ, ବାୟୁ ଦେବତାଙ୍କୁ କେବେ ବି ଉପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହିପରି ଆଚରଣ କଲେ, ମହେଶାନ ଦେବତା କ୍ଷତି କରନ୍ତି ନାହିଁ। ପାଞ୍ଚମ ନାମ ହେଉଛି “ପଶୁପତି”। ଏହି କଥା କହିବା ପରେ, ଶରୀର ଭିତରେ ଥିବା ଉପାଦାନ ଅଗ୍ନିରେ ପରିଣତ ହେଲା, ଯାହାକୁ ଉଷ୍ମା ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ। ଅଗ୍ନି ପଶୁ ଭାବରେ ହୋଇଥିବାରୁ ଏବଂ ପଶୁଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିବାରୁ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ ଯାହାକୁ ଜଳାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଓ ପାଦକୁ ଦାଗିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହିପରି ଆଚରଣ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ପଶୁପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କ୍ଷତି ହେଉନାହିଁ। ଛଠ ନାମ ହେଉଛି “ଭୀମ”, ମହାପ୍ରଭୁ। ଏହି କଥା କହିବା ପରେ, ଶରୀର ଭିତରେ ଥିବା ଉପାଦାନ ଗୁହା ଭାବରେ ପରିଣତ ହେଲା। ଦେବତା ଆକାଶରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ, ଏହି କାରଣରେ ସେ କେବେ ବି କ୍ଷୁଦ୍ର ନୁହେଁ। ଏଠାରେ ଯୌନ କ୍ରିୟା କିମ୍ବା ଅବଶିଷ୍ଟ ଫେଙ୍ଗିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୁନଃ କହିଲେ, “ଏକ ଦ୍ୱିଜ ଯେ ଦୀକ୍ଷା ନେଇଛି, ସେ ଏହି ନାମର ଉପାଦାନ ଭାବରେ ପରିଣତ ହେଉଛି।” ଏଭଳି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉପଦେଶ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କ ରୂପ, ନାମ ଓ ଆଚରଣ ଉପରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଆଦର ରଖିବାର ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି।