ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ରୁଦ୍ର ତାଙ୍କର ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତିରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦେବତାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇନଥିଲେ, ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ମହାତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପଦେଶ ମିଳେ: ଅସ୍ଥିର କିମ୍ବା ଅତିରିକ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତ, ସେମାନେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ସମୟରେ ରୁଦ୍ର କହିଲେ, “ମୁଁ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରିବି; ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅ। ମୁଁ ଏଠାରେ ରହିବି, ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କର, ହେ ପ୍ରଭୁ।” ତାଙ୍କ ନିଜ ଅନ୍ତଃକରଣରୁ ହଜାର ହଜାର ରୁଦ୍ର ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ରୁଦ୍ରମାନେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶରେ ବିଶିଷ୍ଟ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଦଳ ସହିତ ସେମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିବେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ପୂଜିତ ହୋଇ, ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ଅନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଠାରେ ରହିବେ। ତାପରେ ପ୍ରଜାପତି ଭୀମଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଯେତେବେଳେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ବୁଝିପାରିଲେ, ସେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ସୃଷ୍ଟି ହେଲା। ସେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଉପରକୁ ଧାରଣ କରି ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଳୟ ହେଲା ନାହିଁ। ଏଠିରେ ଜ୍ଞାନ, ତପସ୍ୟା, ସତ୍ୟ, ଶାସନ ଓ ଧର୍ମ ସମ୍ମିଳିତ ହେଲା। ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଋଷି ଓ ଅସୁରମାନେ ଏକଠା ହେଲେ। ସେ ଶାସନରେ ଦେବତାମାନେଠାରୁ ଏବଂ ଶକ୍ତିରେ ମହାସୁରମାନେଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଆକାଶ ସୃଷ୍ଟି କରି, ତାପରେ ସୃଷ୍ଟି କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବିରତ ହେଲେ। ଏବେ ମହାଦେବ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଓ ସିଦ୍ଧ ଋଷିମାନେ ସମ୍ପର୍କରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଆସେ। ପୂର୍ବ କଲ୍ପ ଓ ଏହି କଲ୍ପରେ ତାଙ୍କ ନାମ ଓ ରୂପ ବିଷୟରେ ଏଠି ଖୁଲାସା କରାଯିବ। ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗରୁ ଏକ ଗୋଡ଼ିଏ ଶିଶୁ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ, ଯାହା ଗାଢ଼ ଲାଲ ଓ ନୀଳ ରଙ୍ଗରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ସେ ଶିଶୁ ହଠାତ୍ କାନ୍ଦୁଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ ନାମ ଦେବାକୁ କହିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ପଚାରିଲେ, “ହେ ଶିଶୁ, କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛ?” ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମ ନାମ ଭବ ହେବ।” କିନ୍ତୁ ଶିଶୁ ଆଉଥରେ କାନ୍ଦିଲେ। ସେ ତୃତୀୟ ନାମ ଚାହିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ପୁଣି ପଚାରିଲେ, “କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛ?” ସେ କହିଲେ, “ତୁମ ନାମ ଇଶାନ ହେବ।” କିନ୍ତୁ ଶିଶୁ ପୁଣି କାନ୍ଦିଲେ। ସେ ପଞ୍ଚମ ନାମ ଚାହିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ପୁଣି ପଚାରିଲେ, “କାହିଁକି କାନ୍ଦୁଛ?” ସେ କହିଲେ, “ତୁମ ନାମ ଭୀମ ହେବ।” ଶିଶୁ ପୁଣି କାନ୍ଦିଲେ। ସେ ସପ୍ତମ ନାମ ଚାହିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଶିଶୁକୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ, “କାନ୍ଦନି।” ଏବେ ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, “ତୁମ ନାମ ମହାଦେବ।” ଏହା ଶୁଣି, ଶିଶୁ କାନ୍ଦିବା ବନ୍ଦ କଲେ। ଏହା ପରେ, ଶିଶୁ କହିଲେ, “ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକର ସ୍ଥାନ ଦର୍ଶାଅ।” ବ୍ରହ୍ମା ଉତ୍ତର ଦେଲେ—ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଜଳ, ପୃଥିବୀ, ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି ଓ ଆକାଶ—ଏହି ସମସ୍ତ ଉପାଧାନରେ ତାଙ୍କର ଅବସ୍ଥିତି ଅଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ଉପାଧାନରେ ଆଦର ସହିତ ପୂଜା, ସମ୍ମାନ ଓ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ, “ପୂର୍ବରୁ ଯାହା କହିଥିଲି, ସେହି 'ରୁଦ୍ର' ନାମ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ।” ଏହା କହାଯିବା ସହିତ, ତାଙ୍କର ତେଜ ଚକ୍ଷୁରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲା। ଏହି ତେଜ ଦେଖିବାକୁ, ଉଦୟ କିମ୍ବା ଅସ୍ତମାନ ସମୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେଉଁମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ପବିତ୍ର ରହିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଏହି ସମୟରେ ନ ଦେଖନ୍ତୁ। ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ ବସି, ସାମ, ଋକ୍ ଓ ଯଜୁର୍ବେଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ।