ଏହି ଦିବ୍ୟ ଗାଥାରେ, ଏକ ଦିନ ବିଶ୍ୱକର୍ତ୍ତା ତାଙ୍କର ଦୃଢ଼ ଦମ୍ପତି ଚିନ୍ତା କରି, ସ୍ୱୟଂ ଶରୀରରୁ ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ତାଙ୍କର ଉତ୍ପାଦନ ଅତିଶୟ ଭାବରେ ହେଲା—ତିନି ଚାଲି ହଜାର ହଜାର ଚମଡ଼ ପରିଧାନ କରିଥିବା ପ୍ରଜା ଜନ୍ମିଲେ। ସେ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, କପର୍ଦୀ, ନୀଳ ଓ ଲାଲ ରଙ୍ଗର ପ୍ରଜା ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଏହି ମହାକାୟ, ବିକୃତ ଆକୃତି, ବିଶ୍ୱମୟ ରୂପ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟର ପ୍ରଜା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଲା। ସେ ଶତ ଓ ହଜାର ଭୁଜାଧାରୀ, ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶରେ ବାସ କରୁଥିବା ପ୍ରଜା ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ତାଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରୁଥିବା, ମାଂସ ଭୋଜନ କରୁଥିବା, ଘୃତ ପାନ କରୁଥିବା ଓ ସୋମ ପାନ କରୁଥିବା ପ୍ରଜା ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ସେ ଶୁକ୍ଳ ଶରୀରଧାରୀ, ଧନୁର୍ଧର, ତଳୱାର ଓ ଢାଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଜା ଉପଜାଇଲେ। ଅଧ୍ୟୟନ, ପାଠ, ଅଭ୍ୟାସ ଓ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିବା ପ୍ରଜା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଜ୍ଞାନୀ, ପ୍ରବଳ ଜ୍ଞାନ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ବ୍ରହ୍ମ ଧାରଣ କରୁଥିବା ଓ ବ୍ରହ୍ମ ଦର୍ଶନ କରୁଥିବା ପ୍ରଜା ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଅଦୃଶ୍ୟ, ଦୀପ୍ତିମାନ ମହାଯୋଗୀ ପ୍ରଜା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ରୁଦ୍ର ଏହି ଅତିଶୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଆଗରୁ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇନଥିଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ମହାତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି—ଅସ୍ଥିର ପ୍ରଜା କିମ୍ବା ଅତିରିକ୍ତ ପ୍ରଜା ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେଉଁମାନେ ଅମର, ସେମାନେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ନାହିଁ। ଏଠାରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ସମ୍ବାଦ ହେଲା—"ମୁଁ ପ୍ରଜା ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବି; ଆପଣଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା। ମୁଁ ରହିଛି; ଆପଣ ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତୁ, ମହାପ୍ରଭୁ।" ଏପରି ଭାବରେ ହଜାର ହଜାର ପ୍ରଜା ସ୍ୱୟଂ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଏହି ରୁଦ୍ରମାନେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ସହିତ ଏହି ରୁଦ୍ରମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିବେ। ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ପୂଜିତ ହେବେ, ଏହି ଯୁଗର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଠାରେ ରହିବେ। ତାପରେ, ପ୍ରଜାପତି ଭୀମଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ଯେଉଁ ଭଳି ଦେଖାଯାଇଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଉପରେ ଅବଗାହନ କରିଲେ, ତାପରେ ସମସ୍ତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ସେ ଉପର ଦିଗକୁ ଶକ୍ତି ଦେଇ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଦରିଅଛି, ଯାଁଠିଏ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବିଶ୍ୱର ବିଲୟ ହେଲା। ଜ୍ଞାନ, ତପସ୍ୟା, ସତ୍ୟ, ଶାସନ ଓ ଧର୍ମ ସେ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ, ତଥା ଅସୁରମାନେ ଏକଠା ହେଲେ। ସେ ଦେବମାନେକୁ ଶାସନରେ, ମହା ଅସୁରମାନେକୁ ଶକ୍ତିରେ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ପ୍ରଜା ଓ ଆକାଶ ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, ସେ ସୃଷ୍ଟିରୁ ବିରତ ହେଲେ। ମହାଦେବ ରୁଦ୍ର ଓ ସଫଳ ଋଷିମାନେ ବିଷୟରେ, ମୁଁ ଏବେ ତାଙ୍କର ନାମ ଓ ରୂପ ଏକାଏକି ବିବରଣା କରିବି। ପୂର୍ବ କଳ୍ପ ଓ ଏହି କଳ୍ପର ଘଟଣା ସୁନିବାକୁ ତୁମେ ଏବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ। ତାଙ୍କର ଅଂଗରୁ ଏକ ଶିଶୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହା ଗଢ଼ିଆ ଲାଲ ଓ ନୀଳ ରଙ୍ଗର। ଶିଶୁଟି ହଠାତ୍ ରୋଇବାକୁ ଲାଗିଲା, ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ—"ମୁଁ ପ୍ରଥମ ନାମ ଦିଅ, ପିତାମହ।" ବ୍ରହ୍ମା ପ୍ରସ୍ନ କଲେ, "କାହିଁକି ରୁଅଛ, ଶିଶୁ?" ସେ କହିଲେ, "ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଭବ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବ।" ତଥାପି ଶିଶୁ ଆଉ ରୋଇଲା। ସେ ଆଉ ଏକ ନାମ ଦେବାକୁ ଚାହିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଆଉ ଏକବାର ପ୍ରସ୍ନ କଲେ, "କାହିଁକି ରୁଅଛ?" ସେ କହିଲେ, "ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଈଶାନ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବ।" ତଥାପି ଶିଶୁ ଆଉ ରୋଇଲା। ସେ ପଞ୍ଚମ ନାମ ଦେବାକୁ ଚାହିଲେ, ସ୍ୱୟଂଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ପୁନଃ ପ୍ରସ୍ନ କଲେ, "କାହିଁକି ରୁଅଛ?" ସେ କହିଲେ, "ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଭୀମ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବ।" ତଥାପି ଶିଶୁ ଆଉ ରୋଇଲା। ସେ ସପ୍ତମ ନାମ ଦେବାକୁ ଚାହିଲେ, ଏବଂ ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତି ଚାଲିଥିଲା।