ଶ୍ରଦ୍ଧା ଠାରୁ ଆଶାର ଜନ୍ମ ହେଲା, ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପୁଅ ଭାବରେ ଅଭିମାନର ସୃଷ୍ଟି ହେଲା। ପୁଷ୍ଟି ଠାରୁ ଲାଭ ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ମେଧା ଠାରୁ ଜ୍ଞାନ ଓ ପାଠନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ବୁଦ୍ଧି ଠାରୁ ବିବେକ ଓ ସଚେତନତା ଜନ୍ମିଲେ। ଶାନ୍ତି ଠାରୁ ଶ୍ରେୟସ୍ ଓ ସିଦ୍ଧି ଠାରୁ ସଫଳତାର ଫଳସ୍ୱରୂପ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଆଶା ଠାରୁ ଆନନ୍ଦ ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ଦେବୀ ସିଦ୍ଧି ଠାରୁ ମଧୁର ଆନନ୍ଦ ଆସିଲା। ଅଧର୍ମ ଠାରୁ ହିଂସା, ଚାଳାକି ଓ ମିଥ୍ୟା ଜନ୍ମିଲେ। ଏଠାରୁ ମାୟା ଓ ବେଦନା, ଏହି ଦୁଇ ଯୁଗଳ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ବେଦନା ଠାରୁ ରୌରବ ନାମକ ଦୁଃଖ ଜନ୍ମିଲା। ଏହି ସମସ୍ତ ଦୁଃଖର ସାଥୀ ଭାବେ ଅଧର୍ମର ଚିହ୍ନ ଭାବରେ ସ୍ମୃତିରେ ରହିଲେ। ଏଭଳି ଏହି ଅନ୍ଧକାର ସୃଷ୍ଟି ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ହେଲା। ତାପରେ, ସେ ନିଜ ଭକ୍ତିମତୀ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରି, ନିଜ ଦେହଠାରୁ ସନ୍ତାନମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ସେ ହଜାର ହଜାର ଚର୍ମପରିଧାନ କରିଥିବା ପ୍ରାଣୀ ତିଆରି କଲେ। ତାଳପାଟି ରଙ୍ଗର, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, କପର୍ଦୀ, ନୀଳ ଓ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣୀ ମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେ ବିଶାଳ ଆକୃତି, ବିକୃତ ଆକୃତି, ସୁନ୍ଦର ଓ ବିଶ୍ୱରୂପ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ। ସେ ଶତଶତ ହସ୍ତଧାରୀ, ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶରେ ବିହରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀ ତିଆରି କଲେ। ଖାଦ୍ୟଭୋଜୀ, ମାଂସଭୋଜୀ, ଘୃତପାନୀ, ଓ ସୋମପାନୀ ଉପଜିଲେ। କ୍ରୁଶଦେହୀ, ଧନୁର୍ଧର, ତଳୱାର ଓ ଢାଳଧାରୀ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଲେ। ଅଧ୍ୟୟନ, ପାଠ, ଅଭ୍ୟାସ ଓ ଧ୍ୟାନରେ ନିମଗ୍ନ ମାନେ ଜନ୍ମିଲେ। ଜ୍ଞାନୀ, ବ୍ରହ୍ମବିଦ୍ୟାର ଅନୁସନ୍ଧାନକାରୀ, ବ୍ରହ୍ମଦର୍ଶୀ ଓ ମହାନ୍ତ ଯୋଗୀ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଦୃଶ୍ୟ ନହୋଇଥିବା, ଅପାର ତେଜସ୍ବୀ ମହାୟୋଗୀମାନେ ଉପଜିଲେ। ଏହିପରି ରୂଦ୍ର ଅପୂର୍ବ ଦେବମାନେ ତିଆରି କଲେ, ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ ନାହିଁ। କେବଳ ଅସ୍ଥିର ଓ ଅତିରିକ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯେଉଁମାନେ ଅମର, ସେମାନେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି ନାହାନ୍ତି। ଏହିପରି, “ମୁଁ ପ୍ରାଣୀ ସୃଷ୍ଟି କରିବି; ତୁମକୁ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ମୁଁ ଅବିଚଳ ରହିବି, ହେ ପ୍ରଭୁ, ତୁମେ ସୃଷ୍ଟି କର,” ବୋଲି କହି, ନିଜ ଦେହଠାରୁ ହଜାରେ ହଜାର ପ୍ରାଣୀ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଏହି ରୂଦ୍ରମାନେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ସହିତ ସେମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିବେ, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ପୂଜିତ ହୋଇ, ଯୁଗାନ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏଠାରେ ରହିବେ। ଏହି ସମୟରେ ପ୍ରଜାପତି ଭୀମଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ଜିନିଷକୁ ଠିକ୍ଭାବେ ବୁଝିଲେ, ତାପରେ ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ସେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱଗତ ଶକ୍ତି ସହିତ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ, ବିନାଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ। ଜ୍ଞାନ, ତପ, ସତ୍ୟ, ଶାସନ ଓ ଧର୍ମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଜେ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଋଷିମାନେ ଓ ଅସୁରମାନେ ଏକଠା ହେଲେ। ସେ ଶକ୍ତିରେ ଦେବମାନେଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଶକ୍ତିରେ ମହାସୁରମାନେଠାରୁ ଅଧିକ। ପ୍ରାଣୀମାନେ ଓ ଆକାଶ ସୃଷ୍ଟି କରି ସେ ସୃଷ୍ଟିକାର୍ଯ୍ୟରୁ ବିରତ ହେଲେ। ଏବେ ମହାଦେବ ରୂଦ୍ରଙ୍କ ଓ ସିଦ୍ଧ ଋଷିମାନେଙ୍କ ନାମ ଓ ରୂପ ମୁଁ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ କହିବି। ପୂର୍ବ କଳ୍ପ ଓ ଏହି କଳ୍ପର ଘଟଣା ଶୁଣ। ତାପରେ ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗଠାରୁ ଏକ ଶିଶୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଯିଏ ଗାଢ଼ ରକ୍ତ ଓ ନୀଳବର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ। ସେଇ ଶିଶୁକୁ ଦେଖି, ଗାଢ଼ ରକ୍ତ ଓ ନୀଳବର୍ଣ୍ଣରେ ଅଚାନକ କାନ୍ଦୁଥିବା ଦେଖାଗଲା।