ଏହି ବିଶ୍ୱର ସୃଷ୍ଟି, ଧର୍ମ ଆଦି ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ସୃଷ୍ଟି ହେବା ପରେ, ସେ ଅନ୍ଧକାରର ଏକ ପରିମାଣ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ହେଇ, ଦୁଃଖରେ ଭରିଗଲେ। ତାଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଆଉ ଏକ ଅନ୍ଧକାରର ପରିମାଣ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ପ୍ରକଟି ଅବରୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଏହି ଚୟନର ଆକାରରେ, ସେ ନିଜ ଶରୀରକୁ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କଲେ। ଏହି ନିଜ ଶରୀରର ଏକ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା, ସେ ପୁରୁଷ ହେଲେ। ଏହି ସ୍ୱଭାବ, ଜୀବମାନଙ୍କର ଧାରଣକାରୀ, ଭଗବାନଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଏହି ଏକ ଆଗକୁ ଥିବା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଶରୀର, ଯାହା ଦିଗବନ୍ଧୁ କରି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଆବୃତ କରିଥିଲା। ଏହି ଦେବୀ, ଅନେକ ବର୍ଷ ପରିଶ୍ରମ ଓ ତପସ୍ୟା କରି, ସବୁଠୁ କଷ୍ଟଦାୟକ ପ୍ରୟାସ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ। ସ୍ୱୟଂଭୁ ପ୍ରାଚୀନ ପୁରୁଷ, ମନୁ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ଏହି ପୁରୁଷ, ଯାହା କୌଣସି ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇନଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଏକ ଜନ୍ମରହିତ ଜନ୍ମ ଥିଲା, ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଥିଲେ ଶତରୂପା। କଳ୍ପର ଆରମ୍ଭରେ ପ୍ରଥମ ଏକତା ହେଲା। ଏହି ଶତରୂପା ସଂଖ୍ୟା ରୂପରେ ଅଧିପତି ମନୁ, ବିରାଜଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବରେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଉଛନ୍ତି। ବିରାଜରୁ, ପୁରୁଷରୁ, ଶତରୂପା ନାମର ଏହି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ନାରୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହି ଦୁଇ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ କନ୍ୟାମାନଙ୍କଠାରୁ ଏହି ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ହେଲା। ସ୍ୱୟଂଭୁମାନୁ, ଭଗବାନ, ପ୍ରସୂତିକୁ ଦକ୍ଷଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଆକୂତିରେ, ମନସୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଋଚିଙ୍କୁ ଏକ ଧର୍ମିକ ଦମ୍ପତି ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଡକ୍ଷିଣାରେ, ଯଜ୍ଞଙ୍କୁ ଦ୍ୱାଦଶ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଯମଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନେ ଯଜ୍ଞଙ୍କ ପୁତ୍ର; ଏହି କାରଣରୁ ସେମାନେ ଯମା ନାମରେ ଜଣାଶୁନ୍ତି। ଏହି ଯମାମାନେ ପ୍ରଥମେ ସଂଚାର କରିଥିଲେ, ସ୍ୱର୍ଗର ବାସୀ ଭାବରେ ମନାଯାନ୍ତି। ପ୍ରସୂତିରେ, ଦକ୍ଷ, ଭଗବାନ, ଚବିଶଟି କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଦୂର୍ଵାଦା ନାରୀ, ଯୋଗର ମାତା ଭାବରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଲକ୍ଷ୍ମୀ, ଧୃତି, ତୁଷ୍ଟି, ପୁଷ୍ଟି, ମେଧା, ଏବଂ କ୍ରିୟା। ଧର୍ମ, ଭଗବାନ, ଦକ୍ଷଙ୍କର କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ପତ୍ନୀ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଅନ୍ୟ ଏଗାରୋଟି, ଯୁବତୀ ଓ ସୁନ୍ଦର ଚକ୍ଷୁ, ସନ୍ନତି, ଅନସୂୟା, ଉର୍ଜା, ସ୍ୱାହା, ଏବଂ ସ୍ୱଧା। ରୁଦ୍ର, ଭୃଗୁ, ମରୀଚି, ଅଙ୍ଗିରା, ପୁଲହ, ଏବଂ କ୍ରତୁଙ୍କୁ ଏହି କନ୍ୟାମାନେ ଦିଆଯାଇଥିଲେ। ସତୀକୁ ଭବଙ୍କୁ, ଖ୍ୟାତିକୁ ଭୃଗୁଙ୍କୁ, ପ୍ରୀତିକୁ ପୁଲସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ, କ୍ଷମାକୁ ପୁଲହଙ୍କୁ, ଶକ୍ତିକୁ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ, ସ୍ୱାହାକୁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏହି ସମସ୍ତ ଉତ୍ତମ ପୁରୁଷମାନେ, ପ୍ରଜାମାନେ, ଅନୁସରଣ କରି ସ୍ଥାପିତ ହେଲେ। ଶ୍ରଦ୍ଧା ଚାହିଦାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କର ପୁତ୍ର ହେଲେ ଅଭିମାନ। ପୁଷ୍ଟିରୁ ଲାଭ ଜନ୍ମ ନେଲା, ମେଧାରୁ ଜ୍ଞାନ ଓ ଶିକ୍ଷା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ବୁଦ୍ଧିରୁ ବିବେକ ଓ ଜାଗୃତି ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଶାନ୍ତିରୁ ଶୁଭ ଜନ୍ମ ନେଲା, ନିଷ୍ପାଦନରୁ ସୁଖ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଇଚ୍ଛାରୁ ଆନନ୍ଦ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଦେବୀ ସିଦ୍ଧିରୁ। ଅଧର୍ମରୁ ହିଂସା ଜନ୍ମ ନେଲା, ଏହି ସହିତ ଚତୁର୍ଥା ଓ ମିଥ୍ୟା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ମାୟା ଓ ବେଦନା, ଏହି ଦୁଇ ଯୁଗଳ ତାଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ବେଦନାରୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଜନ୍ମ ନେଲା, ରୌରବରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ଏହି ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ, ଅଧର୍ମର ଚିହ୍ନ ଦେଇ। ଏଭଳି ଭାବରେ, ଏହି ଅନ୍ଧକାର ନିମିତ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହା ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ନିୟମିତ।