ସୃଷ୍ଟିର ଆଦିକାଳରେ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ତଳ ଅଂଶରୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଭାବରେ ଅସୁରମାନେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏହା ପରେ, ଯେ ଦେହରୁ ଦେବତାମାନେ ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲେ, ସେ ଦେହକୁ ପ୍ରଜାପତି ତ୍ୟାଗ କରିଦେଲେ। ସେଇ ଦେହ ଅନ୍ଧକାରରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ଏହି କାରଣରୁ ଏହାକୁ ତିନି ପ୍ରକାର ରାତି ବୋଲି ଅଭିଧାନ କରାଯାଇଛି। ଅସୁରମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପରେ, ପ୍ରଜାପତି ପୁଣି ଏକ ନୂତନ ଦେହ ଧାରଣ କଲେ। ଏହି ଦେହ ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଅତି ପ୍ରିୟ ଥିଲା, ତା ସହିତ ସେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଏହି ଦେହରୁ, ପ୍ରଭାମୟ ଅବସ୍ଥାରେ, ଦେବତାମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏହି କାରଣରୁ ସେମାନେ "ଦେବତା" ଭାବେ ପରିଚିତ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଦେହରୁ ଦେବତାମାନେ ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ। ପ୍ରଜାପତି ଏହି ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଦେଲେ, ଏବଂ ସେଇ ଦେହ ଦିନ ରୂପେ ପରିଣତ ହେଲା। ଦେବତାମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବା ପରେ, ପ୍ରଜାପତି ପୁଣି ଏକ ନୂତନ ଦେହ ଧାରଣ କଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବରେ ଭାବି, ଏକ ପିତାଙ୍କ ପରି ଚିନ୍ତା କଲେ। ଏହିପରି, ତୁମର ପୂର୍ବଜମାନେ ଦେବତା ଭାବରେ ପରିଚିତ, ସେମାନଙ୍କର ପୂର୍ବଜତ୍ୱ ଏପରି ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ତାହାପରେ, ସେହି ଦେହର ଏକ ଅଂଶକୁ ପ୍ରହାର କରାଯିବା ସହିତ, ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ସନ୍ଧ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲା। ଏହି ଦୁଇ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପିତୃସ୍ୱରୂପ ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଉଷା ଓ ସନ୍ଧ୍ୟା ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଏହି ରୂପକୁ ଲୋକେ ପୂଜା କରନ୍ତି। ତାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ପୁଣି ଏକ ନୂତନ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ସେ ମନରେ ଚିନ୍ତା କରି, ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ; ତାଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିରୁ ଜୀବମାନେ ଆସିଲେ। ପୁଣି ଏକଥର ଜୀବମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରି, ସେ ତାଙ୍କର ଦେହକୁ ତ୍ୟାଗ କଲେ। ଏହି କାରଣରୁ, ଚନ୍ଦ୍ରାଲୋକ ଦେଖି ଜୀବମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏଭଳି, ରାତି, ଦିନ, ସନ୍ଧ୍ୟା ଓ ଚନ୍ଦ୍ରାଲୋକ ଏକାସାଥିରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏମାନଙ୍କ ଉପରେ ଅନ୍ଧକାରର ରାତି ଶାସନ କରେ। ଦିନରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଦେବତାମାନେ ଦିନରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ରାତିରେ ପ୍ରାଣବାୟୁରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ସେମାନେ ରାତିରେ ଅଜୟ, ଏହି କାରଣରୁ ସେମାନେ ସେପରି ଅବିଜୟ। ପିତୃମାନେ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀ ଛାଡ଼ି ଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଚନ୍ଦ୍ରାଲୋକ, ରାତି, ଦିନ ଓ ସନ୍ଧ୍ୟା—ଏହି ଚାରି ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି। ଏମିତି, ପ୍ରଜାପତି ପ୍ରଥମେ ଜଳକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ତାପରେ ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଏହି ଚନ୍ଦ୍ରାଲୋକ ତ୍ୟାଗ କରି, ପ୍ରଭୁ ପୁଣି ଏକ ନୂତନ ରୂପ ଧାରଣ କଲେ। ଏହି ଅନ୍ଧକାରରେ ସେ ଭୂକ୍ତିରେ ପୀଡ଼ିତ ଅନ୍ୟ ଜୀବମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଏ କହିଲେ, "ଆମେ ଏହି ଜଳକୁ ରକ୍ଷା କରିବା," ଅନ୍ୟମାନେ କହିଲେ, "ଆମେ ଏହି ଜଳକୁ ଶୁଷ୍କ କରିଦେବା," ଏଭଳି ସେମାନେ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କଲେ। "ରକ୍ଷ" ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ରକ୍ଷା କରିବା ଓ ସଂରକ୍ଷଣ କରିବା; ତେଣୁ "ରକ୍ଷ" ରକ୍ଷାକାରୀ ଓ "ୟକ୍ଷ" ନାଶକାରୀ ଭାବରେ ପରିଚିତ। ସେମାନେ ଶୁଷ୍କ ହୋଇ, ପୁଣି ପୁଣି ଉଠିଲେ, ହେ ମହାବୀର। ସେମାନଙ୍କ ଶିଶୁସ୍ଵଭାବ ଦ୍ୱାରା "ଭ୍ୟାଳ" ଓ ଅପରିପକ୍ୱତା ଦ୍ୱାରା "ଅହି" ବୋଲି ଡାକାଯାଏ। ପୃଥିବୀରେ ସେମାନଙ୍କର ନାଶ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପାଇଁ ମେଘର ନାଶ ପରି। ବିଷାକ୍ତ ସ୍ୱଭାବରେ, ସେ ସମସ୍ତ ସାପମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର, କପିଳବର୍ଣ୍ଣୀ ଏବଂ ମାଂସାହାରୀ। ପ୍ରଜାପତି ଗୀତ ଗାଇଥିବା ବେଳେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ପୁଅ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସେ ପାନ କରିଥିବା ବେଳେ, ଏହି ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଉଚ୍ଚାରଣ ରୂପେ ଜନ୍ମିଲେ, ଏହିପରି ସେମାନେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାରୁ ଛନ୍ଦ ଓ ପକ୍ଷୀମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ତାପରେ, ମୁଁହରୁ ଶକ୍ତି ଓ ବକ୍ଷସ୍ଥଳରୁ ଅବୀସ୍ମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ।