ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ଲୋକମାନେ ମୂଳ, ଫଳ ଓ କୁଡିଆ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଧାରଣ କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଯେଉଁ ଫଳ ମିଳୁଥିଲା, ତାହାରେ ନିଜେମାନେ ପୋଷିତ ହେଉଥିଲେ। ସେ ସମୟରେ ଏଠାରେ ଯେଉଁ ଔଷଧି ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ସମୟାନୁସାରେ ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା। ଏହିପରେ, ସେମାନଙ୍କର ଜୀବନ ଚଳାଣ ପାଇଁ ପ୍ରଭୁ ଏକ ନୂତନ ଉପାୟ ଚିନ୍ତା କଲେ। ଏହି ସମୟରୁ ଚାଷ ହେଉଥିବା ଔଷଧିଗୁଡ଼ିକ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୀମା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିପାରିଲେ। ଅନ୍ୟମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିବା ପାଇଁ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ପାଇଁ ସତ୍ୟ, ଯଥାର୍ଥ ଓ ନିତ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହେଉ। ଏହିପରେ, ପୃଥିବୀରେ ବସିଥିବା ଲୋକମାନେ ଯାହା ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ, ତାହା ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ। କିଛି ଲୋକ ସେବା ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଚଳାଣରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜେ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଧର୍ମ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କଲେ। କିନ୍ତୁ ପୁନି ମୋହରେ ପଡ଼ି, ଲୋକମାନେ ସେଇ ଧର୍ମକୁ ପାଳନ କଲେନାହିଁ। ବ୍ରହ୍ମା, ଜ୍ଞାନୀ ଥିବାରୁ, ସମସ୍ତ କଥାକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ବୁଝିଲେ। ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ବଳିଦାନ, ଶିକ୍ଷା ଦେବା, ଦାନ ଦେବା ଓ ଦାନ ନେବାର କାର୍ଯ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କଲେ। ଚରାଇ ପାଳନ, ବ୍ୟବସାୟ ଓ କୃଷି ବ୍ୟବସାୟ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଦେଲେ। ପୁନି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ସାଧାରଣ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କଲେ। ସେମାନେ ପାଇଁ ଏଠାରେ ପରସ୍ପର କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଉପାର୍ଜନ ହେବାର ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦ୍ୱିଜମାନେ ରିତିନୁସାରେ ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନ ପ୍ରଜାପତି ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ଭାବେ ସ୍ମୃତିରେ ରହିଛି। ବୈଶ୍ୟମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଯାପନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମାରୁତର ସ୍ଥାନ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଏହିଗୁଡ଼ିକ ହେଉଛି ନୀତିମାନ୍ୟ ଓ ନିୟମିତ ଚରିତ୍ର ଅନୁସରଣ କରୁଥିବା ଚାରିବର୍ଣ୍ଣର ସ୍ଥାନ। ବର୍ଣ୍ଣଗୁଡ଼ିକ ସ୍ଥାପିତ ହେବା ପରେ, ଆଶ୍ରମଗୁଡ଼ିକୁ ସେ ସ୍ଥାପିତ କଲେ। ପ୍ରଭୁ ପୁନି ସେଇ ପୁରୁଣା ଚାରିଟି ଆଶ୍ରମକୁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କଲେ। ଯେମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଆଶ୍ରମରେ ବସିଥିଲେ, ସେମାନେ ତାହାର ଫଳ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଧର୍ମ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କଲେ। ପୂର୍ବରୁ ଗୃହସ୍ଥ ଆଶ୍ରମ ଚାରିବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ଥିଲା। ଏବେ ମୁଁ ଏହାର କ୍ରମିକ ବ୍ୟାଖ୍ୟା, ବ୍ରତ ଓ ନିୟମ ସହିତ କହିବି। ଏହିପରି ଗୃହସ୍ଥର କାର୍ଯ୍ୟ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ରୂପେ ଏହି ଭାବରେ ଅଛି। ଯେଉଁ ଶିଷ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି ଗୁରୁଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ଓ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବା। ଅରଣ୍ୟବାସୀମାନେ ପାଇଁ ସନ୍ଧ୍ୟାଦ୍ୱୟ, ସ୍ନାନ ଓ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ନିୟମିତ। ସତର୍କତା, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ, ପ୍ରାଣୀମାନେ ପ୍ରତି ଦୟା ଓ କ୍ଷମା ଏହି ଦଶଧର୍ମ ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘୋଷିତ। ସେମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ଥିତ, ସେଠାର ସ୍ଥାନ ବ୍ରହ୍ମା ବିବର୍ଣ୍ଣନ କଲେ। ଶିଷ୍ୟମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଗୁରୁ ସହ ବସନ୍ତି, ସେଠି ସେମାନଙ୍କର ସ୍ଥାନ। ଗୃହସ୍ଥମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରଜାପତ୍ୟ ସ୍ଥାନ, ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନେ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମରେ ଲୟ ହେଉଛି। ଅନ୍ୟ ଆଶ୍ରମମାନେ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମସ୍ଥାନରେ ସ୍ଥାନ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ। ପିତୃୟାନର ଚାରିଟି ପଥ ଅଛି ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ପିତୃୟାନରେ ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ପାଇଁ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଦ୍ୱାର ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଯେତେବେଳେ ବର୍ଣ୍ଣଧର୍ମ ପାଳନ କରୁଥିବା ଜନମାନେ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜ ଦେହରୁ, ନିଜ ଆତ୍ମାରୁ ସମାନ ରୂପେ ଅନ୍ୟମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଏହାପରେ ସେ ମନସ୍ପୁତ୍ରମାନେ ତିଆରି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ, ମୋକ୍ଷ ଓ ଉପାର୍ଜନ ଉପାୟ ସାଧନ କରନ୍ତି।