ତ୍ରେତା ଯୁଗର ଅବଧି ଏବଂ ନିୟତ ଘଟଣାକ୍ରମର ପ୍ରଭାବରେ, ଗଛ, ଜଣ୍ତୁ ଏବଂ ଔଷଧିଗୁଡିକୁ ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଜବରଦସ୍ତି ନେଇଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ମନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିବା ଏହି ପ୍ରାଣୀମାନେ, ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ଅନୁସାରେ ତ୍ରେତା ଯୁଗରେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଇ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ଅନୁଭବ ଅନୁସାରେ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଓ ଅଧମ ଦୁଇ ଧରଣର ଗୁଣରେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ତେବେ ଲୋଭରୁ ମୁକ୍ତ ଏବଂ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଚିତ୍ତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ସ୍ମରଣ କରାଯାଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଥିଲେ। ସେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କଠାରୁ ଦୁର୍ବଳ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିଲେ। ଏମିତି, ଏହି ସମୟରେ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିରୋଧ ଓ ସଂଘର୍ଷ ହେଲା। ଏହି ସଂଘର୍ଷରେ, ସେମାନେ ଧରାଯାଉଥିବା ବେଳେ ବାଲି ହସ୍ତରୁ ଖସିଯିବା ପରି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ। ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ, ସେମାନେ ପୁନଃ ଫଳ, ଫୁଲ ଓ ମୂଳ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଧରିବା ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ଅନ୍ତେ, ଭୟଙ୍କର ଭୁକ୍ତିରୁ ପୀଡିତ ହୋଇ ସମସ୍ତେ ସ୍ଵୟଂଭୂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ଭଗବତ ସ୍ଵୟଂଭୂ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଜାଣି, ଔଷଧିଗୁଡିକୁ ଭୂମି ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିତ ହେବାକୁ ବୁଝି, ପୁନଃ ଏହି ଔଷଧିଗୁଡିକୁ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ। ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ପରି ଅମୃତ ଦେଲେ ଏବଂ ମାଟି ଉପରେ ମୂଳ ରଖିଦେଲେ। ଫଳ ପକିବା ପରେ ଔଷଧିଗୁଡିକୁ ସାତ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଅନ୍ତର୍ଗତ ରଖିଲେ। ପ୍ରିୟଙ୍ଗବ, ଉଦର, କୋରଡୁଷ, ସବମକ, ହରିକା, ଚରକା, ଗମା—ଏହି ସତର ଉପଦ୍ରବ ଏବଂ ଶ୍ୟାମକ, ନିବାରା, ଜର୍ତିଳା, ଗବେଧୁକ—ଏହି ଚାରିଟି ଔଷଧି ଗ୍ରାମ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏହି ଚାରିଟି ଗ୍ରାମ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ର ଔଷଧି, ହଲ ଦ୍ୱାରା ଚାଷ ହୋଇନଥିଲେ। ଲୋକମାନେ ମୂଳ, ଫଳ ଓ ଅଙ୍କୁର ଦ୍ୱାରା ଏହି ଔଷଧିଗୁଡିକୁ ନେଇ, ଯେଉଁ ଫଳ ଥିଲା, ତାହାରେ ପୋଷିତ ହେଲେ। ଏଠାରେ ଔଷଧିଗୁଡିକୁ ତାଙ୍କ ଫୁଲ ଓ ଫଳ ରୁତୁ ଅନୁସାରେ ଜନ୍ମ ନେଲା। ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଜୀବିକା ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମା ଏକ ବ୍ୟବସ୍ଥା ତିଆରି କଲେ। ସେହି ସମୟରୁ ଚାଷ ହୋଇଥିବା ଔଷଧି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ବ୍ରହ୍ମା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ସୀମା ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଏକାଅପେକା ରକ୍ଷା କରିପାରିବେ। ସେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ, ଯାହା ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବେ। ବ୍ରହ୍ମା ତୁମ ପାଇଁ ସତ୍ୟ, ଯଥାର୍ଥ ଏବଂ ନିତ୍ୟ ଧର୍ମ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଦେଲେ। ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବସିଥିଲେ, ସେମାନେ ଅର୍ଜିତ ଜିନିଷକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଲେ। ଯେଉଁମାନେ ସେବା ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଥିଲେ, ବ୍ରହ୍ମା ସେମାନଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ କୃତ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କଲେ। ପୁନଃ ମୋହରେ ଲୋକମାନେ ଏହି ଧର୍ମକୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ ନାହିଁ। ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ସବୁ କଥା ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ବୁଝିଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ, ଶିକ୍ଷା, ଦାନ ଓ ଦାନ ଗ୍ରହଣର କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଲେ। ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ପଶୁପାଳନ, ବ୍ୟାପାର ଓ କୃଷିର କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଲେ। ପୁନଃ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ସାଧାରଣ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କଲେ। ସେମାନଙ୍କୁ ସେ ଏଠାରେ ସମ୍ମିଳିତ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜୀବିକା ଦେଲେ। ଯଜ୍ଞ ଓ ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନ ପାଇଁ ଦ୍ୱିଜମାନେ ପ୍ରଜାପତି ଉତ୍ସର ଅନୁସାରେ ସ୍ଥାନ ଅର୍ଜନ କଲେ। ବୈଶ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ମାରୁତ ସ୍ଥାନ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯାହା ତାଙ୍କ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜୀବିକା ଦେଉଥିଲା। ଏହି ଗୁଣବାନ ଏବଂ ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଏହି ବର୍ଗର ସ୍ଥାନ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ହେଲା। ପରେ, ବର୍ଗଗୁଡିକର ବ୍ୟବସ୍ଥା ହେବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ଆଶ୍ରମଗୁଡିକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ।