ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକକୁ ନିଜେ ତିନି ଭାଗରେ ବିଭାଜିତ କରି, ସେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଭାବେ ଏହି ତିନି ଲୋକରେ ବିଚରଣ କରିଥିଲେ। ଏହିପରି, ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଚର ଅଚର ଜିବ ଏକ ମହାସମୁଦ୍ରରେ ଲୟ ହୋଇଯାଏ, ସେଠାରେ ସ୍ୱୟଂ ବ୍ରହ୍ମା, ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କୁ ନାରାୟଣ ଭିନ୍ନ ନାମରେ ଡାକାଯାଏ, ସେ ଅବିରଭାବ ଘଟାଇଥିଲେ। ମହସ୍ ଲୋକର ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ, ସମୟର ରୂପରେ ଶୟନାଶୀନ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଥିଲେ। ଏହି ବେଳେ, ସେଇ ମହାନ ଋଷିମାନେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଉଥିବାବେଳେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱ ମହତ୍ତ୍ୱ ସହିତ ଚଳିତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲା। ମହତ୍ର ଧୃତି ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଏହି ମହାନ ଋଷିମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ପୂର୍ବବତୀ ଚକ୍ରରେ ସତ୍ତ୍ୱ ଆଦି ଯେଉଁ ସପ୍ତ ମହାନ ଋଷି ଥିଲେ, ସେମାନେ ଏହି ଚକ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେଇ ସମୟରେ, ଏହି ମହାନ ଋଷିମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇ, ସମୟକୁ ନିଦ୍ରାସ୍ଥ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା କଳ୍ପନା ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି, ଏହି ଯୋଗୁ ଏହାକୁ “କଳ୍ପ” ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜଗତ୍, ହେ ମହାଦେବ, ସେଠାରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ, ସବୁଠି ତାଙ୍କର ଅଧିକାର ଅଛି। ଏହି ଦୁଇ ଅବସ୍ଥାର ମଧ୍ୟରେ ଏକ ପୂର୍ବ ଅବସ୍ଥା ଥିଲା। ଏବେ ମୁଁ ଏହି କଳ୍ପକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି, ତୁମେ ମନୋଯୋଗ ସହିତ ଶୁଣ। ରାତିର ସେଷରେ, ବ୍ରହ୍ମା ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ଏହି ଅନ୍ଧକାର ସମୁଦ୍ରରେ, ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ଚର ଅଚର ଲୟ ହୋଇଯାଏ, ଏବଂ ଭୂତ ଉପାଦାନ ବା କେବଳ ଶୁଦ୍ଧ ସତ୍ତ୍ୱ ବିଭାଜିତ ହୋଇ ରହିଯାଏ, ତେବେ ସେ ଇଚ୍ଛା ଓ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ନିଜର ଚିନ୍ତନ ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ତାପରେ, ସେ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ପୃଥିବୀ ଏହି ଜଳର ଭିତରେ ଅଛି। ଏହିପରି, ପୂର୍ବବତୀ କଳ୍ପର ମନ୍ଦିର ଅନୁସାରେ, ସେ ଦେବତା ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ସେଇ ସମୟରେ, ପ୍ରଜାପତି ଭାବେ ଉପସ୍ଥିତ ଠାକୁର ଜଳରେ ଢାକିଥିବା ପୃଥିବୀକୁ ଚାହିଲେ। ସମୁଦ୍ରରେ ଥିବା ସମୁଦ୍ରୀୟ ଜୀବମାନେ, ନଦୀରେ ଥିବା ନଦୀୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ—ଏହି ସମସ୍ତ ଏକ ଅଗ୍ନିର ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ବରୁ ବିନାଶ ହୋଇଥିଲେ। ପର୍ବତରୁ ବାୟୁ ଯୋଗେ ଯେଉଁମାନେ ଏହି ସମୁଦ୍ରରେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ, ସେମାନେ ପୃଥିବୀ ସହ ଚଳିଥିବା ଦ୍ୱାରା ଋଷିମାନେ ଏହାକୁ ଅଚଳ ବୋଲି କହିଥିଲେ। ତାପରେ, ପ୍ରଭୁ ପୃଥିବୀକୁ ଜଳରୁ ଉଠାଇଲେ। ସେ ଚାରିପାଖରେ ପାଥର ଦେଇ ଅସମତଳ ଅଞ୍ଚଳକୁ ସମତଳ କରି, ପୃଥିବୀରେ ପର୍ବତମାନେ ତିଆରି କଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗର ସେଷରେ ଏପରି ଅନେକ ପର୍ବତ ଦେଖାଯାଏ। ସପ୍ତ ଦ୍ୱୀପ ଓ ସମୁଦ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଏକାଉଁଠି ଅନ୍ୟକୁ ଘେରି ଅଛି। ଭୂ ଆଦି ଚାରି ଲୋକ, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଗ୍ରହଗୁଡ଼ିକୁ ସେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଏହି କଳ୍ପ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମା ଅଚଳ ଦେବତାମାନେ ତିଆରି କଲେ। ସେ ଶ୍ୱର୍ଗ, ଦିଗ, ସମୁଦ୍ର, ସମସ୍ତ ନଦୀ ଓ ପର୍ବତମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ଦଣ୍ଡ, ଲଘୁ, ଘଟିକା, ସନ୍ଧ୍ୟା, ରାତି ଏବଂ ଦିନ—ଏହି ସମସ୍ତକୁ ତିଆରି କଲେ। ଯେଉଁମାନେ ସ୍ଥାନର ଅଧିପତି ଏବଂ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ନିଜେ ଏକାଏକି ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତିଆରି ହେଲେ। କୃତ, ତ୍ରେତା, ଦ୍ୱାପର, ଏବଂ ତିଷ୍ୟ ଯୁଗ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯୁଗ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ପୂର୍ବବତୀ କଳ୍ପରେ ମୁଁ ଯେଉଁ ସତ୍ତ୍ୱମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଥିଲି, ସେମାନେ ଏହି ଚକ୍ରରେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଯେଉଁମାନେ ତପୋଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିନଥିଲେ, ସେମାନେ ପୃଥିବୀରେ ରହିଗଲେ। ସେମାନେ ପୁନଃ ସୃଷ୍ଟି ଦେଖିବାକୁ ଏଠାରେ ଅବସ୍ଥାନ କଲେ। ଏଠାରେ, ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷ ସାଧନ କରିଥିଲେ ସେମାନେ ସ୍ମୃତିରେ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନେ ତପସ୍ୟାରେ ନିପୁଣ ହୋଇ ପ୍ରାଚୀନ ସମୟରେ ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ପୂରଣ କରିଥିଲେ। କାମନା ଓ ଦ୍ୱେଷ ସହିତ କୃତ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ। ଏବଂ ନିଜ କର୍ମର ଶେଷ ଫଳ ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେ ସେଇ ପ୍ରକୃତିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ।