ଏହି ଆଦିକାଳର ଅଦ୍ଭୁତ କଥାରେ, ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ତାଙ୍କର କାନ ଭାବେ ଜାଣ, ପୃଥିବୀ ହେଉଛି ତାଙ୍କର ପାଦ; ସେ ଅଚିନ୍ତ୍ୟ ସ୍ୱଭାବର, ସମସ୍ତ ଜୀବଜନ୍ତୁଙ୍କୁ ଗତି ଦେଇଥିବା ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଶକ୍ତି। ତାଙ୍କର ଉରୁଠାରୁ ଭୈଷ୍ୟ, ପାଦଠାରୁ ଶୂଦ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣ ତାଙ୍କର ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଏହି ଦେହରୁ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ଅଣ୍ଡ ରୂପେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏବଂ ସେଇ ବ୍ରହ୍ମା ସମସ୍ତ ଲୋକ ତିଆରି କଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଲୋକ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ, ଯେଉଁପଥରୁ ପୁନଃ ଫେରିବା ନାହିଁ। ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମା ସମାନ ରୂପ ଓ ସାମ୍ରାଜ୍ୟ ଅର୍ଜନ କରନ୍ତି। ଯାହା ହେବାକୁ ଥିଲା, ତାହାର ଶକ୍ତିରେ ସ୍ୱୟଂ ସୃଷ୍ଟି ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ, ଯେପରି ସ୍ୱପ୍ନରେ ଅବଚେତନ ଅବସ୍ଥାରେ ମଧ୍ୟ ଜ୍ଞାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ବିଭେଦ ବିଲିନ ହୁଏ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକମାନେ ତଥାପି ତାହା ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନତା ଦେଖନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକରେ ବାସ କରନ୍ତି। ଏହି ସିଦ୍ଧ ପୁରୁଷମାନେ, ଏକ ସମାନ ଗୁଣର ଅଧିକାରୀ, ସ୍ୱରୂପରେ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଦୋଷ ରହିତ। ପ୍ରକୃତି ନିଜେ ନିଜ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରେ। ପୁନଃ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଆତ୍ମା କାରଣ ସହିତ ଅଛି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସୃଷ୍ଟି ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ଯେଉଁମାନେ ଫେରି ଆସନ୍ତିନାହିଁ, ସେମାନେ ମୁକ୍ତିର ପଥ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଗଲେ, ଆନନ୍ଦିତ ଆତ୍ମାମାନେ ତିନି ଲୋକ ଛାଡି ଯାନ୍ତି। ଯେଉଁ ଶିଷ୍ୟମାନେ କଳ୍ପର ସଂହାର ସମୟରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଥାନ୍ତି, ଏବଂ ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ, ଉଦ୍ଭିଦ, ଓ ସରୀସୃପମାନେ, ଯେତେବେଳେ ଏଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ହଜାର କିରଣ ବିନଶ୍ଟ ହୁଏ, ତାପରେ କ୍ରମେ ଶତ କିରଣ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟମାନେ ତିନି ଲୋକକୁ ଜଳାଇ ଦିଅନ୍ତି। ପ୍ରଥମେ ବର୍ଷା ନ ହେବାରୁ ଭୂମି ଶୁଖିଯାଏ, ତାପରେ ସେହି କିରଣରେ ପୃଥିବୀ ଦହିଯାଏ। ସମସ୍ତ ଚରାଚର ପ୍ରାଣୀ, ଧର୍ମ ଓ ଅଧର୍ମ ସହିତ, ଏହି ଜଣାଶୁଣା ତାପ ଓ ପୁଣ୍ୟପାପର ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅବ୍ୟକ୍ତ ଜନ୍ମର ରାତିକୁ ଅଟେଇଯିବା ପରେ, ତିନି ଲୋକର ଜୀବମାନେ ତାହାରେ ବିଲୀନ ହୁଏ। ଏହି ସମୟରେ, ବର୍ଷାରେ ବା ଶୂନ୍ୟ ସାଗରରେ ପୃଥିବୀ ବିପ୍ଳବିତ ହୁଏ, ଜଳ ଓ ପାହାଡ଼ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ। ତାପରେ ସମୁଦ୍ର ପୃଥିବୀକୁ ଆବୃତ କରିଥାଏ। ସମସ୍ତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ମାସ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ଭାବରେ ଅନୁଭୂତ ହୁଏ। ଏହି ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱ ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱମାନେ ମନେ ପଡ଼ିଥାଏ। ଏକ ସାଗରରେ ସମସ୍ତ ଜଳ ଅବିନଶ୍ୱର ଅବସ୍ଥାରେ ଥାଏ, ଏବଂ ଲୋକମାନେ ଏହି ରାତି ଯାଏଁ ଜଳର ଆକୃତିରେ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ପବନ ଶାନ୍ତ, ଚାରିପାଖ ଅନ୍ଧାର, କୌଣସି ଦିଗରୁ ଆଲୋକ ନଥାଏ। ତେବେ ସେ ଉପରେ ଏହି ସୃଷ୍ଟିକୁ ପୁନଃ ବିଭାଜିତ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ। ସେ ତାହାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ରୂପେ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଓ ପାଦ ଧାରଣ କଲେ। ସେଇ ବ୍ରହ୍ମା, ଯେଉଁକୁ ନାରାୟଣ କୁହାଯାଏ, ସେ ସମୟରେ ଜଳ ଉପରେ ଶୟନ କଲେ। ଏଭଳି ଏହି ପ୍ରଥମ ପଦକ୍ରମରେ ପୁରାତନ କଥା ବ୍ୟାଖ୍ୟା ହେଲା। ଏହି କଥା ଶୁଣି, କପେୟା ଆନନ୍ଦିତ ମନରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ତାପରେ, ଚକ୍ରବିଦ୍ ଜ୍ଞାନୀ ସେଠାଠାରୁ କ୍ରମ ଅନୁସାରେ ବିବେଚନା କଲେ। "ମୁଁ ଏହି କଥାକୁ ଭଲଭାବେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ, କାରଣ ତୁମେ ଏହି କଥାରେ ପାରଙ୍ଗତ," କହି କପେୟା ଅନୁରୋଧ କଲେ। ତେବେ ସେ ତିନି ଲୋକର ଉତ୍ପତ୍ତିର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ—ଏହି କଥା ଅତୀତ, ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ତାହାର ଚକ୍ରବାହିନୀ କ୍ରମ ସହିତ।