ସୂର୍ୟ ପ୍ରଭାରେ ଦ୍ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସମାନ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ ଥିବା, ଏହି ସମସ୍ତେ ଥିଲେ ଭାରତୃଣଙ୍କ ପୁତ୍ର। ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ଦୈତ୍ୟମାନେ ଯେଉଁଠି ପୂଜାରୀ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଧର୍ମ ଭ୍ରଷ୍ଟ ହେଉଥିବାକୁ ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ର ମନୁଙ୍କୁ କିଛି କହିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସେମାନେ ସେଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଲେ। ପରେ, ସେଉଁଠାରେ ଯେଉଁ ନାରୀ ବନ୍ଦୀ ହୋଇଥିଲେ, ସେଉଁଠାରୁ ମୁକ୍ତ କରି, ସେଉଁଠାକୁ ଅନୁସରଣ କଲେ। ଏହି ସମସ୍ତେ ପୁନଃ ଫେରି ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି, ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଉପରେ ହସିଲେ। ସେଠାରେ, ଶାଳାବୃକମାନେ ସହିତ, ସେମାନେ ଆକ୍ରମଣ ହେବା ଦେଖିଲେ। ଏପରି ଭାବେ, ଭାରତୃଣଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ପୂର୍ବେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଲେ। ତ୍ୱଷ୍ଟାଙ୍କ ପୁତ୍ର ତ୍ରିଶିରା ଓ ବିଶ୍ୱରୂପ ଏକ ମହାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ଯିଏ ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କ ଭୂତିକ ଭାଇ, ସେଉଁଠି ସ୍ମୃତ ହୁଏ। ଏଠି ଏକ ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ କାବ୍ୟ ଭଗବାନଙ୍କ ଛୋଟ ଭଉଣୀ ଥିଲେ। କ୍ରତୁ, ଶୁଚି, ସ୍ୱମୂର୍ଧା, ବ୍ୟାଜ ଓ ଵସୁଦା—ଏହିମାନେ ଭୃଗୁମାନେ, ଦ୍ୱାଦଶ ଦିବ୍ୟ ଯଜ୍ଞିକ ଭାବେ ପରିଚିତ। ଏହିମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ଭୟଙ୍କର ଦାନବ ଦ୍ୱାରା ଅଷ୍ଟମ ମାସରେ ଗର୍ଭରୁ ଚିରି ନିକାଳାଯିଥିଲେ। ପ୍ରଚେତା ଓ ଚ୍ୟବନ, କ୍ରୋଧରେ ଅଶୁଦ୍ଧ ଲୋକମାନେକୁ ଦହିଦେଲେ। ଆପ୍ରବାଣ ଓ ଦଧୀଚି, ଦୁଇଜଣେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସିତ। ଆପ୍ରବାଣଙ୍କ ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଭାର୍ଯ୍ୟା ଋଚୀ, ନାହୁଷ ବଂଶର ଥିଲେ। ଔର୍ବଙ୍କ ପୁତ୍ର ଋଚୀକ, ଅଗ୍ନି ସମାନ ତେଜସ୍ୱୀ ଥିଲେ। ଭୃଗୁଙ୍କ ଯଜ୍ଞର ବିପରୀତ ଘଟଣାରେ ଦୁଇ ପ୍ରକାର ରୂପ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା—ଏକ ଭୟଙ୍କର, ଅନ୍ୟଟି ବିଷ୍ଣୁସଦୃଶ। ରେଣୁକା ଜମଦଗ୍ନିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯାହାଙ୍କ ପ୍ରତାପ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ। ଔର୍ବଙ୍କ ଶତ ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଜମଦଗ୍ନି ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଋଷ୍ୟତରଙ୍କ ବଂଶରେ ଅନେକ ଭାର୍ଗବ ବାହ୍ୟ ଭାବେ ପରିଚିତ। ମିତ୍ରେୟୁ ସପ୍ତମ, ଏହିମାନେ ଭାର୍ଗବ ଶାଖା ଭାବେ ଜଣାଶୁଣା। ଏହି ବଂଶରୁ ଭାରଦ୍ୱାଜ ଓ ଗୌତମମାନେ ଉଦ୍ଭବ କରିଛନ୍ତି। ସୁରୂପା, ମାରୀଚୀ, କାର୍ଦ୍ଦମୀ, ଏବଂ ସ୍ୱରାଟ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଏହିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅଥର୍ବଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ତାଙ୍କ ବଂଶରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ନାମ କରିଥିଲେ। ସୁରୂପାଙ୍କୁ ଠାରୁ ବୃହସ୍ପତି ଓ ସ୍ୱରାଟଙ୍କୁ ଠାରୁ ଗୌତମ ଜନ୍ମିଲେ। ପଥ୍ୟାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧୃଷ୍ଣି ଓ ମାନସଙ୍କୁ ଠାରୁ ସଂବର୍ତ୍ତ। ଏହିପରି ଉଶିଜ, ଦୀର୍ଘତମାସ୍, ବୃହଦୁକ୍ଥ, ଓ ବାମଦେବଙ୍କ ପୁତ୍ର ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ରିଭୁମାନେ, ଦେବ ରଥକାର ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଦେବତା ଭାବେ ସ୍ମୃତ। ସ୍ୱରାଟ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ସୁରୂପା ଠାରୁ ବୃହସ୍ପତି ଓ ଗୌତମଙ୍କୁ ଜନ୍ମିଲେ। ଏହି ବଂଶରେ ଆଧାର୍ୟ, ଆୟୁ, ଧନୁର୍, ଦକ୍ଷ, ଦମ, ପ୍ରାଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଅଛନ୍ତି। ଏହିପରି ଆୟାସ୍ୟ, ଉତଥ୍ୟ, ବାମଦେବ, ଉଶିଜ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ମୁଦ୍ଗଳ, ବିଷ୍ଣୁବୃଦ୍ଧ, ହରିତ, କପୟ ଏମିତି ଅନେକ ଶାଖା ଅଛି। ଏହି ସମସ୍ତେ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କ ପନ୍ଦର ଶାଖା ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ। ଏବେ ମୁଁ ମାରୀଚିଙ୍କ ପରମ ଶାଖା ବିବରଣ କରିବି। ମାରୀଚି, ସନ୍ତାନ ଲାଗି ଜଳରେ ଧ୍ୟାନ କଲେ। ପ୍ରଭୁ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ନିୟମିତ ହୋଇ, ନିଜ ସ୍ୱରୂପ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଲେ। ମନ ଏଉଁଠି ଅବସ୍ଥିତ କରି, ସେଉଁଠି ଏକ ଜୀବ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଏଭଳି ତପସ୍ୟାରେ ଲୀନ ମାରୀଚି, ଜଳରେ ଏକ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ।