ଏହି ଘଟଣାକୁ ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ପ୍ରଚେତାସ୍ମାନେ ଗଭୀର ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ହେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ତପସ୍ୟାର ଫଳରେ ବାୟୁ ଜୋରେ ବହି ଗଛମାନେକୁ ଉପ୍ରୁଟ କରିଦେଲା, ଏବଂ ସେହି ଗଛମାନେ ଶୁଷ୍କ ହୋଇ ପଡ଼ିଲେ। ଏଭଳି ଭାବେ ଗଛମାନେ ଧ୍ଵଂସ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ଯେଉଁଠାରେ କେବଳ କିଛି ଶାଖାଅଂଶ ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଗଲା, ସମସ୍ତେ ଏହି ବିନାଶର ଅର୍ଥ ବୁଝିପାରିଲେ। ତେବେ, ସୃଷ୍ଟିର ନିରନ୍ତରତା ପାଇଁ ଯଥାର୍ଥ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଦେଖି, ସେମାନେ ନିଷ୍ପତ୍ତି କଲେ: “ପୃଥିବୀରେ ପୁଣି ଗଛ ଜନ୍ମ ନେବ; ଅତଏବ, ଅଗ୍ନି ଏବଂ ବାୟୁ ଶାନ୍ତ ହେଉ।” ଏହି ଭବିଷ୍ୟତ୍ ପିଢିକୁ ମୁଁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରିଛି, ଏହି ନାରୀ ଯିଏ ସୋମଙ୍କୁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି ଓ ଯଥାଯଥ ରୂପେ ପାଳିତ ହେଉଛନ୍ତି, ସେ ପ୍ରଚେତାମାନଙ୍କର ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ହେଉ। ତାଙ୍କଠାରୁ ଏକ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ସମର୍ଥ ପ୍ରଜାପତି ଜନ୍ମ ନେବେ, ତାଙ୍କ ନାମ ହେଉଛି ଦକ୍ଷ। ସେ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ପରି ତେଜସ୍ବୀ ହେବେ ଏବଂ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଆହୁରି ବୃଦ୍ଧି କରିବେ। ଦକ୍ଷ ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧକୁ ନିଗ୍ରହ କରି, ଧର୍ମପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ମାରିଷାଙ୍କୁ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ମାରିଷା ଓ ଦଶ ପ୍ରଚେତାଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରଜାପତି ଜନ୍ମ ନେବେ। ଆଦିରେ ଦକ୍ଷ ମନେ ମନେ ପ୍ରାଣୀମାନେକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ତା’ପରେ ସେ ଦ୍ୱାରା ଯୌନ ସଂଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ। ପ୍ରଥମେ ମନସ୍ପୁତ୍ରୀ ସୃଷ୍ଟି କରି, ପରେ ଦକ୍ଷ ନାରୀମାନେକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ସେ ୨୭ ଜଣ ନାରୀଙ୍କୁ, ଯେଉଁମାନେ କାଳଚଳନାରେ ସମ୍ପନ୍ନ, ଚନ୍ଦ୍ରଦେବଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ଦୁଇ ଜଣ ବହୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଏବଂ ଦୁଇ ଜଣ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ଚାକ୍ଷୁଷ ଏବଂ ମନୁଙ୍କ ଯୁଗ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ସମୟ ଅଛି, ସେହିଟି ଷଷ୍ଠ ମନ୍ବନ୍ତର ଭାବରେ ପରିଚିତ। ବସୁଦେବ, ପକ୍ଷୀ, ଗାଈ, ସର୍ପ, ଦାନବ, ଏବଂ ଦିତିପୁତ୍ରମାନେ ସେହି ସମୟରେ ଥିଲେ। ପୂର୍ବ ସୃଷ୍ଟି ଇଚ୍ଛା, ଦୃଷ୍ଟି ଓ ସ୍ପର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ଘଟିଥିଲା ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ମହାତ୍ମା ଦକ୍ଷଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ପୂର୍ବରୁ ବିବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି। ହେ ମହାତ୍ମା, ଆପଣ କିପରି ପୁନର୍ବାର ପୂର୍ବ ଅବସ୍ଥାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ? ଏବଂ ସୋମଙ୍କର ନାତି କିପରି ଶ୍ରବଶୁର ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ? ଏଠାରେ ଋଷିମାନେ ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏନାହାନ୍ତି। ସେମାନେ ପୁନର୍ବାର ନିଗ୍ରହିତ ହୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନୀ ମନୁଷ୍ୟ ଏଠାରେ ମୂଢ଼ ହୁଏନାହାନ୍ତି। ତପସ୍ୟା ଏଠି ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଲା, ଶକ୍ତି ଏହାର କାରଣ ହେଲା। ଯେଉଁଠାରେ ନିର୍ବିଘ୍ନ ସନ୍ତାନ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲାଭ ହୁଏ, ସେଉଁଠି ସେ ଦେବଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏପରି, ଏହି ଛଅଟି ପ୍ରାକୃତିକ ସୃଷ୍ଟି, ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ଏକ ମନ୍ବନ୍ତର ଅନ୍ତର୍ଗତ, ବିତିଯାଇଛି। ଏହି ସୃଷ୍ଟିମାନେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବିବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି, ଯେପରି ବିବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି, ତାଠାରୁ କମ୍ ବା ବେଶି ନୁହେଁ। ଯିଏ ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ଦ୍ୱେଷ ଛାଡ଼ି ପାଠ କରେ, ସେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅବଶ୍ୟ ଲାଭ କରିଥାଏ। ଏବେ ମୋ ଠାରୁ ସୃଷ୍ଟିର ଗଥା ସାରାଂଶ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ଶୁଣ। ମରୀଚି ଓ କଶ୍ୟପଙ୍କଠାରୁ ଦେବତା ଓ ପରମ ଋଷିମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଭୃଗୁ ଓ ଅଙ୍ଗିରସ ଆଠ ଦେବସମୂହ ଭାବେ ସ୍ମୃତିରେ ଅଛନ୍ତି। ସାଧ୍ୟ, ବସୁ, ବିଶ୍ୱେ ଓ ଧର୍ମପୁତ୍ରମାନେ ତିନି ଦେବସମୂହ ଭାବେ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ବୈବସ୍ବତ ମନ୍ବନ୍ତରରେ ସେମାନେ କାମନା ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି। ଏପରି ଭାବେ ମରୀଚିଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ବର୍ତ୍ତମାନ ସୁଭଦାୟକ ବୋଲି ବୁଝିବା ଉଚିତ୍। ଯେଉଁମାନେ ଗତ, ଯେଉଁମାନେ ଆସିବେ, ଏବଂ ଏହି ସମୟରେ ଅଛନ୍ତି— ସେମାନେ ଗତ, ଭବିଷ୍ୟତ୍ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନର ନାୟକ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ପୁରନ୍ଦର— ସମସ୍ତେ ଶତଶଃ ଯଜ୍ଞ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ପ୍ରତ୍ୟେକର ନିଜସ୍ୱ ଗୁଣ ଥିଲା। ସେମାନେ ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ କାରଣ ଦ୍ୱାରା ବି ଅବିଚଳିତ ଓ ଅବିନାଶୀ ରହିଛନ୍ତି। ଏହି ଗତ, ଭବିଷ୍ୟତ୍ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନର ନାୟକମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଶକ୍ତିରେ ସମାନ।