ଏହିପରି ଭାବେ, ପୂର୍ବ ଓ ଭବିଷ୍ୟତର ଘଟଣାଗୁଡ଼ିକୁ ଏଠାରେ ବୁଝିବା ଉଚିତ୍। ପୃଥୁଙ୍କର ଦୁଇ ଶୂରବୀର ପୁଅ, ଅଲୌକିକ ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତେଣୁ, ହବିର୍ଧାନ ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କ କନ୍ୟା ଧିଷଣାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଜନ୍ମିଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରାଚୀନବର୍ହି, ଯିଏ ମହାନ ଯଶସ୍ବୀ, ସୃଷ୍ଟିର ମହାପତି ହେଲେ। ତାଙ୍କର ପବିତ୍ର କୁଶ ଉତ୍ତର ପ୍ରତି ମୁହଁ କରିଥିଲା, ଏହି କାରଣରୁ ସେ ପ୍ରାଚୀନବର୍ହି ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ମହା ତପସ୍ୟାର ଶେଷରେ, ସୃଷ୍ଟି ପତି ସବର୍ଣ୍ଣାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ, ପ୍ରଚେତା ନାମରେ ପରିଚିତ, ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେଲେ। ସେମାନେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମୁଦ୍ର ଜଳରେ ତପସ୍ୟା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ କୌଣସି ରକ୍ଷକ ନ ଥିବାରୁ, ବୃକ୍ଷମାନେ ଅନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଭାବେ ବଢ଼ିଗଲେ ଏବଂ ଜୀବମାନଙ୍କର ହ୍ରାସ ହେଲା। ପବନ ବହିପାରୁନଥିଲା, ଆକାଶ ବୃକ୍ଷରେ ଆବୃତ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ବିଷୟ ଶୁଣି, ପ୍ରଚେତାମାନେ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ଥିଲେ। ତାପରେ ସେମାନେ ସେହି ବୃକ୍ଷଗୁଡ଼ିକୁ ଉପାଡ଼ିଦେଲେ, ପବନ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଖାଇଦେଲା। ବୃକ୍ଷମାନେ ବିନାଶ ହେବା ସହ, କେବଳ କିଛି ଡାଳି ଅବଶିଷ୍ଟ ରହିଗଲା। ସେମାନେ ପୃଥିବୀର ଅବିରତ ଚକ୍ର ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝିଲେ। ଏବେ ମୁଁ କହେଁ, "ପୃଥିବୀରେ ବୃକ୍ଷମାନେ ପୁନର୍ବାର ଜନ୍ମ ନେବେ, ଅଗ୍ନି ଓ ପବନ ଶାନ୍ତ ହେଉ। ଏହି ଭବିଷ୍ୟତ୍ ସନ୍ତତିକୁ ମୁଁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରିଛି।" "ଏହି ନାରୀ, ଯିଏ ସୋମକୁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି ଓ ନିର୍ମଳ ଭାବେ ଲାଳିତ, ସେ ତୁମେ ସମ୍ପ୍ରତି ଅନୁଗ୍ରହ କର। ତାଙ୍କଠାରୁ ଏକ ଶିକ୍ଷିତ ଓ ସମର୍ଥ ପ୍ରଜାପତି ଦକ୍ଷ ଜନ୍ମିବେ। ସେ ଅଗ୍ନି ସମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବେ ଓ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଅଧିକ ବଢ଼ାଇବେ। ସେ ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ନିବାରଣ କରି, ଧର୍ମପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ମାରିଷାଙ୍କୁ ପତ୍ନୀ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ମାରିଷା ଓ ଦଶ ପ୍ରଚେତାଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରଜାପତି ଜନ୍ମିବେ।" "ପ୍ରାରମ୍ଭରେ ଦକ୍ଷ ମନସା ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ପରେ ଦାମ୍ପତ୍ୟ ମାର୍ଗରେ। ପ୍ରଥମେ ମନସା ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ପରେ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ତିଆରି କଲେ। ସେ ୨୭ ଜଣ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, କାଳ ଗତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୋମଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଦୁଇଜଣ ବହୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଏବଂ ଦୁଇଜଣ ଅଙ୍ଗିରସଙ୍କୁ ଦେଲେ।" "ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁଯୁଗ ଓ ମନୁଙ୍କ ଯୁଗ ମଧ୍ୟର ସମୟକୁ ଷଷ୍ଠ ମନ୍ୱନ୍ତର କୁହାଯାଏ। ଏହି ସମୟରେ ବସୁଦେବ, ପକ୍ଷୀ, ଗାଈ, ସର୍ପ, ଦାନବ ଓ ଦିତିପୁତ୍ରମାନେ ଜନ୍ମିଲେ। ପୂର୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଜୀବମାନଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି ଇଚ୍ଛା, ଦୃଷ୍ଟି ଓ ସ୍ପର୍ଶ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିଲା।" "ମହାତ୍ମା ଦକ୍ଷଙ୍କ ଉଦ୍ଭବ ପୂର୍ବରୁ କୁହାଯାଇଛି। ହେ ମହାତ୍ମା, ଆପଣ କେମିତି ପୁନଃ ପୂର୍ବବତ୍ ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ? ଏବଂ ସୋମଙ୍କ ନାତି କେମିତି ଶ୍ରବଶୁର ଅବସ୍ଥାକୁ ଅପେକ୍ଷିତ କଲେ? ଏଠାରେ ଋଷିମାନେ ଓ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏନାହାନ୍ତି। ସେମାନେ ପୁନଃ ନିୟମିତ ହୁଅନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନୀ ଭ୍ରମିତ ହୁଏନାହାନ୍ତି। ଏଠାରେ ତପସ୍ୟା ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଲା, ଶକ୍ତି ଏହାର କାରଣ ହେଲା।" "ଯେଉଁଠାରେ ପୁତ୍ରସନ୍ତାନ ଓ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଥାଏ, ସେଉଁଠି ସେ ପରିତ୍ୟାଗ କରି ସ୍ୱର୍ଗରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏପରି, ଏହି ଛଅ ପ୍ରକୃତି ସୃଷ୍ଟି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଏକ ମନ୍ୱନ୍ତର ସମୟରେ, ବିତିଯାଇଛି। ଏହି ସୃଷ୍ଟିମାନେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ବିବେଚନା କରିଛନ୍ତି, ହେ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ସମସ୍ତ ବିବରଣୀ ଭାସ୍କର୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ଯେପରି ଦିଆଯାଇଛି, ତାଠାରୁ କମ୍ ବା ଅଧିକ ନୁହେଁ।" "ଯିଏ ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ଦ୍ୱେଷ ଛାଡ଼ି ପାଠ କରେ, ସେମାନେ ସେହି ଗୁଣ ଅବଶ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏବେ ମୋ ପାଖରୁ ସୃଷ୍ଟିର ସାରାଂଶ ଓ ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣୀ ଶୁଣ।