ଦ୍ୱିଜମାନେ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“କେଉଁ ଶ୍ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିପାରିବା?” ସେହି ପୁରୁଷ ଜ୍ଞାନୀ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ମିଠା କଥା କହୁଥିବା ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜିତ ଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ ପୃଥୁ ତାପରେ କରିଥିଲେ। ଶେଷରେ, ପ୍ରଜାପତି ପୃଥୁ ବଡ଼ ସନ୍ତୋଷ ସହିତ ଦାନ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଭୂପତିମାନେ ରଥିକ ଓ ମାଗଧମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ। ପ୍ରଜାମାନେ ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ କଥା କହିଲେ। ପରେ, ଏ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏକ, ସମସ୍ତେ ବେନ୍ୟ ପ୍ରତି ଦୌଡ଼ିଆସିଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନୁସୃତ ହେବା ପରେ, ସେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ଏହା ଦେଖି, ବେନ୍ୟଙ୍କ ଭୟରେ ପୃଥିବୀ ଗାଈ ଆକାର ଧାରଣ କରି ପଳାଇଗଲା। ସେ, ବେନ୍ୟଙ୍କ ଭୟରେ, ବ୍ରହ୍ମାଦି ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲା। ବେନ୍ୟ ତୀବ୍ର ତେଜ ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ। ରକ୍ଷା ମିଳିନଥିବାରୁ, ଶେଷରେ ପୃଥିବୀ ସ୍ୱଂୟ ବେନ୍ୟଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ସେ ବେନ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ—“ଏକ ନାରୀକୁ ଆଘାତ କରିବାରେ ଅଧର୍ମ କିଛି ନାହିଁ। ରାଜନ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ମୋ ଭିତରେ ଅବସ୍ଥିତ; ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ। ତୁମେ ମୋତେ ମାରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ତୁମେ ମଙ୍ଗଳ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରଖିଛ। ଯେତେବେଳେ ଉଚିତ ପ୍ରୟାସ ହୁଏ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ। ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ବାସ କରିବି; ତୁମେ କ୍ରୋଧ ତ୍ୟାଗ କର, ମହାବଳୀ। ଭୂପତି, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କର; ତୁମେ ଏହାକୁ ଚାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।” ପୃଥୁ ନିଜ କ୍ରୋଧ ଦମନ କରି ଧର୍ମପଥରେ ଥିବା ରାଜା ଭୂମିକୁ କହିଲେ—“ଏକଜଣ କିମ୍ବା ଅନେକ ଜୀବ ହେଉ, ହତ୍ୟା କଲେ ପାପ ହୁଏ। ଯଦି ହତ୍ୟାହୋଇଥିବା ଜଣ ଧର୍ମପରାୟଣ ନୁହେଁ, ତେବେ ପ୍ରଥମ ପାପ କିମ୍ବା ଦ୍ୱିତୀୟ ପାପ କିଛି ନାହିଁ। ଯଦି ତୁମେ ଆଜି ମୋ କଥା ଶୁଣି ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଚାହାଁନାହ, ତେବେ ଏଠାରେ ସ୍ଥିତ ହୋଇ, ତୁମେ ନିଜେ ପ୍ରଜାମାନେ ଉପରେ ଦୟା କରି ସେମାନଙ୍କୁ ପୁନଃପୁନଃ ଉତ୍ଥାନ କର। ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଏହାର କ୍ଷମତା ରଖ, ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତୁମକୁ ମାରିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ଭୟଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀକୁ ମୁଁ ନିରୋଧ କରିବି। ଏ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ କରିଦେବି, ରାଜନ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।” “ଯେପରି ଦୁଧ ମଥାଯାଇ ମୋ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ବ୍ୟାପିଯାଏ, ତେପରି ବେନଙ୍କ ଧନୁର ଶିରା ଦ୍ୱାରା ପାହାଡ଼ମାନେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ। ପୃଥିବୀ ନିଜ ସ୍ୱଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ସମତଳ ଓ ଅସମତଳ ଦୁହିଁ ଦେଇଥିଲେ। ପୁରୁଣା ଭୂମି କିମ୍ବା ଗ୍ରାମ, ସବୁଠି ବିଭାଜନ ହେଲା। ଚାକ୍ଷୁଷ ମନ୍ବନ୍ତର ପୂର୍ବରୁ ଏହି ପ୍ରକାର ଅବସ୍ଥା ଥିଲା। ଯେଉଁଠି ପୃଥିବୀ ସମତଳ ଥିଲା, ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ମୂଳ ଓ ଫଳ ଖାଇଥିଲେ। ବେନ୍ୟ ପୃଥୁ ଠାରୁ ଏହି ସମସ୍ତ ବିକାଶ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ପୃଥୁ ନିଜ ହାତରେ ପୃଥିବୀକୁ ଦୁହି ଶସ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଋଷିମାନେ କହିଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀ ପୁନି ଦୁହାଯିଥିଲା। ଭାଜନ ହେଉଛି ଛନ୍ଦ, ଗାୟତ୍ରୀ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଛନ୍ଦମାନେ। ପରେ, ଦେବମାନେ, ପୁରନ୍ଦରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ପୃଥିବୀକୁ ପୁନି ଦୁହିଥିଲେ। ଷଢ଼ାନନ ମାଘବାନ୍ ବଛା ହେଲେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସବିତା ଦୁହାଳା ହେଲେ। ପୁନି ପିତୃମାନେ କହିଛନ୍ତି, ପୃଥିବୀ ପୁନି ଦୁହାଯିଥିଲା।