ସେ ସମୟରେ, ଯେତେବେଳେ ସେ ବଳି କରୁଥିଲେ, ତେଣୁ ଏହି ଘଟଣା ଘଟିଲା। ଏମିତି ଅବସ୍ଥାରେ, ପୁନି ମାଗଧ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସମସ୍ତେ ଏକଠି ହେବା ପରେ, ସେଠାରୁ ମାଗଧ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଏଭଳି ନାମରେ ପୁକାରାଯାଏ। ସେ ଦେବତାଙ୍କ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହବି ଦେଲେ, ତାପରେ ସାରଥୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଶିଷ୍ୟଙ୍କର ଆହୁତି ସହିତ ଯାହା ମିଶିଗଲା, ତାହା ଗୁରୁଙ୍କର ହବିକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲା। ଏବଂ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କରୁ ଯାହା ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସ୍ତ୍ରୀର ଗର୍ଭରୁ, ସେ ନିମ୍ନ ଜନ୍ମର ଥିଲେ। ସାରଥୀଙ୍କର ମଧ୍ୟମ ଧର୍ମ ହେଉଛି କ୍ଷେତ୍ରରୁ ଜୀବିକା ଉପାର୍ଜନ କରିବା। ପୃଥୁଙ୍କ ପାଇଁ, ସେଠାରେ ମହାର୍ଷିମାନେ ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଡାକିଥିଲେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଉଚିତ, ଏବଂ ଏହି ରାଜା ଏହାର ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ର। ଆମେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବତା ଏବଂ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା। "କେଉଁ ଷ୍ଟୁତି ଦ୍ୱାରା ଆମେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିପାରିବୁ?" — ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ ତେଜସ୍ବୀ ଦ୍ୱିଜମାନେ। ସେ ଜ୍ଞାନୀ, ଧର୍ମିକ, ଉଦାର କଥାବାର୍ତ୍ତା କରୁଥିବା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜିତ। ପୃଥୁ ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ପରେ କଲେ। ତା’ପରେ, ପୃଥୁ, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ନାଥ, ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ଦାନ କଲେ। ସେହି ସମୟରୁ, ଭୂମିର ଶାସକମାନେ ସାରଥୀ ଏବଂ ମାଗଧମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଛନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ପ୍ରଜାମାନେ ଏବଂ ମହାର୍ଷିମାନେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ କଥା କହିଲେ। ଏପରି ଦେଖି, ଲୋକମାନେ ଦୃତଗତିରେ ବୈନ୍ୟଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ସେ, ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅନୁସରିତ ହୋଇ, ସେମାନଙ୍କର କ୍ଷେମ ନିମିତ୍ତେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ତା’ପରେ, ବୈନ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖି ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଭୂମି ଗାଈ ରୂପ ଧାରଣ କରି ପଳାଇଲେ। ସେ, ବୈନ୍ୟଙ୍କ ଭୟରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକରେ, ବ୍ରହ୍ମାର ଲୋକ ସହିତ, ଚାଲିଗଲେ। ପୃଥୁ ତାଙ୍କୁ ତୀବ୍ର ତୀର ଏବଂ ତେଜସ୍ବୀ ଶକ୍ତି ସହିତ ଅନୁସରଣ କଲେ। କୌଣସି ରକ୍ଷା ନପାଇ, ସେ ଶେଷରେ ବୈନ୍ୟଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ। ସେ ବୈନ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ—"ଏଠାରେ ଜଣେ ମହିଳାକୁ ହନନ କରିବାରେ କୌଣସି ଅଧର୍ମ ନାହିଁ। ରାଜନ୍, ସମସ୍ତ ଲୋକ ମୋ ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ; ଏହି ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡକୁ ମୁଁ ଧାରଣ କରେ। ତୁମେ ମୋତେ ମାରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରଖିଛ। ଯେତେବେଳେ ଉଚିତ ପ୍ରୟାସ ହୁଏ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ହୁଏ। ମୁଁ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିବି; ତୁମେ କ୍ରୋଧ ଛାଡ଼, ମହାବଳୀ। ଭୂମିର ରକ୍ଷକ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କର; ଏହାକୁ ତୁମେ ଛାଡ଼ିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" ପୃଥୁ ତାଙ୍କ କ୍ରୋଧ ଦମନ କରି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଭୂମିକୁ କହିଲେ—"ଏକ ହେଉ କି ବହୁତ ପ୍ରାଣୀ, ହତ୍ୟା କଲେ ପାପ ହୁଏ। ଯଦି ଯିଏ ହତ୍ୟା ହେଉଛି, ସେ ଧର୍ମିକ ନୁହେଁ, ତେବେ ପାପ କିମ୍ବା ଦ୍ୱିତୀୟ ଦୋଷ ନାହିଁ। ଯଦି ଆଜି ତୁମେ ମୋ ଆଦେଶ ପାଳନ କରିବା ନାହିଁ, ଯାହା ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ— ତେବେ ଏଠାରେ ରହି, ତୁମେ ନିଜେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରିବାକୁ ହେବ। ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ସଦା ଉତ୍ଥିତ କର; ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବ, ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯିଏ ତୁମକୁ ହନନ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ସେଇ ଭୟଙ୍କର ସ୍ତିତିକୁ ମୁଁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଦେବି। ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ, ରାଜନ୍, ମୁଁ ସଫଳ କରିବି—ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯେପରିକି ଦୁଧ ମଥାଯାଉଥିବାବେଳେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ, ସେପରି ବେଣଙ୍କ ଧନୁଷର ଶିରା ଦ୍ୱାରା ପର୍ବତମାନେ ବଢ଼ିଗଲେ। ଭୂମି ନିଜ ଗୁଣରେ, ପୃଥୁଙ୍କ ପାଇଁ ସମ ଓ ବିସମ ଦୁହିଁ ହେଲେ। ପୁରୁଣା ଭୂମି କିମ୍ବା ଗ୍ରାମ ଯେଉଁହେଉ, ସେଠାରେ ବିଭାଜନ ଅଛି।