ଏହି କଥାରେ, ବେନା ନାମକ ରାଜା ପୂର୍ବେ ଧର୍ମକୁ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଭାବେ ପାଳନ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ପରେ ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇଚ୍ଛାରେ ଲିନ୍ ହେଲେ । ଏହିପରେ, ସେ ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରି ଅଧର୍ମକୁ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ । ଏହି ଅନ୍ୟାୟ ଦେଖି, ମହା ଯଜ୍ଞମାନେ ହେଉଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦେବତାମାନେ ସୋମପାନ କରିଲେ ନାହିଁ । ବିପଦ ନିକଟେ ଆସିଥିବା ସମୟରେ ବେନା ଏକ କ୍ରୂର ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କଲେ—ସେ ଘୋଷଣା କଲେ, "ମୋ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ ହେବ, ମୋ ପାଇଁ ହୋମ ହେବ ।" ଏହା ଦେଖି, ମରୀଚିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ମହାର୍ଷିମାନେ ଏହିପରି କହିଲେ, "ଅନ୍ୟାୟ କରିବେ ନାହିଁ; ଏହିଟି ଶାଶ୍ୱତ ଧର୍ମ ନୁହେଁ ।" ସେମାନେ ସେଠାରେ ମଧୁର ସ୍ମୃତି ଉପସ୍ଥାପନ କରି କହିଲେ, "ପୂର୍ବରୁ ଆପଣ କହିଥିଲେ—ମୁଁ ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବି ।" କିନ୍ତୁ ବେନା, ଦୁଷ୍ଟ ମନରେ, ହସି ଦେଲେ ଏବଂ ଜ୍ଞାନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅଭିମାନରେ କହିଲେ, "ମୋର ଶକ୍ତି, ତପସ୍ୟା ଓ ସତ୍ୟରେ ଏଇ ପୃଥିବୀରେ ମୋ ସମାନ କିଏ ଅଛି? ସମସ୍ତ ଜଗତର ମୂଳ ମୁଁ, ଧର୍ମର ମୂଳ ମଧ୍ୟ ମୁଁ । ମୁଁ ସୃଷ୍ଟି କରିବି କି ବିନାଶ କରିବି, ଏଠି କୌଣସି ଚିନ୍ତାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ ।" ଏହି ଅଭିମାନ ଦେଖି, ମହାର୍ଷିମାନେ ରୋଷାନ୍ୱିତ ହେଲେ ଏବଂ ବେନାଙ୍କୁ ବାନ୍ଧିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ । ସେମାନେ ତାଙ୍କର ବାମହସ୍ତକୁ ଘସିଲେ, ଏବଂ ତାହାଠାରୁ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଛୋଟ, କଳା ଦେହୀ ପୁରୁଷ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ । ସେ ଅସ୍ଥିର ଓ ଅବାକ ଦେଖାଗଲେ । ତେଣୁ ଋଷିମାନେ କହିଲେ, "ବସିଯାଅ ।" ବେନାଙ୍କ ଅଶୁଦ୍ଧତାରୁ ସେ ମାଛ ଧରୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ । ଏହି ଅଶୁଦ୍ଧ ଜନ୍ମର ଲୋକମାନେ ଅଧର୍ମରେ ଏକାଗ୍ର ହେଲେ । ତା'ପରେ ମହାର୍ଷିମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧରେ ଆଉଥରେ ଅଗ୍ନିମାନ୍ଦି ମତିରେ ବେନାଙ୍କ ଦହିନହସ୍ତକୁ ମଥିଲେ । ଏଠାରୁ ପୃଥୁ ନାମକ ଏକ ଦିବ୍ୟ ପୁରୁଷ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯେଉଁଥିରୁ ସେ 'ପୃଥୁ' ବୋଲି ପରିଚିତ ହେଲେ । ସେ ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ଧନୁ 'ଅଜାଗବ' ଧାରଣ କଲେ, ଯାହା ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି କରୁଥିଲା । ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ଜନ୍ମାନ୍ତର ଲୋକ ତାଙ୍କ ଜନ୍ମରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ । ଏକ ରାଜର୍ଷି ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ, ଯିଏ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ସହିତ ଥିଲେ । ନଦୀ ଓ ସାଗରମାନେ ତାଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନ ଉପହାର ଦେଲେ । ସମସ୍ତ ପିତାମହ ବ୍ରହ୍ମା, ଅଙ୍ଗିରାସ ଓ ଦେବତାମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ, ବେନାଙ୍କ ବଂଶଜ ପୃଥୁଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କଲେ । ଏହିପରି ଦେବମଧ୍ୟରେ ଅଙ୍ଗିରାସ ପୁତ୍ରମାନେ ଏହି ମହାରାଜାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ । ପୃଥୁ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜଙ୍କୁ ଅପରିଚିତ ହୋଇଥିବା ପ୍ରଜାମାନେ ଆଉଥରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରେମ ଓ ଶାସନରେ ଅନୁଗତ ହେଲେ । ପୃଥୁ ସାଗର ପାଖକୁ ଯିବାବେଳେ ଜଳ ତାଙ୍କୁ ବାଧା ଦେଲା । ତାଙ୍କ ଶାସନରେ ପୃଥିବୀ କୃଷି ଛାଡ଼ି ନିଜେ ଅନ୍ନ ଉତ୍ପାଦନ କରୁଥିଲା, କେବଳ ଚିନ୍ତା କଲେ ଖାଦ୍ୟ ମିଳୁଥିଲା । ଏହି ସମୟରେ, ପୃଥୁ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବେଳେ, ମାଗଧ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ସମସ୍ତ ଏକାଠି ହେଲେ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ମାଗଧ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ । ପୃଥୁ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ବିଧିରେ ହୋମ କରିବା ସମୟରେ ଏକ ସାରଥି ଜନ୍ମ ନେଲେ । ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଅଞ୍ଜଳି ଗୁରୁଙ୍କ ହୋମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଲା । ଏବଂ ଯୋଦ୍ଧାଙ୍କ ଅଞ୍ଜଳି ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣୀରେ ଯୋଗ ଦେଲା, ଯାହା ନିମ୍ନ ଜନ୍ମ ହେଲା । ଏହି ସାରଥିଙ୍କ ମଧ୍ୟମ ଧର୍ମ ହେଉଛି କ୍ଷେତ୍ରରୁ ଜୀବିକା ଉପାର୍ଜନ କରିବା । ପୃଥୁଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଦୁଇଜଣ ମହାର୍ଷିମାନେ ଆଣିଥିଲେ । ସେମାନେ କହିଲେ, "ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଯଥାଯଥ ଏବଂ ଏହି ରାଜା ଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ର ।" ଏଭଳି, ସେମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ଉପସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ।