ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ଆଷ୍ଟମ ସୃଷ୍ଟିକୁ "ଅନୁଗ୍ରହ" ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଓ ତାମସିକ ଦୁଇଁ ଗୁଣର ସମ୍ମିଳନ। ପ୍ରକୃତିକ ଓ ବୈକୃତିକ ସୃଷ୍ଟି ପରେ, କୌମାର ସୃଷ୍ଟିକୁ ନବମ ଭାବରେ ଗଣନା କରାଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ମୂଢ଼ ବୁଦ୍ଧିର, ସେମାନେ ଏହି ସମୂହରେ ଅନୁସୃତ ହୁଅନ୍ତି, ଏହି ସମୂହକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରାଯାଏ। ଏହିପରି, ସେ (ବ୍ରହ୍ମା) ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜୀବରେ ଚାରିପ୍ରକାର ରୂପରେ ବ୍ୟାପି ଅବସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ଅଚଳ ଜୀବଗୁଡ଼ିକରେ ଓ ପଶୁ ଯୋନିରେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବିପରୀତ ଗୁଣ ଦେଖାଯାଏ। ଏହାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ମନରୁ ସ୍ୱୟଂ ସମାନ ମନସ୍ପୁତ ପୁତ୍ରମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ନାମ ବୁଝିବା ପରେ, ତିନି ଜଣ ଅନାସକ୍ତ ହୋଇଗଲେ। ଏମିତି ଅନାସକ୍ତି ଦେଖି, ବ୍ରହ୍ମା ଅନ୍ୟ ଉପାସକମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଏବେ ମୋ ଠାରୁ ତୁମେ ଅସୃଷ୍ଟି ଅବସ୍ଥା ଓ ସେଠାରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଜନମାନେ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ସ୍ୱର୍ଗ, ଦିଗ, ସମୁଦ୍ର, ନଦୀ, ଗଛ, ଲତା, କାଠ, ପାତ୍ର, ମୁହୂର୍ତ୍ତ, ସନ୍ଧି, ରାତି ଓ ଦିନ—ଏହି ସମସ୍ତ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନରେ ବ୍ୟାପିତ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧାରାଗୁଡ଼ିକ ଓ 'ସ୍ଥାନ' ବୋଲି ଯାହାକୁ କୁହାଯାଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ଅଂଶ। ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନଙ୍କର ଭାଗ, ଏବଂ ସଂଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ବଢ଼ିଥିବା ସନ୍ତାନମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ସୃଷ୍ଟି। ଡକ୍ଷ, ଅତ୍ରି ଓ ବଶିଷ୍ଠ ନଉ ଜଣ ମନସ୍ପୁତ ପୁତ୍ର ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ସ୍ୱୟଂ ମୂର୍ତ୍ତିରେ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମ ସହିତ ଏକତ୍ର କଲେ। ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ରେ ନିଶ୍ଚୟ ଓ ଧର୍ମ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ନିଶ୍ଚୟରୁ ଆଉ ନିଶ୍ଚୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯାହାର ମୂଳ ଅବ୍ୟକ୍ତ। ବୃଗୁ ହୃଦୟରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଏହି ଋଷି ଜଳ ମୂଳର। ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଉଦାନରୁ ଓ ପୁଲହ ବ୍ୟାନାରୁ ଜନ୍ମିଲେ। ଏହିପରି, ଏହି ବାରଜଣ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ପୁତ୍ର ଭାବେ ସ୍ମରଣ କରାଯାନ୍ତି। ବୃଗୁ ଆଦି ଯେଉଁମାନେ ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମବାଦୀ ନୁହଅନ୍ତି। ଏହି ବାରଜଣ ରୁଦ୍ର ସହିତ ଏକାତ୍ମ ଭାବେ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ହେ ଦ୍ୱିଜ! ପୂର୍ବ ସୃଷ୍ଟିରେ ଏହି ଦୁଇ ଜଣ ସବୁଠାରୁ ପୁରୁଣା। ସେମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଏହି ଲୋକରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ୱଳ ହେଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରଜା, ଧର୍ମ ଓ କାମକୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ବିଶେଷ ଶକ୍ତିର ଧାରକ। ଏହି ସମୟରେ, ସନତ୍କୁମାର ନାମ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ। କ୍ରିୟା ଓ ସନ୍ତାନରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ମହାମୁନିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ଏହାପରେ, ପ୍ରଭୁ ଅସୁର, ପିତୃ, ଦେବତା ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ତାଙ୍କର କଟିଠାରୁ ମନୁଷ୍ୟ, ନିତମ୍ଭଠାରୁ ଅସୁରମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଅମୃତରୁ ଦେବତାମାନେ ପିତୃମାନେ ସୃଷ୍ଟି ହେଲେ। ମନ ଠାରୁ ମନୁଷ୍ୟ ଓ ପିତୃମାନେ ତିନି ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଯଜ୍ଞ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମା ଋକ୍, ଯଜୁର୍ ଓ ସାମ ବେଦ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଠାରୁ ଦେବତା, ଋଷି, ପିତୃ ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ସେ ଯକ୍ଷ, ପିଶାଚ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ସମସ୍ତ ଅପ୍ସରାମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ନଶ୍ୱର ଓ ଅନଶ୍ୱର, ଚର ଓ ଅଚର ସମସ୍ତିକୁ ସେ ତିଆରି କଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଜନ୍ମ ଆବାର ଆବାର ହେଉଛି। ସେମାନଙ୍କର ତିନିପ୍ରକାର ମୂଳକୁ ଅଖଣ୍ଡ ଓ ଭିନ୍ନ ଭାବେ ଜାଣିଛନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ତ୍ୱ ଗୁଣରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଓ ସମଦର୍ଶୀ, ସେମାନେ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ତାହାର ନିଜ ଅଞ୍ଚଳ ଅନୁଯାୟୀ କୁହନ୍ତି। 'ଦିବ' ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରଭୁ ପାଞ୍ଚଟି ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ରାତିରେ ଜନ୍ମ ନେଉନାହିଁ; ପୁନି ପ୍ରଭୁ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିଜ ମଧ୍ୟରୁ ଆକର୍ଷଣ କରନ୍ତି। ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିର ଗୁହ୍ୟ କଥା ଅନୁସାରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହ ଓ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତ ଉତ୍ପନ୍ନ ଓ ବିକାଶ ପାଇଛି।