ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ ପୁନଃପୁନଃ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଭାଜନ କରିଥିଲେ। ସେ ବାରମ୍ବାର ଭୂଲିଅଂକୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଚାରିଟି ଲୋକର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିଲେ। ଏହିପରି, ସ୍ୱୟଂଭୂ ଭଗବାନ ବ୍ରହ୍ମା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଜା ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ। ସେ ଯେତେବେଳେ ସୃଷ୍ଟି ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତନ କରିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଏହି ସୃଷ୍ଟି ତାଙ୍କର ଭାବନାରୁ ବାହାରିଆସିଲା। ସେ ସୃଷ୍ଟିରେ ଆସିଲା ଅନ୍ଧକାର, ଭ୍ରମ, ମହାମୋହ, ଧୂସରତା ଓ ଯାହାକୁ ଅନ୍ଧ ଅଜ୍ଞାନ କୁହାଯାଏ। ଏହି ସୃଷ୍ଟି ପଞ୍ଚପ୍ରକାରର ଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି ଓ ଅହଂକାର ଧାରଣ କରନ୍ତି ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ। ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି ବାହ୍ୟ ଓ ଆନ୍ତରିକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ବିହୀନ, ଚେତନା ଶୂନ୍ୟ ଥିଲା। ସେଠାରୁ ଗୁପ୍ତ ସ୍ୱଭାବ ଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ, ମୂଳବୃକ୍ଷମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ସେମାନେ ଅବିବେକୀ ମନ ନେଇ, ଏହି ଅନ୍ଧକାରକୁ ନିଜ ଜନ୍ମର ମୂଳ ଭାବିଲେ। ଏହି ସୃଷ୍ଟି ଏକ ବାକ୍ର ଧାରା ଭଳି ଚାଲିଥିଲା, ଏହିପରି ଏହାକୁ ବାକ୍ର ଧାରା ସୃଷ୍ଟି କୁହାଯାଏ। ଏଠି ଅଜ୍ଞାନ ମଧ୍ୟରେ ନିଜକୁ ଜ୍ଞାନୀ ଭାବି, ସୃଷ୍ଟି କରିବା ଓ ଧାରଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ। ଏଠି ଏଗାରୋ ପ୍ରକାରର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଓ ନଅ ପ୍ରକାରର ଆତ୍ମା ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ସମସ୍ତେ ଆନ୍ତରିକ ଭାବେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ବାହ୍ୟ ଭାବେ ପୁନଃ ଆବୃତ ଥିଲେ। ଏହି ବାକ୍ର ଧାରା ଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ସଂୟମୀ ଓ ତିନିପ୍ରକାର ଚେତନା ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ଇଚ୍ଛାଜନିତ ସୃଷ୍ଟିକୁ ଦେଖିଲେ। ତୃତୀୟ ସୃଷ୍ଟି ହେଉଛି ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଧାରା, ଯାହା ଉପରେ ସ୍ଥିତ। ଏଠି ପ୍ରାଣୀମାନେ ଆନ୍ତରିକ ଓ ବାହ୍ୟ ଭାବେ ଆନନ୍ଦ ଓ ମୋଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କିନ୍ତୁ ଆବୃତ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ନଅ ପ୍ରକାରର ଆତ୍ମା ଧାରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ଓ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଭାବରେ ସ୍ମୃତ। ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଧାରା ସୃଷ୍ଟି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହେବା ପରେ, ପ୍ରଭୁ ପୁନଃ ଅନ୍ୟ ଏକ କ୍ରିୟାଶୀଳ ସୃଷ୍ଟି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ। ଏହିପରି, ତତ୍ତ୍ୱମୂଳକ ସୃଷ୍ଟି ସିଧା ଧାରା ସହିତ ଆସିଲା, ଯାହା କ୍ରିୟାଶୀଳ ଥିଲା। ସେଠି ପ୍ରାଣୀମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅନ୍ଧକାର ଛୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ରଜୋଗୁଣ ପ୍ରଧାନ। ଏହି ମାନବ ଓ ଅଭ୍ୟାସୀମାନେ ବାହ୍ୟ ଓ ଆନ୍ତରିକ ଭାବରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ। ସେମାନେ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଆତ୍ମସିଦ୍ଧି ଥିବା ମାନବ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଗନ୍ଧର୍ବ ଅଟୁଟ ଥିଲେ। ଏହି କ୍ରମରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧମାନେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଏହି ସୃଷ୍ଟିକୁ ଷଷ୍ଠ ସୃଷ୍ଟି ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଯାହା ପଞ୍ଚଭୂତ ଆଦି ଜୀବମାନଙ୍କୁ ଆଧାର କରି ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ପ୍ରଥମ ସୃଷ୍ଟି ମହତ୍ର, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଡ ସୃଷ୍ଟି। ତୃତୀୟ ସୃଷ୍ଟି ବୋଲି କୁହାଯାଏ ବୈକାରିକ, ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସୃଷ୍ଟି। ଚତୁର୍ଥ ସୃଷ୍ଟି ମୂଳ ସୃଷ୍ଟି, ଏଠି ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମୂଳ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାନ୍ତି। ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ ଧାରା ସୃଷ୍ଟି, ଯାହା ଦେବତାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟି, ଷଷ୍ଠ ସୃଷ୍ଟି ଭାବେ ପରିଚିତ। ଅଷ୍ଟମ ସୃଷ୍ଟି ଅନୁଗ୍ରହ, ଯାହା ସାତ୍ତ୍ୱିକ ଓ ତାମସିକ ଦୁଇଁଟି ଗୁଣ ନେଇ ଥାଏ। ପ୍ରକୃତ ଓ ବୈକୃତ, ଏବଂ କୌମାର ସୃଷ୍ଟିକୁ ନବମ ବୋଲି ମନ୍ୟ କରାଯାଏ। ଅବିବେକୀ ଚିତ୍ତ ଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଦଳ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ। ଏହିପରି, ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚାରିପ୍ରକାର ରୂପରେ ସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ଅଚଳ ପ୍ରାଣୀ ଓ ପଶୁ ଗର୍ଭରେ ବିପରୀତ ଧାରା ରହିଥାଏ, ସେମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା। ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା ତାଙ୍କ ସମାନ ମନୋଜନ୍ମା ପ୍ରଜାମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ସେମାନଙ୍କ ନାମ ଜାଣିବା ପରେ, ତିନିଜଣ ଅନାସକ୍ତ ହୋଇଘଲେ। ସେମାନେ ଅନାସକ୍ତ ହେବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ପୁନଃ ଅନ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନଶୀଳମାନେ ସୃଷ୍ଟି କଲେ। ଏବେ ମୋ ପାଖରୁ ଅସୃଷ୍ଟି ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ଥିର ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ସ୍ୱର୍ଗ, ଦିଗ, ସମୁଦ୍ର, ନଦୀ ଏବଂ ବୃକ୍ଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସୃଷ୍ଟିର ଅଂଶ।