ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ବଳନ୍ଦନ, ବତ୍ସ ଓ ସଂକୀଳ—ଏହି ତିନିଜଣ ବିଶିଷ୍ଟ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହିପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟ, ଯେଉଁମାନେ ଋଷିମାନଙ୍କର ପୁତ୍ର, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଜାଣିବାକୁ ମିଳେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଅଧ୍ୟାପକ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ନାମ ଶୁଣ। ବହୃଚ, ଭାର୍ଗବ, ପୈଳ, ସାଂକୃତ୍ୟ ଓ ଜାଜଳି—ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ତାପରେ ଅଛନ୍ତି ଉପମନ୍ୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରମତି, ମାଡୂକି ଓ ଶାକଳି। ପନ୍ନଗ ଓ ପକ୍ଷଗନ୍ତ, ଏହି ଛଅଠି ଏଠାରେ ଅଠାଠିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି ଥିଲେ। ତାପରେ ବୈଶଂପାୟନ, ଲୌହିତ୍ୟ, କଣ୍ଠକ, କାଳାବ ଓ ଶାଵଧ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ ଓ ପରଶିଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅଠାଠିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି ଭାବେ ପରିଚିତ। ଚୈମିନି, ସଭରଦ୍ୱାଜ, କାବ୍ୟ ଓ ପୌଷ୍ୟଞ୍ଜି ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଥିଲେ। ଲଙ୍ଗଳୀ, ଶାଳିହୋତ୍ର ଓ ଶକ୍ତିରାଜ ଭାର୍ଗବ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ଅନ୍ୟ ଚୁଆଲିଶି ଶିଷ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ ଋଷି ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଲୋଭାଲୋଭ, ଯିଏ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବଳା ମଧ୍ୟ ଏହି ତାଲିକାରେ ଅଛନ୍ତି। ଏହି ନବ୍ବେଜଣ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ହୋତୃ ପୁରୁହିତଙ୍କ ପରି, ଭାବିବାକୁ ଉଚିତ। ଏହି ଶ୍ରେଣୀରେ ଚଳୁ, ସୁମତି ଓ ଦେଵବର ଅଛନ୍ତି। ତଥାପ୍ରୀତ, କୃଶାଶ୍ୱ, ସୁମୂଳି ଓ ବାଷ୍କଳି ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅଛନ୍ତି। ବୈୟାସକି, ପାଣ୍ଡିତ୍ୟଶାଳୀ ଶୁକ, ଲୌକି ଓ ଭୂରିଶ୍ରବା ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ଆରଣ୍ୟ, ଇଳକ, ଉପମନ୍ୟୁ ଓ ବିଦାସ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ପ୍ରଜାଦର୍ପ, କହୋଡ, ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ୟ ଓ ଶୌନକ ମଧ୍ୟ ଏହି ତାଲିକାରେ ଅଛନ୍ତି। ଦେବମାତା ଅଦିତି, ଜଳାପା ଓ ମାନବୀ, ଏହି ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ମୁଦ୍ଗଲା, ଅତୁଜୀବ, ତାରା ଓ ଯଶସ୍ୱିନୀ ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଧର୍ମଜ୍ଞାନୀ ଲୋପାମୁଦ୍ରା ଓ କୋଶୀତିକା ମଧ୍ୟ ସ୍ମୃତିରେ ରହିଛନ୍ତି। ଏପରି ଭାବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଋଷିମାନଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଛି। ଏଠାରେ, ପ୍ରଭୁମାନେ, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରକ, ଋଷି ଓ ଋଷିକାମାନେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ପୁତ୍ରମାନେ ମିଶିଛନ୍ତି। ଏଠାରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଉପଦେଶ, ପ୍ରମାଣ ସହିତ ଯୁକ୍ତ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଗଭୀର ଶବ୍ଦ ଧାରଣ କରିଛି। ଯେଉଁ କୃତ୍ୟ ଦିଆଯାଏ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନାହିଁ, ଯାହା ଦାନ ଦିଆଯାଏ, ଯାହା ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ଯୁକ୍ତ ଓ ନାମର ବିଭିନ୍ନତା ସହିତ ଅଛି, ଯେଉଁଠି ବହୁ ପଦ, ବ୍ୟବହାର ଓ ବହୁ ପ୍ରକାର ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତି ଅଛି, ଯେଉଁଠି ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଶବ୍ଦ ଓ ବହୁ ସନ୍ଦେହ ରହିଛି, ଯେଉଁଠି ବହୁ କାରଣ ଓ ଉଦାହରଣ, ବିଭିନ୍ନ ଶବ୍ଦ ଓ ଅର୍ଥହୀନତା ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ 'ମିଶ୍ରା' ବୋଲି କୁହାଯାଏ, କାରଣ ସେଗୁଡ଼ିକ ଋଷିମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ରଚିତ। ଏଠାରେ ଅତୀତ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ଜ୍ଞାନ ଓ ଜନ୍ମ ଦୁଃଖର ଉପାୟ ଅଛି। ଧର୍ମ ଶାସ୍ତ୍ର ରଚୟିତାମାନେ ତାଙ୍କ ମହିମା ଦ୍ୱାରା ସବୁଠାରେ ବିଦ୍ୟମାନ। ବୃହସ୍ପତି, ଶୁକ୍ର, ବ୍ୟାସ ଓ ସରସ୍ୱତ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଯେମିତି ପରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା, ଅଧିକ ବୁଦ୍ଧିଶାଳୀ ମନୁଷ୍ୟ, ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି। ସେଇ ସମୟରେ ବୟସ କେବଳ ଋଷିତ୍ୱ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ପାଇଁ ମାନ୍ୟ ନୁହେଁ; କାରଣ, ବୟସରେ କମ୍ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଋଷି ଚିହ୍ନଟ ହୁଅନ୍ତି। ଯାହାର ଏକ ନିଶ୍ଚିତ ଶେଷ ଅଛି, ତାହାକୁ 'ଋଚ୍' ବୋଲି ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞାନେ କୁହନ୍ତି; ଯାହାର ଅତିରିକ୍ତ ଅନ୍ତ ଅଛି, ତାହାକୁ 'ଯଜୁସ୍' ବୋଲି ଘୋଷିତ; ପଞ୍ଚମକୁ 'ପ୍ରତିହୋତ୍ର' ଓ ଷଷ୍ଠକୁ 'ଉପଦ୍ରବ' ବୋଲି ଜଣାଯାଏ।