ଏହିପରି ଆସ୍ତେ ଆସ୍ତେ ଜେତେବେଳେ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବଞ୍ଚିଥାନ୍ତି, ସେହି ସମୟକୁ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆୟୁଷ୍ୟ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ତାପରେ ପୁରୁଷମାନେ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଓ ସାଧାରଣ ଲୋକମାନେ କ୍ରମେ କ୍ରମେ ଅବନତିକୁ ପାଉଥାନ୍ତି। କଳିଯୁଗରେ ଲୋକମାନେ କେବଳ ଶୁଅ, ବସିବା ଓ ଖାଇବା ପାଇଁ ଜୀବନ ଯାପନ କରିଥାନ୍ତି। ସେହି ସମୟରେ ଧର୍ମହୀନ ଲୋକମାନେ ଉଦୟ ହୁଏ। ଶୂଦ୍ରମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆଚରଣ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶୂଦ୍ରଙ୍କ ଆଚରଣ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଯୁଗାନ୍ତରେ ଏହି ସେବକମାନେ ଭଲ ଭାବେ ରଖାଯାଏ ନାହିଁ। ଏହି ସମୟରେ ଚତୁର ଧୋଖାବାଜ ଲୋକମାନେ ହେବେ। ଜଙ୍ଗଲୀ ପଶୁମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବେ ଓ ଗୋମାନ୍ୟଙ୍କର ଅବନତି ହେବ। ଘନ ଅନ୍ଧକାରରେ ଦାନ ଆଧାରିତ ଧର୍ମ ଦୁର୍ଲଭ ହେବ। ଭୂମି ଅତ୍ୟଳ୍ପ ଫଳ ଦେବ, କେତେକ ସ୍ଥାନରେ ମାତ୍ର ସୁବିପୁଳ ଫଳ ମିଳିବ। ଲୋକମାନେ କେବଳ ନିଜ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଚିନ୍ତିତ ରହିବେ। ଏହି ସମୟରେ ଶୂଦ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ସମ୍ବୋଧନ କରାଯିବେ। ଯୁଗାନ୍ତରେ ନାରୀମାନେ ଖୋଲା କେଶ ଓ ଲାଠି ଧରିବେ। କଳିଯୁଗରେ ବହୁତେ ଲୋକ ସନ୍ନ୍ୟାସ ଗ୍ରହଣ କରିବେ। ଏହି ଅବନତ ଯୁଗରେ ସମସ୍ତେ ବଣିକ ହେଇଯିବେ। ବିଶ୍ୱ ଭୋଗେ ଅନେକ ଠକ ଓ ମିଥ୍ୟା ଆଚରଣ କରୁଥିବା ଲୋକ ଭରିଯିବ, ଯେଉଁମାନେ ଶିକାରୀ ଭାବରେ ଦେଖାଯିବେ। ଲୋକମାନେ ପ୍ରତିଏକ ଦୁସ୍ଵରଙ୍କଠାରୁ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବେ, ନିଜ ହାତ ଏଗିଇ ଦେଇ। ଯୁଗ ଅବନତି ପାଇଲେ ଉପକାର ପ୍ରତିଉପକାର କରିବା ଲୋକ ରହିବେ ନାହିଁ। ଏହାପରେ ଭୂମି ବିଶାଳ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଶୂନ୍ୟ ହେଇଯିବ। ଅନ୍ୟଙ୍କ ମୁକୁତ ଚୋର ଓ ପରନାରୀ ଲୋଭୀ ଲୋକ ଦେଖାଯିବେ। ଦୁଷ୍ଟମାନେ ନିୟମ ଛାଡ଼ି, ଖୋଲା କେଶ ଓ ଲାଠି ନେଇ ଘୁରିବେ। ସେମାନେ ଧଳା ଦାନ୍ତ, ଜୁଆ ଖେଳିବାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡା ଓ କଷାୟ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବେ। ଧାନ ଓ ପୋଷାକ ଚୋର ମଧ୍ୟ ହେବେ। ଜ୍ଞାନ ଓ କ୍ରିୟା ଶେଷ ହେଲେ, ବିଶ୍ୱ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ହେଇଯିବ। ସୁସ୍ଥତା, ଶକ୍ତି ଓ ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ହେବ। ଦୁଃଖରେ ପୀଡ଼ିତ ଲୋକମାନେ ସେହି ସମୟରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆୟୁଷ୍ୟ କେବଳ ଏକଶେ ବର୍ଷ ହେବ। ଏପରି ଭାବେ ବେଦିକ ଯଜ୍ଞ ନଷ୍ଟ ହେବ, ଅଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ତାଳିତ ହେବେ। କେହି ବେଦ ବିକ୍ରୟ କରିବେ, କେହି ପୁଣ୍ୟସ୍ଥଳ ବିକ୍ରୟ କରିବେ। ଏପରି ଲୋକମାନେ କଳିଯୁଗରେ ଉଦ୍ଭବ ହେବେ। ଶୂଦ୍ର ଜନ୍ମର ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବେ। ତାପରେ ଲୋକମାନେ ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଁ ପରସ୍ପରକୁ ହତ୍ୟା କରିବେ। ଅଧର୍ମ ପ୍ରତି ଲାଗିଥିବା ଦ୍ୱାରା କଳିଯୁଗକୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକି ରହିଛି ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ଏହିପରି କଳିଯୁଗ ଆସିଲେ ଆୟୁଷ୍ୟ, ଶକ୍ତି ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟ କ୍ଷୟ ପାଏ। ଯୁଗାନ୍ତରେ, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, କେବଳ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଲୋକମାନେ ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନ କରିପାରିବେ। ତ୍ରେତାରେ ଧର୍ମ ଏକ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ରହିଥାଏ, ଦ୍ୱାପରରେ ଏକ ମାସ। ଏହି ହେଉଛି କଳିଯୁଗର ଅବସ୍ଥା। ଏବେ ତାହାର ସନ୍ଧ୍ୟାକାଳ ଶୁଣ। ଯୁଗ ଗତିର ଫଳରେ ଏଠାରେ ଯୁଗସନ୍ଧି ଏପରି ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ ଯୁଗସନ୍ଧି ଆସିଯାଏ, ଚନ୍ଦ୍ରବଂଶରେ ପ୍ରମତି ନାମକ ଜଣେ ଜନ୍ମ ନେବେ। ସେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ପୂରା କିଶୋରିଶ ବର୍ଷ ଯାଏଁ ଚର୍ଯ୍ୟା କରିବେ।